Inga Sæland Gunnar Ármannsson skrifar 5. mars 2026 11:15 Inga Sæland talar inn í hóp öryrkja, sem illu heilli er hópur sem fer ört vaxandi. En þeir kjósa hana þess vegna. Þannig nær hún inná þing. Talar inn í hóp sem hefur verið afskiptur í íslensku samfélagi og ekki nógu vel hugsað um. Þeir kjósa hana, eðlilega, og hún kemst á þing. Og hún kemst að sem ráðherra. Og lofar öllu fögru - og framkvæmir þeim til hagsbóta. En það má spyrja, er of langt gengið? Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem geta unnið og þeirra sem það geta ekki. Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem skapa verðmæti inn í kerfið og þeirra sem þarf að aðstoða. Það stefnir í að færri og færri skapi verðmætin en fleiri og fleiri þiggi af hinum. Það má einnig spyrja um hvernig þetta verður þegar barnabörn okkar reka samfélagið? Höfum við áhyggjur af því? Eða er okkur kannski alveg sama? Þetta verður hvort sem er þeirra vandamál en ekki okkar? Þeir stjórnmálamenn sem tala inn í þennan veruleika margra, eða annarra sérhagsmunahópa, fá atkvæði. Og oft um tíma með góðum árangri þannig að þeir komast á þing. Og þaðan sníða þeir stakkinn að sérhagsmunum kjósenda sinna fái þeir tækifæri til. Það er misjafnt hversu langan tíma það tekur fyrir þorra almennings að sjá skaðsemi þessarar sérhagsmunagæslu og/eða þröngrar hugmyndafræðilegrar nálgunar án stuðnings raka eða gagna. Nýverið höfum við séð dæmi þess hvað gerist þegar almennir kjósendur sjá skaðsemi vinsældastjórnunar sem þessarar þegar frekara framlag viðkomandi er afþakkað í kosningum. Heilu flokkarnir hverfa af þingi, jafnvel eftir langa setu. Nú horfum við uppá það að með nálgun sinni, hefur Inga Sæland, með sínum prívat flokki, komist í þá stöðu að hún ræður miklu í íslenskri pólitík í dag. Það er hún sem heldur hinum í skrúfstykki. Ef þær leyfa henni ekki að koma sínu fram þá mun Inga Sæland stoppa af þennan Evrópudraum þeirra stallsystra. Það eru því forvitnilegar vikur, og kannski mánuðir, framundan. Hverjum til hagsbóta? Það er Inga Sæland sem nú stýrir þeim hinum tveimur í raun - en ekki öfugt. Höfundur er lögmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Ármannsson Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Sjá meira
Inga Sæland talar inn í hóp öryrkja, sem illu heilli er hópur sem fer ört vaxandi. En þeir kjósa hana þess vegna. Þannig nær hún inná þing. Talar inn í hóp sem hefur verið afskiptur í íslensku samfélagi og ekki nógu vel hugsað um. Þeir kjósa hana, eðlilega, og hún kemst á þing. Og hún kemst að sem ráðherra. Og lofar öllu fögru - og framkvæmir þeim til hagsbóta. En það má spyrja, er of langt gengið? Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem geta unnið og þeirra sem það geta ekki. Það þarf að gæta að jafnvægi þeirra sem skapa verðmæti inn í kerfið og þeirra sem þarf að aðstoða. Það stefnir í að færri og færri skapi verðmætin en fleiri og fleiri þiggi af hinum. Það má einnig spyrja um hvernig þetta verður þegar barnabörn okkar reka samfélagið? Höfum við áhyggjur af því? Eða er okkur kannski alveg sama? Þetta verður hvort sem er þeirra vandamál en ekki okkar? Þeir stjórnmálamenn sem tala inn í þennan veruleika margra, eða annarra sérhagsmunahópa, fá atkvæði. Og oft um tíma með góðum árangri þannig að þeir komast á þing. Og þaðan sníða þeir stakkinn að sérhagsmunum kjósenda sinna fái þeir tækifæri til. Það er misjafnt hversu langan tíma það tekur fyrir þorra almennings að sjá skaðsemi þessarar sérhagsmunagæslu og/eða þröngrar hugmyndafræðilegrar nálgunar án stuðnings raka eða gagna. Nýverið höfum við séð dæmi þess hvað gerist þegar almennir kjósendur sjá skaðsemi vinsældastjórnunar sem þessarar þegar frekara framlag viðkomandi er afþakkað í kosningum. Heilu flokkarnir hverfa af þingi, jafnvel eftir langa setu. Nú horfum við uppá það að með nálgun sinni, hefur Inga Sæland, með sínum prívat flokki, komist í þá stöðu að hún ræður miklu í íslenskri pólitík í dag. Það er hún sem heldur hinum í skrúfstykki. Ef þær leyfa henni ekki að koma sínu fram þá mun Inga Sæland stoppa af þennan Evrópudraum þeirra stallsystra. Það eru því forvitnilegar vikur, og kannski mánuðir, framundan. Hverjum til hagsbóta? Það er Inga Sæland sem nú stýrir þeim hinum tveimur í raun - en ekki öfugt. Höfundur er lögmaður.
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar