Heilsa og veikindadagar - nýtt ár og ný tækifæri Victor Guðmundsson skrifar 8. janúar 2026 09:31 Nýtt ár er tími endurhugsunar og nýs upphafs. Þá setjum við okkur oft nýársheit og óskir um heilbrigðari lífsstíl, meiri hreyfingu, betri næringu og nægan svefn. Umræða um heilsu er þó orðin meira en persónuleg áform - hún er samfélagsmál sem snertir vinnumarkaðinn, opinberan rekstur, heilbrigðiskerfi Íslands og almenna velferð okkar allra. Undanfarna daga hefur verið fjallað mikið um það hvernig veikindadagar starfsmanna í opinberum stofnunum kosta sveitarfélög og Landspítalann milljarða króna árlega, og að hlutfall veikindadaga sé hærra en áður. Reykjavíkurborg og Landspítalinn meta kostnað vegna veikinda starfsfólks á um sex milljarða króna árlega hvor um sig og heildarkostnaður síðustu ára nemur tugum milljarða króna. Á bak við þessar tölur eru þó ekki aðeins útgjöld í bókhaldi, heldur einstaklingar sem glíma við álag, streitu og heilsuvanda sem í mörgum tilvikum hefði mátt fyrirbyggja. Heilsa er meira en viðbrögð við veikindum Það er auðvelt að hugsa um heilsu sem eitthvað sem á að „lagfæra“ þegar eitthvað fer úrskeiðis. Læknisfræðileg þekking síðustu ára hefur þó í auknum mæli færst í átt að heildrænni sýn þar sem hreyfing, næring, svefn og andleg líðan eru ekki aukaatriði á lista yfir nýársheit, heldur grunnstoðir líkamlegrar og andlegrar heilsu. Þessar stoðir hafa bein áhrif á lífsgæði, starfsgetu og vellíðan þar með einnig á veikindahlutfall og samfélagslegan kostnað. Þegar veikindahlutfall hækkar og veikindakostnaður eykst er freistandi að leita svara fyrst og fremst í rekstrarlegum útreikningum. Um leið væri þó gagnlegt að horfa til forvarna sem hluta af lausninni - ekki sem aukakostnað, heldur sem fjárfestingu. Heilsuefling skilar lægri kostnaði og bættum lífsgæðum Rannsóknir, meðal annars kerfisbundin yfirlit í alþjóðlegum vísindatímaritum og skýrslur OECD um vinnuheilsu og vellíðan á vinnustöðum, sýna að markviss heilsuefling dregur úr tíðni langvinnra sjúkdóma, streitu og kulnunar. Slíkt skilar sér í færri veikindadögum, lægri veikindakostnaði, betri starfsgetu og aukinni vellíðan. Heilsuefling er þó ekki einhliða læknismeðferð, heldur samspil lífsstíls, vinnuumhverfis og aðgengilegrar þjónustu. Í þessu samhengi þarf að horfa víðar en til þess hvað hefur farið úrskeiðis og beina sjónum að því hvernig draga megi úr líkum á því að sama staða komi upp aftur. Heildræn heilsuþjónusta með einstaklingsmiðaðri nálgun Heildræn nálgun á heilsu byggir á því að sameina læknisfræðilegan skilning við daglegt líf fólks. Hún felur í sér heilsufarsskoðun, greiningu og einstaklingsmiðaða ráðgjöf með skýrri eftirfylgni sem styður raunverulegar og varanlegar lífsstílsbreytingar. Þar er andleg og líkamleg heilsa skoðuð í samhengi, í stað þess að líta á þær sem aðskilin viðfangsefni. Með því að styðja fólk fyrr má draga úr bæði persónulegu álagi og samfélagslegum kostnaði vegna endurtekinna veikindatilvika. Sjálfur hef ég reynt að leggja mitt af mörkum á þessu sviði og unnið með frábæru teymi að lausn sem miðar að því að bjóða einstaklingum, fyrirtækjum og sveitarfélögum upp á heildræna heilsuþjónustu með skýrri eftirfylgni og stuðningi við hreyfingu, næringu, svefn og andlega líðan. Lykilatriðið er einmitt eftirfylgnin - að fólk fái raunverulegan stuðning við þessa grunnþætti heilsunnar. Slík nálgun getur haft veruleg áhrif, bæði með því að fyrirbyggja sjúkdóma sem annars krefjast frekari þjónustu innan heilbrigðiskerfisins og með því að draga úr endurteknum veikindum og fjarveru frá vinnu. Heilsa sem lykilfjárfesting í mannauði Ef við horfum fram á árið sem er að hefjast, er tækifæri til að huga ekki aðeins að nýársheitum heldur viðhorfum okkar. Við getum breytt umræðunni um heilsu frá því að vera „viðbrögð við veikindum“ yfir í að vera samfélagsleg ábyrgð okkar og kerfisbundin, forvarnamiðuð eftirfylgni. Markviss fjárfesting í heilsu mannauðsins skilar sér í færri veikindadögum og lægri kostnaði til lengri tíma. Þegar einstaklingar hlúa að hreyfingu, næringu, svefni og andlegri líðan skapast ávinningur sem nær langt út fyrir einstaklinginn sjálfan. Í litlu samfélagi eins og okkar eru áhrif slíkra ákvarðana bæði mælanleg og raunveruleg og birtast í betri líðan, aukinni starfsgetu og minna álagi á heilbrigðiskerfið. Í nýju ári felast því ekki aðeins óskir um betra líf, heldur einnig raunveruleg tækifæri til að byggja upp heilbrigðara samfélag með skýrari fókus á forvarnir og betri líðan fyrir alla. Höfundur er læknir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Victor Guðmundsson Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Sjá meira
