Sjálfs­af­greiðslu­kassar og aukin sjálf­virkni auki vandann

Það er misjafnt milli ára hve margir nýir rafvirkjar útskrifast á Íslandi, en tæplega hundrað á ári er algeng tala að sögn Baldvins Björgvinssonar, formanns Félags kennara í rafiðngreinum.

„Það þyrfti að vera tvöfalt,“ segir Baldvin. „Staðan er bara einfaldlega þannig að við náum ekki að búa til nóg af rafvirkjum. Það er bara alveg skýrt og það er búið að vera þannig árum saman.“

Sjálfvirknivæðing, gagnaver og viðhald meðal verkefna

Það séu engar vísbendingar um að verkefnum sé að fækka, heldur þvert á móti, einkum í ljósi aukinnar tækni- og sjálfvirknivæðingar.

„Þessi sjálfvirkni sem fólk sér að er að verða til, fólk sér það kannski skýrast þegar það er að afgreiða sig sjálft í búðinni og það er sjálfvirkni á mörgum öðrum stöðum, og það eru rafmagnstæknimenntaðir einstaklingar sem að þurfa náttúrlega að sjá um að koma þessu upp og síðan að halda þessu við. Og núna á að fara að bæta hressilega í til dæmis gagnaver nálægt Akureyri, það vantar mannskap í það, og það eru ýmis stór verkefni um allt land þar sem vantar meira af rafvirkjum,“ segir Baldvin.

Núverandi uppbygging dugi ekki til

Hann segir að oft sé talað um það á tyllidögum að það þurfi að efla og styðja við verknám, en að svo virðist sem minna sé um efndir. Lengi hafi verið skortur á rafvirkjum, og þrátt fyrir fögur fyrirheit hafi fjármagn skort til að fjölga nemum í greininni.

„Það vantar hreinlega bara fleiri skólastofur fyrir iðngreinar, fleiri stóla eða fleiri sæti fyrir nemendur, það vantar fleiri kennara. Það vantar einfaldlega að leggja meiri pening í verkefnið. Og þó að það sé verið að byggja einhverja aðstöðu núna, þá er það bara alls ekki nóg.“

Oft hafi ekki einu sinni tekist að fjölga í greininni til móts við þá sem hætta í faginu. „Staðan er bara ekki góð í framleiðslu á rafvirkjum,“ segir Baldvin.