Loforð eða árangur? Ýmir Örn Hafsteinsson skrifar 20. febrúar 2026 12:00 Á tímum þegar heilbrigðiskerfið er undir miklu álagi skiptir máli að leiðtogar hafi bæði skýra sýn og getu til að hrinda henni í framkvæmd. Þegar horft er til stöðunnar í dag verður myndin nokkuð skýr. Þrátt fyrir góða faglega þekkingu hefur Alma Möller ekki náð að sýna þá afgerandi forystu sem þörf er á við þessar aðstæður. Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er þungt, viðvarandi mönnunarvandi og loforð um umbætur skila sér illa eða of hægt. Þá hafa flóknar uppákomur eins og stuðningur við einstaklinga með POTS og sambærileg heilsufarsvandamál, varpað ljósi á skort á skýrri stefnu og samræmdri nálgun. Þetta eru áskoranir sem krefjast staðfestu, skýrleika og fumlausa ákvarðanatöku sem hefur sárlega vantað í ákvarðanatöku núverandi heilbrigðisráðherra. Ljóst er að stjórnun heilbrigðiskerfis snýst ekki aðeins um þekkingu, heldur um framkvæmd, forgangsröðun og kjark til að taka erfiðar ákvarðanir sem byggðar eru á staðreyndum og þörfum þeirra sem treysta á að örugg heilbrigðisþjónusta sé ekki háð geðþóttaákvörðunum einnar ríkisstjórnar. Á meðan sú forysta er óskýr, leyfi ég mér jafnframt að efast að hún sé yfir höfuð til staðar hjá núverandi ríkisstjórn, fólk bíður í óvissu eftir þjónustu sem það á rétt á. Reynslan sýnir okkur að önnur og skýrari nálgun er möguleg, en í tíð Willum Þór fyrrum heilbrigðisráðherra, sáum við árangur í málefnum heilbrigðiskerfisins. Hann hlustaði, leitaði leiða í samráði við alla þá sem að heilbrigðisþjónustu koma sem og þriðja geiranum. Skýrar ákvarðanir og árangur í hans tíð varpaði enn frekara ljósi á hversu miklu máli það skiptir að vinna markvisst að heildar uppbyggingu kerfisins. Undir hans forystu var lögð áhersla á að efla heilbrigðisþjónustu, bæta aðgengi og stytta biðtíma þar sem þörfin var mest. Hann setti jafnframt geðheilbrigðismál í forgang og studdi við heilbrigðisstarfsfólk sem er burðarás kerfisins, með því að leggja áherslu á betri starfsaðstæður. Með aukinni áherslu á forvarnir og lýðheilsu horfði hann til framtíðar og sjálfbærrar Þróunnar. Það sem aðgreinir þessa nálgun er skýrt: samvinna, raunhæfar lausnir og framkvæmdakraftur. Í stað þess að festast í orðum og vandamálum var unnið að aðgerðum sem skiluðu raunverulegum árangri. Þegar upp er staðið snýst þetta ekki um loforð eða fyrirætlanir, heldur um vinnusemi og árangur. Staða heilbrigðiskerfisins í dag sýnir að ríkisstjórnin hefur ekki náð að bregðast nægilega hratt við né ráðist í nægilega skýrar aðgerðir til að mæta þeim áskorunum sem við blasa. Þar ber Alma Möller ábyrgð sem heilbrigðisráðherra, enda krefst staðan ekki aðeins menntunar og þekkingu heldur skýrrar forystu og kraft til framkvæmda. Á sama tíma minnir reynslan okkur á að önnur og betri leið er til staðar. Í tíð Willum Þór Þórssonar sáum við hvað gerðist þegar forysta í málefnum heilbrigðisþjónustu hér á landi er markviss, lausnamiðuð og með fókus á það hvar þarfirnar liggja. Hlusta á það sem skiptir fólk raunverulega máli, bæði þeim sem veita þjónustuna sem og þeim sem þiggja hana. Það var raunverulega unnið að því að styrkja kerfið, bæta aðgengi og byggja upp gæði heilbrigðisþjónustunnar, en það er það sem fólk finnur fyrir. Fólk treystir ekki á stefnur og áætlanir heldur raunverulegar aðgerðir í málefnum heilbrigðiskerfisins. Höfundur er viðburðastjóri Sambands ungra Framsóknarmanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Sjá meira
Á tímum þegar heilbrigðiskerfið er undir miklu álagi skiptir máli að leiðtogar hafi bæði skýra sýn og getu til að hrinda henni í framkvæmd. Þegar horft er til stöðunnar í dag verður myndin nokkuð skýr. Þrátt fyrir góða faglega þekkingu hefur Alma Möller ekki náð að sýna þá afgerandi forystu sem þörf er á við þessar aðstæður. Ástandið á bráðamóttöku Landspítalans er þungt, viðvarandi mönnunarvandi og loforð um umbætur skila sér illa eða of hægt. Þá hafa flóknar uppákomur eins og stuðningur við einstaklinga með POTS og sambærileg heilsufarsvandamál, varpað ljósi á skort á skýrri stefnu og samræmdri nálgun. Þetta eru áskoranir sem krefjast staðfestu, skýrleika og fumlausa ákvarðanatöku sem hefur sárlega vantað í ákvarðanatöku núverandi heilbrigðisráðherra. Ljóst er að stjórnun heilbrigðiskerfis snýst ekki aðeins um þekkingu, heldur um framkvæmd, forgangsröðun og kjark til að taka erfiðar ákvarðanir sem byggðar eru á staðreyndum og þörfum þeirra sem treysta á að örugg heilbrigðisþjónusta sé ekki háð geðþóttaákvörðunum einnar ríkisstjórnar. Á meðan sú forysta er óskýr, leyfi ég mér jafnframt að efast að hún sé yfir höfuð til staðar hjá núverandi ríkisstjórn, fólk bíður í óvissu eftir þjónustu sem það á rétt á. Reynslan sýnir okkur að önnur og skýrari nálgun er möguleg, en í tíð Willum Þór fyrrum heilbrigðisráðherra, sáum við árangur í málefnum heilbrigðiskerfisins. Hann hlustaði, leitaði leiða í samráði við alla þá sem að heilbrigðisþjónustu koma sem og þriðja geiranum. Skýrar ákvarðanir og árangur í hans tíð varpaði enn frekara ljósi á hversu miklu máli það skiptir að vinna markvisst að heildar uppbyggingu kerfisins. Undir hans forystu var lögð áhersla á að efla heilbrigðisþjónustu, bæta aðgengi og stytta biðtíma þar sem þörfin var mest. Hann setti jafnframt geðheilbrigðismál í forgang og studdi við heilbrigðisstarfsfólk sem er burðarás kerfisins, með því að leggja áherslu á betri starfsaðstæður. Með aukinni áherslu á forvarnir og lýðheilsu horfði hann til framtíðar og sjálfbærrar Þróunnar. Það sem aðgreinir þessa nálgun er skýrt: samvinna, raunhæfar lausnir og framkvæmdakraftur. Í stað þess að festast í orðum og vandamálum var unnið að aðgerðum sem skiluðu raunverulegum árangri. Þegar upp er staðið snýst þetta ekki um loforð eða fyrirætlanir, heldur um vinnusemi og árangur. Staða heilbrigðiskerfisins í dag sýnir að ríkisstjórnin hefur ekki náð að bregðast nægilega hratt við né ráðist í nægilega skýrar aðgerðir til að mæta þeim áskorunum sem við blasa. Þar ber Alma Möller ábyrgð sem heilbrigðisráðherra, enda krefst staðan ekki aðeins menntunar og þekkingu heldur skýrrar forystu og kraft til framkvæmda. Á sama tíma minnir reynslan okkur á að önnur og betri leið er til staðar. Í tíð Willum Þór Þórssonar sáum við hvað gerðist þegar forysta í málefnum heilbrigðisþjónustu hér á landi er markviss, lausnamiðuð og með fókus á það hvar þarfirnar liggja. Hlusta á það sem skiptir fólk raunverulega máli, bæði þeim sem veita þjónustuna sem og þeim sem þiggja hana. Það var raunverulega unnið að því að styrkja kerfið, bæta aðgengi og byggja upp gæði heilbrigðisþjónustunnar, en það er það sem fólk finnur fyrir. Fólk treystir ekki á stefnur og áætlanir heldur raunverulegar aðgerðir í málefnum heilbrigðiskerfisins. Höfundur er viðburðastjóri Sambands ungra Framsóknarmanna.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar