Enginn á að vera einn í Reykjavík Ellen Calmon skrifar 3. mars 2026 22:00 Einmanaleiki er ein stærsta lýðheilsuáskorun samtímans. Hann snertir fólk á öllum aldri, börn, ungmenni, fullorðna og eldra fólk. Í ört vaxandi borg þar sem byggð þéttist og samfélagsform breytast verðum við að spyrja: hvernig tryggjum við að engin manneskja upplifi sig eina? Í borgarstjórn í dag þann 3. mars var samhljóða samþykkt tillaga borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, Pírata, Sósíalistaflokks Íslands, Flokks fólksins og Vinstri grænna um aðgerðir gegn einmanaleika og um eflingu frístundaþjónustu og að hafin verði heildstæð endurskoðun á stefnu Reykjavíkurborgar um frístundaþjónustu. Núverandi stefna er frá 2017. Síðan þá hefur samfélagið tekið miklum breytingum og þörfin fyrir markvissar aðgerðir er augljós. Frístundaþjónusta gegn félagslegri einangrun Frístundaþjónusta er ein af grunnstoðum lýðheilsu og öflug forvörn gegn félagslegri einangrun. Samfélagshús, sundlaugar, bókasöfn og félagsmiðstöðvar eru ekki bara þjónustustofnanir heldur eru þau einnig hjarta hvers hverfis. Þar tekur fólk þátt, tengsl myndast og þar með styrkist samfélagið. Ég trúi því að ein áhrifaríkasta leiðin til að draga úr einmanaleika er að blanda kynslóðum markvisst saman. Við sjáum nú þegar jákvæð dæmi í samfélagshúsum borgarinnar þar sem opin leikskólastarfsemi er sums staðar starfrækt en hún skapar vettvang þar sem eldri borgarar njóta samveru við ungviði. Þar fá börnin hlýju og athygli og eldra fólkið finnur til sín í að sinna ungviði, kjá og spjalla og tekur virkan þátt. Styrkjum kynslóðatengsl Mikilvægt er að styrkja tengsl milli kynslóða þannig eflist samkennd og andleg heilsa þeirra sem eiga í hlut styrkist. Börn sem alast upp í fjölbreyttu tengslaneti eru líklegri til öðlast öryggi og félagsfærni. Eldra fólk sem hefur tækifæri til fjölbreytilegrar þátttöku í samfélaginu býr við betri lífsgæði. Þetta gerist ekki af sjálfu sér, heldur krefst meðvitaðrar stefnumótunar og hönnunar rýma sem hvetja til samveru. Ég vil leggja áherslu á að byggð verði upp fleiri fjölskylduvæn svæði þar sem algild hönnun er höfð sem gæðaviðmið fyrir öll svæði. Leikvellir og almenningsrými eiga að vera aðgengileg öllum, óháð aldri eða færni. Þegar barn í hjólastól, afi með göngugrind og unglingur í leik geta deilt sama rými eykst þátttaka íbúa sem svo aftur skapar samfélag og traust. Samfélagslegt verkefni Markmið tillögunnar sem samþykkt var í dag er að fela borgarstjóra að láta vinna aðgerðaáætlun gegn einmanaleika og endurskoða frístundastefnu borgarinnar með það að leiðarljósi að fjölga tækifærum til samveru og virkni. Við þurfum að auðvelda aðgengi, auka sýnileika þjónustunnar og styrkja samstarf milli sviða, því fagna ég þessari tillögu. Reykjavík á að vera borg sem býður upp á vettvang fyrir fólk til að hittast og njóta samvista. Einmanaleiki er ekki einkamál einstaklingsins heldur samfélagslegt verkefni. Með markvissri stefnumótun, blöndun kynslóða og fjölskylduvænum rýmum getum við byggt borg sem heldur betur utan um sitt fólk enda á enginn að þurfa að vera einn í Reykjavík. Höfundur er varaborgarfulltrúi og formaður borgarstjórnarflokks Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ellen Jacqueline