Nýtt ár er tími endurhugsunar og nýs upphafs. Þá setjum við okkur oft nýársheit og óskir um heilbrigðari lífsstíl, meiri hreyfingu, betri næringu og nægan svefn. Umræða um heilsu er þó orðin meira en persónuleg áform - hún er samfélagsmál sem snertir vinnumarkaðinn, opinberan rekstur, heilbrigðiskerfi Íslands og almenna velferð okkar allra. Undanfarna daga hefur verið fjallað mikið um það hvernig veikindadagar starfsmanna í opinberum stofnunum kosta sveitarfélög og Landspítalann milljarða króna árlega, og að hlutfall veikindadaga sé hærra en áður. Reykjavíkurborg og Landspítalinn meta kostnað vegna veikinda starfsfólks á um sex milljarða króna árlega hvor um sig og heildarkostnaður síðustu ára nemur tugum milljarða króna. Á bak við þessar tölur eru þó ekki aðeins útgjöld í bókhaldi, heldur einstaklingar sem glíma við álag, streitu og heilsuvanda sem í mörgum tilvikum hefði mátt fyrirbyggja. Heilsa er meira en viðbrögð við veikindum Það er auðvelt að hugsa um heilsu sem eitthvað sem á að „lagfæra“ þegar eitthvað fer úrskeiðis. Læknisfræðileg þekking síðustu ára hefur þó í auknum mæli færst í átt að heildrænni sýn þar sem hreyfing, næring, svefn og andleg líðan eru ekki aukaatriði á lista yfir nýársheit, heldur grunnstoðir líkamlegrar og andlegrar heilsu. Þessar stoðir hafa bein áhrif á lífsgæði, starfsgetu og vellíðan þar með einnig á veikindahlutfall og samfélagslegan kostnað. Þegar veikindahlutfall hækkar og veikindakostnaður eykst er freistandi að leita svara fyrst og fremst í rekstrarlegum útreikningum. Um leið væri þó gagnlegt að horfa til forvarna sem hluta af lausninni - ekki sem aukakostnað, heldur sem fjárfestingu. Heilsuefling skilar lægri kostnaði og bættum lífsgæðum Rannsóknir, meðal annars kerfisbundin yfirlit í alþjóðlegum vísindatímaritum og skýrslur OECD um vinnuheilsu og vellíðan á vinnustöðum, sýna að markviss heilsuefling dregur úr tíðni langvinnra sjúkdóma, streitu og kulnunar. Slíkt skilar sér í færri veikindadögum, lægri veikindakostnaði, betri starfsgetu og aukinni vellíðan. Heilsuefling er þó ekki einhliða læknismeðferð, heldur samspil lífsstíls, vinnuumhverfis og aðgengilegrar þjónustu. Í þessu samhengi þarf að horfa víðar en til þess hvað hefur farið úrskeiðis og beina sjónum að því hvernig draga megi úr líkum á því að sama staða komi upp aftur. Heildræn heilsuþjónusta með einstaklingsmiðaðri nálgun Heildræn nálgun á heilsu byggir á því að sameina læknisfræðilegan skilning við daglegt líf fólks. Hún felur í sér heilsufarsskoðun, greiningu og einstaklingsmiðaða ráðgjöf með skýrri eftirfylgni sem styður raunverulegar og varanlegar lífsstílsbreytingar. Þar er andleg og líkamleg heilsa skoðuð í samhengi, í stað þess að líta á þær sem aðskilin viðfangsefni. Með því að styðja fólk fyrr má draga úr bæði persónulegu álagi og samfélagslegum kostnaði vegna endurtekinna veikindatilvika. Sjálfur hef ég reynt að leggja mitt af mörkum á þessu sviði og unnið með frábæru teymi að lausn sem miðar að því að bjóða einstaklingum, fyrirtækjum og sveitarfélögum upp á heildræna heilsuþjónustu með skýrri eftirfylgni og stuðningi við hreyfingu, næringu, svefn og andlega líðan. Lykilatriðið er einmitt eftirfylgnin - að fólk fái raunverulegan stuðning við þessa grunnþætti heilsunnar. Slík nálgun getur haft veruleg áhrif, bæði með því að fyrirbyggja sjúkdóma sem annars krefjast frekari þjónustu innan heilbrigðiskerfisins og með því að draga úr endurteknum veikindum og fjarveru frá vinnu. Heilsa sem lykilfjárfesting í mannauði Ef við horfum fram á árið sem er að hefjast, er tækifæri til að huga ekki aðeins að nýársheitum heldur viðhorfum okkar. Við getum breytt umræðunni um heilsu frá því að vera „viðbrögð við veikindum“ yfir í að vera samfélagsleg ábyrgð okkar og kerfisbundin, forvarnamiðuð eftirfylgni. Markviss fjárfesting í heilsu mannauðsins skilar sér í færri veikindadögum og lægri kostnaði til lengri tíma. Þegar einstaklingar hlúa að hreyfingu, næringu, svefni og andlegri líðan skapast ávinningur sem nær langt út fyrir einstaklinginn sjálfan. Í litlu samfélagi eins og okkar eru áhrif slíkra ákvarðana bæði mælanleg og raunveruleg og birtast í betri líðan, aukinni starfsgetu og minna álagi á heilbrigðiskerfið. Í nýju ári felast því ekki aðeins óskir um betra líf, heldur einnig raunveruleg tækifæri til að byggja upp heilbrigðara samfélag með skýrari fókus á forvarnir og betri líðan fyrir alla. Höfundur er læknir.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar