Svínar á Austurlandi með óheiðarleika til að koma sínum jarðgöngum að Jónína Brynjólfsdóttir skrifar 18. febrúar 2026 06:00 Það er eitt að vera ósammála um forgangsröðun jarðgangaverkefna. Það er allt annað að fara með rangar eða villandi upplýsingar til að réttlæta hana. Nú liggur fyrir að yfirlýsingar innviðaráðherra um tímaramma Fljótaganga standast ekki skoðun samkvæmt upplýsingum sem Austurfrétt og Rúv hafa undir höndum frá Vegagerðinni og ráðuneytinu. Undirbúningur jarðganga er ekki kosningaloforð sem hægt er að hrinda í framkvæmd með yfirlýsingu á blaðamannafundi. Hann er margra ára ferli sem felur í sér jarðfræðirannsóknir, forhönnun, verkhönnun, mat á umhverfisáhrifum, skipulagsbreytingar, fjármögnun og útboð. Þetta veit ráðherra. Þetta veit Vegagerðin. Samt er þjóðinni talin trú um að Fljótagöng séu nánast handan við hornið, ef aðeins viljinn sé fyrir hendi.Þegar ráðherra talar með þessum hætti, gegn betri vitund, er hann ekki að upplýsa, hann er að segja ósatt.Á sama tíma hefur hann fært Fjarðarheiðargöng aftur í röðinni og kasta rýrð á undirbúning og stöðu þess verkefnis. Það er beinlínis ósanngjarnt og óheiðarlegt gagnvart Austurlandi. Fjarðarheiðargöng eru ekki bara hugmynd á teikniborðinu, þau eru fullhönnuð af Vegagerðinni, umhverfismat liggur fyrir og skipulagsbreytingar hafa verið samþykktar. Hundruðum milljóna hefur þegar verið varið í undirbúning. Alþingi hefur ítrekað markað þá stefnu að þau skuli vera næstu göng á Austurlandi og á Íslandi. Sveitarfélögin á svæðinu hafa staðið samhljóða að baki þeirri kröfu í áratug. Fjarðarheiðargöng eru ekki aðeins samgöngubót, þau eru öryggisinnviður og flóttaleið.Það sem er verst er að ráðherra hefur aðgang að sömu gögnum og við hin. Hann veit hversu langan tíma tekur að undirbúa og fjármagna jarðgöng. Hann veit að Fljótagöng eru á allt öðrum undirbúningsstað en Fjarðarheiðargöng. Samgönguáætlun á að vera faglegt, fyrirsjáanlegt tæki sem byggir á gagnsæi og trausti. Þegar ráðherra brýtur það traust með því að mála upp ranga mynd til að koma „sínum“ göngum framar, þá er hann ekki bara að færa til línu á blaði. Hann er að grafa undan trúverðugleika kerfisins. Er þetta kannski bara líka tittlingaskítur! Höfundur er forseti sveitarstjórnar Múlaþings Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jónína Brynjólfsdóttir Múlaþing Jarðgöng á Íslandi Mest lesið Halldór 18.04.2026 Halldór Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Sjá meira
Það er eitt að vera ósammála um forgangsröðun jarðgangaverkefna. Það er allt annað að fara með rangar eða villandi upplýsingar til að réttlæta hana. Nú liggur fyrir að yfirlýsingar innviðaráðherra um tímaramma Fljótaganga standast ekki skoðun samkvæmt upplýsingum sem Austurfrétt og Rúv hafa undir höndum frá Vegagerðinni og ráðuneytinu. Undirbúningur jarðganga er ekki kosningaloforð sem hægt er að hrinda í framkvæmd með yfirlýsingu á blaðamannafundi. Hann er margra ára ferli sem felur í sér jarðfræðirannsóknir, forhönnun, verkhönnun, mat á umhverfisáhrifum, skipulagsbreytingar, fjármögnun og útboð. Þetta veit ráðherra. Þetta veit Vegagerðin. Samt er þjóðinni talin trú um að Fljótagöng séu nánast handan við hornið, ef aðeins viljinn sé fyrir hendi.Þegar ráðherra talar með þessum hætti, gegn betri vitund, er hann ekki að upplýsa, hann er að segja ósatt.Á sama tíma hefur hann fært Fjarðarheiðargöng aftur í röðinni og kasta rýrð á undirbúning og stöðu þess verkefnis. Það er beinlínis ósanngjarnt og óheiðarlegt gagnvart Austurlandi. Fjarðarheiðargöng eru ekki bara hugmynd á teikniborðinu, þau eru fullhönnuð af Vegagerðinni, umhverfismat liggur fyrir og skipulagsbreytingar hafa verið samþykktar. Hundruðum milljóna hefur þegar verið varið í undirbúning. Alþingi hefur ítrekað markað þá stefnu að þau skuli vera næstu göng á Austurlandi og á Íslandi. Sveitarfélögin á svæðinu hafa staðið samhljóða að baki þeirri kröfu í áratug. Fjarðarheiðargöng eru ekki aðeins samgöngubót, þau eru öryggisinnviður og flóttaleið.Það sem er verst er að ráðherra hefur aðgang að sömu gögnum og við hin. Hann veit hversu langan tíma tekur að undirbúa og fjármagna jarðgöng. Hann veit að Fljótagöng eru á allt öðrum undirbúningsstað en Fjarðarheiðargöng. Samgönguáætlun á að vera faglegt, fyrirsjáanlegt tæki sem byggir á gagnsæi og trausti. Þegar ráðherra brýtur það traust með því að mála upp ranga mynd til að koma „sínum“ göngum framar, þá er hann ekki bara að færa til línu á blaði. Hann er að grafa undan trúverðugleika kerfisins. Er þetta kannski bara líka tittlingaskítur! Höfundur er forseti sveitarstjórnar Múlaþings
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar