Horfið á möguleikana í samfélagslegri ábyrgð Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar 26. september 2024 09:03 Nú þegar stór fyrirtæki eru að taka lóðir upp á Hólmsheiði, í næsta nágrenni við eitt af fangelsum landsins, opnast nýjar dyr fyrir samfélagslega ábyrgð og eflingu vinnumarkaðarins. Þetta gæti orðið tilvalið tækifæri til að skapa störf fyrir þá fanga sem nú eyða mánuðum eða árum saman á takmörkuðu svæði, oft án raunverulegra tækifæra til að vinna og þróast. Með því að aðlaga vinnuumhverfi sitt, geta þessi fyrirtæki skapað nýtt líf fyrir fanga í og eftir afplánun og styrkt samfélagslega ábyrgð sína um leið. Eitt af lykilatriðum í aðlögun stórra fyrirtækja á vinnumarkaði fyrir fanga, væri að innleiða sveigjanleg störf sem taka mið af þörfum og hæfni hvers og eins. Vistmenn fangelsa gætu unnið að verkefnum sem byggja á þeirra styrkleikum, áfangaskipulögðum námskeiðum eða sértækum iðngreinum, sem færa þeim ekki aðeins starfsreynslu heldur einnig menntun og hæfni til að fá störf eftir afplánun. Þessi verkefni gætu verið tengd framleiðslu, þjónustu eða tæknilegum störfum, allt eftir stefnu fyrirtækisins. Slík nálgun eykur ekki aðeins starfsþjálfun fanga, heldur færir þeim raunverulegan tilgang innan samfélagsins, jafnvel á meðan á afplánun stendur. Fyrirtækin sem taka þátt myndu í raun styðja við aðlögun fanga að venjulegum vinnumarkaði og stuðla þannig að lækkun endurkomutíðni fanga í fangelsi. Auk þess gæti þetta dregið úr félagslegri einangrun þeirra og aukið sjálfsvirðingu, sem oft er skert eftir langa fangavist. Þegar fangar fá tækifæri til að leggja sitt af mörkum og öðlast nýja hæfileika í náinni samvinnu við stórfyrirtæki, getur það haft víðtæk áhrif á endurhæfingu þeirra og aðlögun að samfélaginu eftir afplánun. Hólmsheiði gæti orðið staður þar sem atvinnulíf og fangelsismál tengjast beint, og skapa þannig gróskumikinn vettvang fyrir aukna samfélagslega ábyrgð. Það er kominn tími til að stíga skref fram á við og horfa á möguleikana í stað hindrana. Fyrirtæki með starfsemi nálægt fangelsum á Íslandi hafa einstakt tækifæri til að verða hluti af lausn sem færir samfélagið í heild til betri vegar. Með því að bjóða föngum störf og hæfileikaþjálfun, geta þessi fyrirtæki orðið leiðandi í samfélagslegri þróun sem eykur aðlögun, sjálfsvirðingu og framtíðarhorfur þeirra sem annars gætu misst vonina. Höfundur er formaður Afstöðu Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fangelsismál Guðmundur Ingi Þóroddsson Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Nú þegar stór fyrirtæki eru að taka lóðir upp á Hólmsheiði, í næsta nágrenni við eitt af fangelsum landsins, opnast nýjar dyr fyrir samfélagslega ábyrgð og eflingu vinnumarkaðarins. Þetta gæti orðið tilvalið tækifæri til að skapa störf fyrir þá fanga sem nú eyða mánuðum eða árum saman á takmörkuðu svæði, oft án raunverulegra tækifæra til að vinna og þróast. Með því að aðlaga vinnuumhverfi sitt, geta þessi fyrirtæki skapað nýtt líf fyrir fanga í og eftir afplánun og styrkt samfélagslega ábyrgð sína um leið. Eitt af lykilatriðum í aðlögun stórra fyrirtækja á vinnumarkaði fyrir fanga, væri að innleiða sveigjanleg störf sem taka mið af þörfum og hæfni hvers og eins. Vistmenn fangelsa gætu unnið að verkefnum sem byggja á þeirra styrkleikum, áfangaskipulögðum námskeiðum eða sértækum iðngreinum, sem færa þeim ekki aðeins starfsreynslu heldur einnig menntun og hæfni til að fá störf eftir afplánun. Þessi verkefni gætu verið tengd framleiðslu, þjónustu eða tæknilegum störfum, allt eftir stefnu fyrirtækisins. Slík nálgun eykur ekki aðeins starfsþjálfun fanga, heldur færir þeim raunverulegan tilgang innan samfélagsins, jafnvel á meðan á afplánun stendur. Fyrirtækin sem taka þátt myndu í raun styðja við aðlögun fanga að venjulegum vinnumarkaði og stuðla þannig að lækkun endurkomutíðni fanga í fangelsi. Auk þess gæti þetta dregið úr félagslegri einangrun þeirra og aukið sjálfsvirðingu, sem oft er skert eftir langa fangavist. Þegar fangar fá tækifæri til að leggja sitt af mörkum og öðlast nýja hæfileika í náinni samvinnu við stórfyrirtæki, getur það haft víðtæk áhrif á endurhæfingu þeirra og aðlögun að samfélaginu eftir afplánun. Hólmsheiði gæti orðið staður þar sem atvinnulíf og fangelsismál tengjast beint, og skapa þannig gróskumikinn vettvang fyrir aukna samfélagslega ábyrgð. Það er kominn tími til að stíga skref fram á við og horfa á möguleikana í stað hindrana. Fyrirtæki með starfsemi nálægt fangelsum á Íslandi hafa einstakt tækifæri til að verða hluti af lausn sem færir samfélagið í heild til betri vegar. Með því að bjóða föngum störf og hæfileikaþjálfun, geta þessi fyrirtæki orðið leiðandi í samfélagslegri þróun sem eykur aðlögun, sjálfsvirðingu og framtíðarhorfur þeirra sem annars gætu misst vonina. Höfundur er formaður Afstöðu
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar