Vega­gerðin bæti hring­veginn eftir að grjót banaði ferða­manni

Konan lést samstundis þegar þrjú til fjögur hundruð kólóa þungt grjót losnaði ofarlega úr Steinafjalli og féll ofan á þak bíls sem hún ók 31. mars í fyrra. Tvær samferðarkonur hennar sluppu án alvarlegra meiðsla.

Engar varnir voru gegn grjóthruni við hringveginn þar sem slysið átti sér stað þrátt fyrir að staðurinn sé þekktur fyrir það. Umferðarskilti vara við hættunni hvort sínu megin við fjallið.

Í skýrslu sem birt var í dag beinir rannsóknarnefndin því til Vegagerðarinnar að vinna þegar að úrbótum á hringveginum við Steinafjall vegna hættunnar á grjóthruni.

„Gera þarf viðeigandi úrbætur til að bæta umferðaröryggi þar sem umferð um vegarkaflann hefur aukist mikið undanfarin ár og búast má við vaxandi umferð,“ segir í tillögum nefndarinnar í öryggisátt.

Umferð um hringveginn á þessum kafla hefur rúmlega fimmfaldast frá árinu 2000. Líkurnar á sambærilegu slysi hafi því aukist, að mati nefndarinnar.

Fram kemur í skýrslunni að yfirvöld í Rangárþingi eystra hafi lagt fram tillögu um breytta legu hringvegarins við Steinafjall í september. Málið hafði ekki verið afgreitt endanlega þegar skýrsla rannsóknarnefndarinnar var skrifuð. Tillagan gengur út á að færa hringveginn fjær fjallinu á kafla.

Tókst á loft af vegarkantinum

Talið er að grjótið sem banaði konunni hafi losnað ofarlega í fjallinu úr nær lóðréttum klettavegg í um fjögur til fimm hundruð metra hæð.

Hnullungurinn er sagður hafa komið í loftköstum niður hlíðina, lent í vegarkanti þar sem hann tókst á loft og lenti ofan á KIA Sportage-bifreið ferðakvennanna sem var ekið austur eftir hringveginum.

Grjótið lenti á þakinu yfir vinstri hlið bifreiðarinnar, beint yfir ökumannssætinu. Konan er sögð hafa látist samstundis af fjöláverkum sem hún hlaut. Þegar viðbragðsaðila bar að garði var lík konunnar enn klemmt fast inni í bifreiðinni. Hún var úrskuðuð látin á vettvangi.

Bifreiðin staðnæmdist utan vegar, sunnan megin við hringveginn, um áttatíu metra frá þeim stað sem grjótið skall á henni. Grjótið stöðvaðist utan vegar um 35 metrum frá slysstaðnum samkvæmt skýrslu rannsóknarnefndarinnar.

Þekkt fyrir grjóthrun

Hættan á grjóthruni var vel þekkt löngu áður en slysið varð í fyrra. Neðstu 160 til 200 metrar fjallsins eru enda þakktir skriðuefni.

Veðurstofa Íslands vann greinargerð um grjóthun úr Steinafjalli í kjölfar hruns í september árið 1997. Þá féll fimmtíu til sjötíu tonna bjarg á veginn.

Rannsóknarnefndin vísaði einnig til umfjöllunar fjölmiðla um grjóthrun úr fjallinu á veginn árin 2008 og 2012 þar sem stórir steinar ultu út á þjóðveginn. Tveimur bifreiðum var ekið á steina án slysa á fólki árið 2012.

Heimamenn sögðu nefndinni að grjóthrun væri mun algengara en skráðar heimildir segðu til um. Reglulega þyrfti að fjarlægja grjót af veginum. Slíkt hrun væri algengast á vorin og haustin.