Mótum framtíðina með sterku skólakerfi Magnús Þór Jónsson skrifar 27. nóvember 2025 07:02 Íslenskt skólastarf er ekki aðeins námsvettvangur – það er samfélagssáttmáli um að við viljum byggja framtíðina saman. Þar mynda helstu haghafar skólakerfisins – nemendur, forráðamenn og kennarar – burðarstoðir sem halda kerfinu uppi og knýja það áfram. Framtíðardraumar barna Framtíðardraumar barna kvikna löngu áður en þau læra að skrifa nafnið sitt. Í leikskóla spretta fyrstu hugmyndir um lífið: að verða vísindamaður, smiður, listamaður eða læknir. Þessar hugmyndir þróast á leiðinni í gegnum grunnskóla og fram á fullorðinsár, byggðar á styrkleikum, áhuga og þeim tækifærum sem samfélagið býður. Það er hlutverk skólakerfisins að ýta undir þessa von og skapa umhverfi þar sem hvert barn getur fundið sinn farveg. Samvinna sem grunnur að árangri Til þess þarf samvinna að vera í fyrirrúmi. Umræður og stefnumótun undanfarinna ára, bæði innanlands og í alþjóðlegum gögnum hafa sýnt að þau lönd sem byggja sitt menntakerfi á traustu samstarfi forráðamanna, skólafólks og stjórnvalda ná bestum árangri. Þessi nálgun hefur einkennt stefnu Kennarasambands Íslands; við teljum að framtíð skólakerfisins byggist á fagmennsku, stöðugleika og virku samtali þeirra sem bera mesta ábyrgð á vellíðan nemenda í öllum skólagerðum. Ímynd og innri umbótavinna Ímynd skólakerfisins snýst um að skapa skilyrði þar sem kennarar, ráðgjafar og stjórnendur geta sinnt starfi sínu af metnaði og sérþekkingu, þar sem forráðamenn upplifa skólann sem bandamann, og þar sem nemendur finna að skólinn sé sinn vettvangur tækifæra. Slík samstaða skilar sér beint í auknum lífsgæðum barnanna, bæði í nútíð og framtíð. Menntun sem fjárfesting Þegar stjórnvöld sýna menntamálum raunverulegan vilja með fjárfestingu og skýrri stefnu verður til kerfi sem stendur ekki bara undir sér – heldur leiðir samfélagið fram á við. Öflug menntun er fjárfesting sem skilar sér margfalt til baka: í skapandi einstaklingum, sterkum samfélögum og fjölbreyttu atvinnulífi. Saman eflum við skólakerfi sem byggir á styrkleikum, virðingu og traustri framtíðarsýn. Það er ekki bara stefna KÍ – það er skylda samfélagsins okkar fyrir komandi kynslóðir. Mótum framtíðina saman. Höfundur er formaður Kennarasambands Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skóla- og menntamál Kjaramál Mest lesið Hvert var samkomulagið? Geir Finnsson Skoðun Bessastaðaboðskortin Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Auglýst eftir heimili á Facebook Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun Forgangsröðunarskuld Brynjar Karl Sigurðsson Skoðun Hvað önnur lönd gera í húsnæðiskreppu – og hvað Ísland gerir ekki Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Er atvinnulífið að misnota heilbrigðiskerfið? Gunnar Ármannsson Skoðun Hættið að rukka vangreiðslugjald! Breki Karlsson,Runólfur Ólafsson Skoðun Félagsleg hjálp sem sviptir fátækasta fólkið sjálfsbjörg Vilhelm Jónsson Skoðun Eyðilegging Vélfags Sigurður G. Guðjónsson Skoðun Viðreisn vill evrópskt sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar almenningsálit er lesið sem umboð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hættið að rukka vangreiðslugjald! Breki Karlsson,Runólfur Ólafsson skrifar Skoðun Heimsmynd byggð á öðrum fætinum Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hækkum endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu iðnaðarmanna Jón Sigurðsson,Pétur H. Halldórsson skrifar Skoðun Forgangsröðunarskuld Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerist þegar gervigreind mætir raunveruleikanum? Björn Thor Stefánsson,Kristján Sölvi Örnólfsson,Oliver Sanchez,Viktor Már Guðmundsson skrifar Skoðun Erum við í djúpum skít? Jón Pétur Wilke Gunnarsson skrifar Skoðun Auglýst eftir heimili á Facebook Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Félagsleg hjálp sem sviptir fátækasta fólkið sjálfsbjörg Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Er atvinnulífið að misnota heilbrigðiskerfið? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Traust verður að endurspeglast í framkvæmd Sandra B. Franks skrifar Skoðun Það er leikur að læra fyrir suma Aðalheiður M. Steindórsdóttir skrifar Skoðun Hvað önnur lönd gera í húsnæðiskreppu – og hvað Ísland gerir ekki Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Ég vil breytingar Kristín Soffía Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvert var samkomulagið? Geir Finnsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Íslenska velsældarhagkerfið: Stefnumörkun, áskoranir og tækifæri Soffía S. Sigurgeirsdóttir,Soffia S. Sigurgeirsdóttir,Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Elva Rakel Jónsdóttir skrifar Skoðun Eyðilegging Vélfags Sigurður G. Guðjónsson skrifar Skoðun Menntastefna á finnskum krossgötum Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Viðreisn vill evrópskt sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Fyrirsjáanleiki í frístundastarfi Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Bessastaðaboðskortin Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Niðurrif er fljótlegra en uppbygging Gunnþóra Halldórsdóttir skrifar Skoðun Þegar fagleg auðmýkt víkur fyrir ofurhetjublæti Lára S. Benjnouh skrifar Skoðun Hugleiðing um hernað Ámundi Loftsson skrifar Skoðun Börnin eiga að fá aðstoð strax og sínu umhverfi, ekki seinna og ekki annars staðar Valný Óttarsdóttir skrifar Skoðun Golfvöllur er heilsuauðlind Steinn Baugur Gunnarsson skrifar Skoðun Farsæld barna kemur ekki af sjálfu sér Birgir Örn Guðjónsson skrifar Skoðun Íþróttasukk Grímur Atlason skrifar Skoðun Skipulagt svelti í framhaldsskólum Guðjón Hreinn Hauksson skrifar Sjá meira
Íslenskt skólastarf er ekki aðeins námsvettvangur – það er samfélagssáttmáli um að við viljum byggja framtíðina saman. Þar mynda helstu haghafar skólakerfisins – nemendur, forráðamenn og kennarar – burðarstoðir sem halda kerfinu uppi og knýja það áfram. Framtíðardraumar barna Framtíðardraumar barna kvikna löngu áður en þau læra að skrifa nafnið sitt. Í leikskóla spretta fyrstu hugmyndir um lífið: að verða vísindamaður, smiður, listamaður eða læknir. Þessar hugmyndir þróast á leiðinni í gegnum grunnskóla og fram á fullorðinsár, byggðar á styrkleikum, áhuga og þeim tækifærum sem samfélagið býður. Það er hlutverk skólakerfisins að ýta undir þessa von og skapa umhverfi þar sem hvert barn getur fundið sinn farveg. Samvinna sem grunnur að árangri Til þess þarf samvinna að vera í fyrirrúmi. Umræður og stefnumótun undanfarinna ára, bæði innanlands og í alþjóðlegum gögnum hafa sýnt að þau lönd sem byggja sitt menntakerfi á traustu samstarfi forráðamanna, skólafólks og stjórnvalda ná bestum árangri. Þessi nálgun hefur einkennt stefnu Kennarasambands Íslands; við teljum að framtíð skólakerfisins byggist á fagmennsku, stöðugleika og virku samtali þeirra sem bera mesta ábyrgð á vellíðan nemenda í öllum skólagerðum. Ímynd og innri umbótavinna Ímynd skólakerfisins snýst um að skapa skilyrði þar sem kennarar, ráðgjafar og stjórnendur geta sinnt starfi sínu af metnaði og sérþekkingu, þar sem forráðamenn upplifa skólann sem bandamann, og þar sem nemendur finna að skólinn sé sinn vettvangur tækifæra. Slík samstaða skilar sér beint í auknum lífsgæðum barnanna, bæði í nútíð og framtíð. Menntun sem fjárfesting Þegar stjórnvöld sýna menntamálum raunverulegan vilja með fjárfestingu og skýrri stefnu verður til kerfi sem stendur ekki bara undir sér – heldur leiðir samfélagið fram á við. Öflug menntun er fjárfesting sem skilar sér margfalt til baka: í skapandi einstaklingum, sterkum samfélögum og fjölbreyttu atvinnulífi. Saman eflum við skólakerfi sem byggir á styrkleikum, virðingu og traustri framtíðarsýn. Það er ekki bara stefna KÍ – það er skylda samfélagsins okkar fyrir komandi kynslóðir. Mótum framtíðina saman. Höfundur er formaður Kennarasambands Íslands.
Skoðun Hækkum endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu iðnaðarmanna Jón Sigurðsson,Pétur H. Halldórsson skrifar
Skoðun Hvað gerist þegar gervigreind mætir raunveruleikanum? Björn Thor Stefánsson,Kristján Sölvi Örnólfsson,Oliver Sanchez,Viktor Már Guðmundsson skrifar
Skoðun Hvað önnur lönd gera í húsnæðiskreppu – og hvað Ísland gerir ekki Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Íslenska velsældarhagkerfið: Stefnumörkun, áskoranir og tækifæri Soffía S. Sigurgeirsdóttir,Soffia S. Sigurgeirsdóttir,Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Elva Rakel Jónsdóttir skrifar
Skoðun Börnin eiga að fá aðstoð strax og sínu umhverfi, ekki seinna og ekki annars staðar Valný Óttarsdóttir skrifar