Calmon Samfylkingin Reykjavík Geðheilbrigði Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Einmanaleiki er ein stærsta lýðheilsuáskorun samtímans. Hann snertir fólk á öllum aldri, börn, ungmenni, fullorðna og eldra fólk. Í ört vaxandi borg þar sem byggð þéttist og samfélagsform breytast verðum við að spyrja: hvernig tryggjum við að engin manneskja upplifi sig eina? Í borgarstjórn í dag þann 3. mars var samhljóða samþykkt tillaga borgarfulltrúa Samfylkingarinnar, Pírata, Sósíalistaflokks Íslands, Flokks fólksins og Vinstri grænna um aðgerðir gegn einmanaleika og um eflingu frístundaþjónustu og að hafin verði heildstæð endurskoðun á stefnu Reykjavíkurborgar um frístundaþjónustu. Núverandi stefna er frá 2017. Síðan þá hefur samfélagið tekið miklum breytingum og þörfin fyrir markvissar aðgerðir er augljós. Frístundaþjónusta gegn félagslegri einangrun Frístundaþjónusta er ein af grunnstoðum lýðheilsu og öflug forvörn gegn félagslegri einangrun. Samfélagshús, sundlaugar, bókasöfn og félagsmiðstöðvar eru ekki bara þjónustustofnanir heldur eru þau einnig hjarta hvers hverfis. Þar tekur fólk þátt, tengsl myndast og þar með styrkist samfélagið. Ég trúi því að ein áhrifaríkasta leiðin til að draga úr einmanaleika er að blanda kynslóðum markvisst saman. Við sjáum nú þegar jákvæð dæmi í samfélagshúsum borgarinnar þar sem opin leikskólastarfsemi er sums staðar starfrækt en hún skapar vettvang þar sem eldri borgarar njóta samveru við ungviði. Þar fá börnin hlýju og athygli og eldra fólkið finnur til sín í að sinna ungviði, kjá og spjalla og tekur virkan þátt. Styrkjum kynslóðatengsl Mikilvægt er að styrkja tengsl milli kynslóða þannig eflist samkennd og andleg heilsa þeirra sem eiga í hlut styrkist. Börn sem alast upp í fjölbreyttu tengslaneti eru líklegri til öðlast öryggi og félagsfærni. Eldra fólk sem hefur tækifæri til fjölbreytilegrar þátttöku í samfélaginu býr við betri lífsgæði. Þetta gerist ekki af sjálfu sér, heldur krefst meðvitaðrar stefnumótunar og hönnunar rýma sem hvetja til samveru. Ég vil leggja áherslu á að byggð verði upp fleiri fjölskylduvæn svæði þar sem algild hönnun er höfð sem gæðaviðmið fyrir öll svæði. Leikvellir og almenningsrými eiga að vera aðgengileg öllum, óháð aldri eða færni. Þegar barn í hjólastól, afi með göngugrind og unglingur í leik geta deilt sama rými eykst þátttaka íbúa sem svo aftur skapar samfélag og traust. Samfélagslegt verkefni Markmið tillögunnar sem samþykkt var í dag er að fela borgarstjóra að láta vinna aðgerðaáætlun gegn einmanaleika og endurskoða frístundastefnu borgarinnar með það að leiðarljósi að fjölga tækifærum til samveru og virkni. Við þurfum að auðvelda aðgengi, auka sýnileika þjónustunnar og styrkja samstarf milli sviða, því fagna ég þessari tillögu. Reykjavík á að vera borg sem býður upp á vettvang fyrir fólk til að hittast og njóta samvista. Einmanaleiki er ekki einkamál einstaklingsins heldur samfélagslegt verkefni. Með markvissri stefnumótun, blöndun kynslóða og fjölskylduvænum rýmum getum við byggt borg sem heldur betur utan um sitt fólk enda á enginn að þurfa að vera einn í Reykjavík. Höfundur er varaborgarfulltrúi og formaður borgarstjórnarflokks Samfylkingarinnar.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar