Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar 2. maí 2026 07:32 2. maí er alþjóðlegur dagur hryggbólgusjúkdóma. Þeir sem ekki þekkja til þessa sjúkdóma gæti haldið að um sé að ræða sjaldgæfan vanda sem snertir fáa. Raunin er önnur. Þúsundir Íslendinga lifa með þessum langvinnu bólgusjúkdómum sem leggjast á hrygg og liði. Sjúkdómurinn er ólíkt mörgum öðrum gigtarsjúkdómum mun algengari hjá körlum en konum. Einkennin koma oftast fram hjá ungum mönnum á aldrinum 20-40 ára en því miður er oft löng bið eftir greiningu. Hryggbólgusjúkdómar, eins og hryggikt og skyldir sjúkdómar, eru ekki „bara bakverkir“. Þeir eru sjálfsofnæmissjúkdómar sem geta valdið langvinnum verkjum, stirðleika, þreytu og skertri færni til að taka þátt í daglegu lífi. Einkennin eru oft verst á morgnana, þegar líkaminn er stífur og sársaukinn mestur, en geta fylgt fólki allan daginn. Einnig getur jafnvægisskinið verið lélegt. Það sem gerir stöðuna sérstaklega krefjandi er að sjúkdómarnir eru oft ósýnilegir. Margir líta hraustlega út, en búa við stöðugan sársauka og orkuleysi sem hefur áhrif á vinnu, fjölskyldulíf og félagslega þátttöku. Þessi ósýnileiki getur leitt til misskilnings og vanmats, bæði í samfélaginu og jafnvel innan heilbrigðiskerfisins. orkuleysið getur líst sér þannig að þó svefninn sé 12 tímar getur fólk vaknað þreytt. Greining tekur oft of langan tíma. Það er ekki óalgengt að það líði mörg ár frá fyrstu einkennum þar til rétt greining fæst. Á þeim tíma getur sjúkdómurinn valdið óafturkræfum skaða á liðum og hrygg. Þess vegna skiptir snemmgreining sköpum. Um 30% þeirra sem eru með gigt geta fengið lithimnubólgur í augað sem getur orsakað blindu ef það er ekki meðhöndlað strax. Með réttri meðferð og eftirfylgni er hægt að draga úr einkennum, hægja á framgangi sjúkdómsins og bæta lífsgæði verulega. Meðferð hefur tekið miklum framförum á undanförnum árum. Ný lyf og markvissari nálgun í endurhæfingu hafa gjörbreytt lífi margra. En aðgengi að þjónustu, þekking og skilningur þarf að fylgja þeirri þróun. Það þarf að tryggja að allir sem þurfa fái tímanlega greiningu, viðeigandi meðferð og stuðning. Hryggbólgusjúkdómar hafa ekki aðeins áhrif á einstaklinginn heldur allt umhverfi hans. Fjölskyldur, vinnustaðir og samfélagið allt finna fyrir áhrifunum. Því er mikilvægt að við ræðum þetta opinskátt og byggjum upp meiri skilning. Á þessum alþjóðlega degi er tækifæri til að staldra við og spyrja: Erum við að gera nóg? Er hlustað á þá sem lifa með sjúkdóminn? Er kerfið nægilega sveigjanlegt til að mæta þörfum þeirra? Svar við þessum spurningum skiptir máli. Því á bak við hverja greiningu er manneskja sem vill lifa virku og innihaldsríku lífi – þrátt fyrir áskoranir. Ég er heppin að mín meðferð er að virka vel. Ég get hlaupið, hjólað, farið í fjallgöngur farið út með hundinn og unnið við smíðar. Við getum öll lagt okkar af mörkum. Með aukinni vitund, skilningi og stuðningi getum við breytt lífi þeirra sem lifa með hryggbólgusjúkdóma. Höfundur er formaður hryggiktarhóp Gigtarfélags Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Halldór 20.06.2026 Halldór Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir Norðurland og landið allt Heimir Örn Árnason skrifar Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Frelsi ungra Íslendinga til framtíðar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
2. maí er alþjóðlegur dagur hryggbólgusjúkdóma. Þeir sem ekki þekkja til þessa sjúkdóma gæti haldið að um sé að ræða sjaldgæfan vanda sem snertir fáa. Raunin er önnur. Þúsundir Íslendinga lifa með þessum langvinnu bólgusjúkdómum sem leggjast á hrygg og liði. Sjúkdómurinn er ólíkt mörgum öðrum gigtarsjúkdómum mun algengari hjá körlum en konum. Einkennin koma oftast fram hjá ungum mönnum á aldrinum 20-40 ára en því miður er oft löng bið eftir greiningu. Hryggbólgusjúkdómar, eins og hryggikt og skyldir sjúkdómar, eru ekki „bara bakverkir“. Þeir eru sjálfsofnæmissjúkdómar sem geta valdið langvinnum verkjum, stirðleika, þreytu og skertri færni til að taka þátt í daglegu lífi. Einkennin eru oft verst á morgnana, þegar líkaminn er stífur og sársaukinn mestur, en geta fylgt fólki allan daginn. Einnig getur jafnvægisskinið verið lélegt. Það sem gerir stöðuna sérstaklega krefjandi er að sjúkdómarnir eru oft ósýnilegir. Margir líta hraustlega út, en búa við stöðugan sársauka og orkuleysi sem hefur áhrif á vinnu, fjölskyldulíf og félagslega þátttöku. Þessi ósýnileiki getur leitt til misskilnings og vanmats, bæði í samfélaginu og jafnvel innan heilbrigðiskerfisins. orkuleysið getur líst sér þannig að þó svefninn sé 12 tímar getur fólk vaknað þreytt. Greining tekur oft of langan tíma. Það er ekki óalgengt að það líði mörg ár frá fyrstu einkennum þar til rétt greining fæst. Á þeim tíma getur sjúkdómurinn valdið óafturkræfum skaða á liðum og hrygg. Þess vegna skiptir snemmgreining sköpum. Um 30% þeirra sem eru með gigt geta fengið lithimnubólgur í augað sem getur orsakað blindu ef það er ekki meðhöndlað strax. Með réttri meðferð og eftirfylgni er hægt að draga úr einkennum, hægja á framgangi sjúkdómsins og bæta lífsgæði verulega. Meðferð hefur tekið miklum framförum á undanförnum árum. Ný lyf og markvissari nálgun í endurhæfingu hafa gjörbreytt lífi margra. En aðgengi að þjónustu, þekking og skilningur þarf að fylgja þeirri þróun. Það þarf að tryggja að allir sem þurfa fái tímanlega greiningu, viðeigandi meðferð og stuðning. Hryggbólgusjúkdómar hafa ekki aðeins áhrif á einstaklinginn heldur allt umhverfi hans. Fjölskyldur, vinnustaðir og samfélagið allt finna fyrir áhrifunum. Því er mikilvægt að við ræðum þetta opinskátt og byggjum upp meiri skilning. Á þessum alþjóðlega degi er tækifæri til að staldra við og spyrja: Erum við að gera nóg? Er hlustað á þá sem lifa með sjúkdóminn? Er kerfið nægilega sveigjanlegt til að mæta þörfum þeirra? Svar við þessum spurningum skiptir máli. Því á bak við hverja greiningu er manneskja sem vill lifa virku og innihaldsríku lífi – þrátt fyrir áskoranir. Ég er heppin að mín meðferð er að virka vel. Ég get hlaupið, hjólað, farið í fjallgöngur farið út með hundinn og unnið við smíðar. Við getum öll lagt okkar af mörkum. Með aukinni vitund, skilningi og stuðningi getum við breytt lífi þeirra sem lifa með hryggbólgusjúkdóma. Höfundur er formaður hryggiktarhóp Gigtarfélags Íslands.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar