Ákvarðanir fyrir framtíðarkynslóðir Sandra Sigurðardóttir skrifar 31. janúar 2026 07:02 Börnin sem leiðarljós Þegar stórar ákvarðanir eru teknar um framtíð Íslands vel ég að horfa ekki aðeins á tölur, slagorð eða skammtímapólitík. Ég horfi á börnin mín. Ég á þrjú börn, þrjú stjúpbörn og tvö barnabörn – alls átta ung líf sem munu erfa þær ákvarðanir sem við tökum í dag. Fyrir þeirra hönd vil ég vanda mig. Um hvað snýst þjóðaratkvæðagreiðslan? Þjóðaratkvæðagreiðslan um aðildarviðræður við Evrópusambandið snýst ekki um að ganga í ESB á morgun. Hún snýst um að skoða málið af yfirvegun, meta kosti og galla og taka upplýsta ákvörðun um framtíð Íslands. Þetta er ákvörðun sem ég mun taka, ef ég fæ kost á því, með það í huga hvað er börnum mínum og barnabörnum fyrir bestu. Framsýni í sögu Íslands Saga Íslands sýnir að framsýni skiptir máli. Harðar deilur einkenndu samfélagið þegar ákvörðun var tekin um inngöngu Íslands í NATÓ árið 1949. Sú ákvörðun var tekin í þágu öryggis framtíðarkynslóða og í dag eru flest sammála um að þar hafi verið stigið skynsamlegt skref. Hart var einnig deilt um EES-samninginn á sínum tíma, en að lokum var hann samþykktur á Alþingi. Þegar sú ákvörðun var tekin var horft til atvinnu, menntunar og tækifæra fyrir ungt fólk. Þessar ákvarðanir voru ekki teknar af ótta eða annarlegum hvötum, heldur með ábyrgð og framtíðarsýn að leiðarljósi. Óvissa og væntingar ungu kynslóðarinnar Í dag stendur unga kynslóðin frammi fyrir óvissu. Hún vill stöðugleika, raunhæf tækifæri til náms og starfa og sterkt efnahagsumhverfi. Hún vill hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta líf hennar og framtíð. Aðildarviðræður við Evrópusambandið geta varpað ljósi á hvort – og með hvaða hætti – slíkt samstarf geti styrkt stöðu Íslands til lengri tíma. Við skuldum börnum okkar og barnabörnum að ræða þetta mál af skynsemi og yfirvegun. Ekki með hræðsluáróðri, heldur á grundvelli staðreynda. Ekki með fyrirfram gefnum niðurstöðum, heldur með opnum huga og heiðarlegu samtali. ● Þess vegna segi ég já við aðildarviðræður viðEvrópusambandið. Já við samtali. Já við framtíðarsýn. Já – vegna barnanna minna og barnabarnanna sem eiga framtíðina. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sandra Sigurðardóttir Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Börnin sem leiðarljós Þegar stórar ákvarðanir eru teknar um framtíð Íslands vel ég að horfa ekki aðeins á tölur, slagorð eða skammtímapólitík. Ég horfi á börnin mín. Ég á þrjú börn, þrjú stjúpbörn og tvö barnabörn – alls átta ung líf sem munu erfa þær ákvarðanir sem við tökum í dag. Fyrir þeirra hönd vil ég vanda mig. Um hvað snýst þjóðaratkvæðagreiðslan? Þjóðaratkvæðagreiðslan um aðildarviðræður við Evrópusambandið snýst ekki um að ganga í ESB á morgun. Hún snýst um að skoða málið af yfirvegun, meta kosti og galla og taka upplýsta ákvörðun um framtíð Íslands. Þetta er ákvörðun sem ég mun taka, ef ég fæ kost á því, með það í huga hvað er börnum mínum og barnabörnum fyrir bestu. Framsýni í sögu Íslands Saga Íslands sýnir að framsýni skiptir máli. Harðar deilur einkenndu samfélagið þegar ákvörðun var tekin um inngöngu Íslands í NATÓ árið 1949. Sú ákvörðun var tekin í þágu öryggis framtíðarkynslóða og í dag eru flest sammála um að þar hafi verið stigið skynsamlegt skref. Hart var einnig deilt um EES-samninginn á sínum tíma, en að lokum var hann samþykktur á Alþingi. Þegar sú ákvörðun var tekin var horft til atvinnu, menntunar og tækifæra fyrir ungt fólk. Þessar ákvarðanir voru ekki teknar af ótta eða annarlegum hvötum, heldur með ábyrgð og framtíðarsýn að leiðarljósi. Óvissa og væntingar ungu kynslóðarinnar Í dag stendur unga kynslóðin frammi fyrir óvissu. Hún vill stöðugleika, raunhæf tækifæri til náms og starfa og sterkt efnahagsumhverfi. Hún vill hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta líf hennar og framtíð. Aðildarviðræður við Evrópusambandið geta varpað ljósi á hvort – og með hvaða hætti – slíkt samstarf geti styrkt stöðu Íslands til lengri tíma. Við skuldum börnum okkar og barnabörnum að ræða þetta mál af skynsemi og yfirvegun. Ekki með hræðsluáróðri, heldur á grundvelli staðreynda. Ekki með fyrirfram gefnum niðurstöðum, heldur með opnum huga og heiðarlegu samtali. ● Þess vegna segi ég já við aðildarviðræður viðEvrópusambandið. Já við samtali. Já við framtíðarsýn. Já – vegna barnanna minna og barnabarnanna sem eiga framtíðina. Höfundur er þingmaður Viðreisnar í Suðurkjördæmi.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar