Flytjum íslenska skóla út! Guðmundur Finnbogason og Jakob Fríman Þorsteinsson skrifa 13. febrúar 2026 13:30 Eins og undanfarin misseri hefur skólamálaumræða verið fyrirferðarmikil og það er jákvætt. Aðallega er rætt um læsi og mismunandi leiðir til að efla skólastarf, og stundum felst umræðan í gagnrýni á það sem gert er. En í íslenskum skólum fer almennt fram gott starf. Okkur finnst þó að rödd skólafólks mætti heyrast meira í þessari umræðu. Við viljum því benda á nokkur atriði sem við teljum geta eflt nám barna og mætt þeim áskorunum sem skólar standa frammi fyrir. Þetta eru jafnframt aðferðir og hugmyndir sem við teljum að samfélagið allt myndi hagnast á. Náttúra, samfélagsmiðlar og aukið frelsi Samfélagslegar breytingar hafa dregið úr tækifærum ungs fólks til að upplifa og njóta náttúrunnar og þeirra lífsgæða sem útivera felur í sér. Börn eru minna úti en áður og svæðin sem þau þekkja og nýta sér fara sífellt minnkandi. Þetta má meðal annars rekja til aukins hraða í samfélaginu og tæknibreytinga síðustu áratuga. Mestu breytingarnar má greina frá árinu 2010 þegar snjalltæki og samfélagsmiðlar hófu innreið sína. Við þessu þarf að bregðast. Fram hafa komið ýmsar tillögur sem fela í sér takmörkun á símanotkun barna og aðgengi þeirra að samfélagsmiðlum. Mun minna hefur verið rætt um aðgerðir sem bæta einhverju jákvæðu og uppbyggilegu við líf barna — eins og að auka frelsi og tækifæri þeirra til að leika og læra úti. Það má gera með því að efla útinám í skólum — með öðrum orðum, flytja skólann út — og auka almennt möguleika barna til útiveru og tengsla við náttúruna. Allar námsgreinar má kenna úti Í raun má kenna allar námsgreinar úti og það er þegar gert í sumum skólum. Mikilvægt er þó að gera útinám að föstum og markvissum þætti í öllu skólastarfi. Möguleikar til útináms á Íslandi eru miklir en oft vannýttir. Í grunninn snýst útinám um að nýta nærumhverfið til náms og finna leiðir til að læra til dæmis um náttúruna í beinum tengslum við hana sjálfa. En einnig er hægt að vinna með íslensku og stærðfræði utandyra. Tungumál eflist þegar orðaforði er tengdur raunverulegum upplifunum og stærðfræðileg hugtök verða skýrari þegar hægt er að stika þau út, mæla, telja og prófa með áþreifanlegum hætti. Möguleikarnir eru nær óþrjótandi. Aukið rými fyrir athafnasöm ungmenni Skólar eiga stundum í erfiðleikum með að mæta ólíkum nemendum á þeirra eigin forsendum. Útinám hefur reynst frábær leið til að mæta athafnasömum nemendum með ríka hreyfiþörf. Úti gefst þeim tækifæri til að blómstra. Oft koma þar fram leiðtogar sem njóta sín betur en inni í hefðbundinni skólastofu. Slík reynsla hefur jafnframt jákvæð áhrif á aðra nemendur. Flest þekkjum við það að sjá samstarfsfólk í nýju ljósi eftir jákvæða upplifun í öðru umhverfi — hið sama á við um börn. Í þeirri skapandi umræðu sem nú fer fram um íslenskt skólastarf felast raunveruleg tækifæri. Þar ætti útinám að vera mikilvæg og spennandi leið til framþróunar. Nú er kjörið tækifæri til að efla útinám í menntun barna með því að gefa því aukið vægi í umræðu, í aðalnámskrá og í kennaranámi. Við vonum að mennta- og barnamálaráðherra taki útinámið upp á arma sína af sama krafti og þau verkefni sem hún hefur lagt áherslu á. Skólafólk og annað fagfólk sem hefur unnið að þessum málum er tilbúið til samtals um hvernig megi efla þetta enn frekar. Hættum að ræða hvort við eigum að fara út — og förum að ræða hvernig við flytjum íslenskt skólastarf út, okkur öllum til hagsbóta. Guðmundur Finnbogason skólastjóri, ÞjórsárskólaDr. Jakob Fríman Þorsteinsson, lektor við Menntavísindasvið Háskóla Íslands Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Eins og undanfarin misseri hefur skólamálaumræða verið fyrirferðarmikil og það er jákvætt. Aðallega er rætt um læsi og mismunandi leiðir til að efla skólastarf, og stundum felst umræðan í gagnrýni á það sem gert er. En í íslenskum skólum fer almennt fram gott starf. Okkur finnst þó að rödd skólafólks mætti heyrast meira í þessari umræðu. Við viljum því benda á nokkur atriði sem við teljum geta eflt nám barna og mætt þeim áskorunum sem skólar standa frammi fyrir. Þetta eru jafnframt aðferðir og hugmyndir sem við teljum að samfélagið allt myndi hagnast á. Náttúra, samfélagsmiðlar og aukið frelsi Samfélagslegar breytingar hafa dregið úr tækifærum ungs fólks til að upplifa og njóta náttúrunnar og þeirra lífsgæða sem útivera felur í sér. Börn eru minna úti en áður og svæðin sem þau þekkja og nýta sér fara sífellt minnkandi. Þetta má meðal annars rekja til aukins hraða í samfélaginu og tæknibreytinga síðustu áratuga. Mestu breytingarnar má greina frá árinu 2010 þegar snjalltæki og samfélagsmiðlar hófu innreið sína. Við þessu þarf að bregðast. Fram hafa komið ýmsar tillögur sem fela í sér takmörkun á símanotkun barna og aðgengi þeirra að samfélagsmiðlum. Mun minna hefur verið rætt um aðgerðir sem bæta einhverju jákvæðu og uppbyggilegu við líf barna — eins og að auka frelsi og tækifæri þeirra til að leika og læra úti. Það má gera með því að efla útinám í skólum — með öðrum orðum, flytja skólann út — og auka almennt möguleika barna til útiveru og tengsla við náttúruna. Allar námsgreinar má kenna úti Í raun má kenna allar námsgreinar úti og það er þegar gert í sumum skólum. Mikilvægt er þó að gera útinám að föstum og markvissum þætti í öllu skólastarfi. Möguleikar til útináms á Íslandi eru miklir en oft vannýttir. Í grunninn snýst útinám um að nýta nærumhverfið til náms og finna leiðir til að læra til dæmis um náttúruna í beinum tengslum við hana sjálfa. En einnig er hægt að vinna með íslensku og stærðfræði utandyra. Tungumál eflist þegar orðaforði er tengdur raunverulegum upplifunum og stærðfræðileg hugtök verða skýrari þegar hægt er að stika þau út, mæla, telja og prófa með áþreifanlegum hætti. Möguleikarnir eru nær óþrjótandi. Aukið rými fyrir athafnasöm ungmenni Skólar eiga stundum í erfiðleikum með að mæta ólíkum nemendum á þeirra eigin forsendum. Útinám hefur reynst frábær leið til að mæta athafnasömum nemendum með ríka hreyfiþörf. Úti gefst þeim tækifæri til að blómstra. Oft koma þar fram leiðtogar sem njóta sín betur en inni í hefðbundinni skólastofu. Slík reynsla hefur jafnframt jákvæð áhrif á aðra nemendur. Flest þekkjum við það að sjá samstarfsfólk í nýju ljósi eftir jákvæða upplifun í öðru umhverfi — hið sama á við um börn. Í þeirri skapandi umræðu sem nú fer fram um íslenskt skólastarf felast raunveruleg tækifæri. Þar ætti útinám að vera mikilvæg og spennandi leið til framþróunar. Nú er kjörið tækifæri til að efla útinám í menntun barna með því að gefa því aukið vægi í umræðu, í aðalnámskrá og í kennaranámi. Við vonum að mennta- og barnamálaráðherra taki útinámið upp á arma sína af sama krafti og þau verkefni sem hún hefur lagt áherslu á. Skólafólk og annað fagfólk sem hefur unnið að þessum málum er tilbúið til samtals um hvernig megi efla þetta enn frekar. Hættum að ræða hvort við eigum að fara út — og förum að ræða hvernig við flytjum íslenskt skólastarf út, okkur öllum til hagsbóta. Guðmundur Finnbogason skólastjóri, ÞjórsárskólaDr. Jakob Fríman Þorsteinsson, lektor við Menntavísindasvið Háskóla Íslands
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar