Er einhver von til þess að martröðinni linni? Sveinn Rúnar Hauksson skrifar 5. ágúst 2024 07:00 Nú hefur útrýmingarherferð Netanyahu og félaga á Gaza staðið í 10 mánuði. 40 þúsund varnarlausra palestínskra íbúa hafa verið myrt af Ísraelsher og meira en 90 þúsund manns særst, og margir orðnir örkumla fyrir lífstíð. Save the Children (Barnaheill) telja 21 þúsund börn vera týnd. Þúsundir barna eru foreldralaus á flótta undan látlausri sprengjuhríðinni. Önnur þúsund eru enn grafin í sprengjurústum heimila sinna eða skóla þar sem þau höfðu leitað skjóls. Hvergi öruggt skjól Hvergi er öruggt skjól að finna. Hvergi er hreint drykkjarvatn að fá. Matvæli eru af mjög skornum skammti. Flest sjúkrahús hafa verið eyðilögð með sprengjuárásum innrásarhersins og sömu sögu er að segja af heilsugæslustöðvum og öðrum læknastöðvum. Þau fáu sjúkrahús sem eru að einhverju leyti starfhæf búa við skort á öllu sem til þarf fyrir viðunandi þjónustu við sjúka og særða. Það vantar eldsneyti til að keyra díselvélar fyrir rafmagn. Það vantar meira og minna öll lyf, þar með talin svæfinga- og deyfilyf fyrir aðgerðir; sýklalyf, sykursýkislyf, blóðþrýstingslyf og síðast en ekki síst krabbameinslyf. Það vantar súrefni og lungnalyf, það vantar í rauninni allt. Árásir Ísraelshers halda linnulaust áfram og vandinn er löngu orðinn ólýsanlegur og yfirgengilegur. Ísraelsk stjórnvöld bæta stöðugt í. Strax í upphafi herferðarinnar lýsti Gallant hermálaráðherra því yfir að lokað yrði fyrir allar nauðsynjar. Skrúfað yrði fyrir vatnið, slökkt á rafmagninu, matvælum yrði ekki hleypt inn á svæðið né eldsneyti. Það var strax mörkuð sú stefna að svelta íbúana til uppgjafar. Ísraelsher og landræningjar hindra hjálparstarf Í marga mánuði hafa alþjóðleg hjálparsamtök, Sameinuðu þjóðirnar og fleiri aðilar reynt að koma brýnustu nauðsynjum til íbúanna. Ísraelsk stjórnvöld hafa hindrað þetta hjálparstarf, sett alls slags skilyrði og tafið þetta þannig að aðeins örlítið brot þess sem þurft hefur nær í gegnum hindranir Ísraelshers. Hjálparliðar hafa einnig orðið fyrir sprengjum hersins. Þá má ekki gleyma ómennskum þætti vopnaðra landræningja sem koma meðal annars úr ólöglegum landtökubyggðum á Vesturbakkanum og hafa verið að ráðast á flutningabíla hjálparstarfsins, hindra för þeirra, ráðist á bílstjórana og eyðilagt varninginn sem flytja átti inn til nauðstaddra. Herinn lætur þetta viðgangast. Æ grófari árásir á íbúa Vesturbakkans Þetta leiðir hugann að Vesturbakkanum þar sem íbúarnir verð í æ ríkari mæli fyrir árásum landræningja sem drepa fólk, brenna hús og uppskeru. Þessar árásir fara fram með stuðningi hermanna sem standa hjá. Árásirnar á Vesturbakkanum verða sífellt yfirgengilegri, bæði norðan til, í Tulkarem, Nablus og ekki síst smábænum Jenin og flóttamannabúðunum sem lengi hafa verið eitt af uppáhaldsskotmörkum Ísraelshers. Svipaða sögu er að segja sunnan til í kringum Hebron en þar hafa landræningjar fyrir löngu komið sér fyrir í stórum landtökubyggðum og þjarma þaðan að íbúum Gömlu borgarinnar í Hebron og nærliggjandi þorpa. Austur-Jerúsalem, fær einnig að finna fyrir ofbeldi landránsins og nýverið samþykkti Ísraelsstjórn viðamikla uppbyggingu nýrra ólöglegra landránsbyggða með um 30 þúsund íbúðum. Á sama tíma er Palestínumönnum neitað um byggingarleyfi og heimili þeirra rústuð í stórum stíl. Úrskurður Alþjóðadómstólsins um hernám og þjóðarmorð Nýverið kom úrskurður frá Alþjóðadómstólnum þar sem framferði Ísraelssstjórnar með vaxandi landráni og flutningi á landtökufólki inn á hertekin svæði var dæmt ólöglegt. Þessi úrskurður er í samræmi við alþjóðalög og ákvæði Genfarsáttmálanna um hertekin svæði. Dómstóllinn hafði árið 2004 kveðið upp úr um ólögmæti Aðskilnaðarmúrsins og skyldu Ísraels til að fjarlægja hann og greiða íbúum bætur sem orðið hefðu fyrir skaða af völdum múrsins. Ísrael bar að stöðva frekari byggingu múrsins, en ísraelsk stjórnvöld hlýddu engu af þessu. Einsog fyrri daginn fara þau sínu fram og láta einsog þau séu hafin yfir lög og rétt. Og nú er Alþjóðadómstóllinn að fjalla um þjóðarmorð Ísraelsríkis á Gaza. Dómstóllinn hefur þegar gefið út bráðabirgðaúrskurð og gefið Ísrael fyrirmæli um að hætta hernaðaraðgerðum sem stefni í þjóðarmorð. Svar Ísraels kom ekki á óvart, svívirðingar í garð dómstólsins og í engu farið eftir úrskurði hans. Ísrael sýnir engan friðarvilja Lítill vafi leikur á því hver endanlegur úrskurður dómstólsins verður, en það getur tekið nokkur ár að fá hann. Þjóðernishreinsun er yfirlýst stefna helstu forystumanna ríkisstjórnar Ísraels sem koma úr herbúðum landræningja og hafa vaxandi áhrif í Ísrael. Stríðsglæpir eru daqlegt brauð sem Palestínumönnum er boðið upp á. Um þetta er ekki deilt og hefur Alþjóða glæpadómstóllinn óskað eftir handtökuskipun á hendur Netanyahu forsætisráðherra og Gallant hermálaráðherra. Sama gekk yfir þrjá leiðtoga Hamas og Al Qassam sveitanna. Erfiðar verður um þær handtökur, þar sem Netanyahu hefur þegar látið myrða tvo þeirra. Mohammed Deif, foringi hernaðararmsins, var sprengur í loft upp í Khan Younis þann 13. júlí. Ismail Haniyeh leiðtogi Hamas samtakanna var myrtur í Teheran þann 31. júlí þar sem hann var í opinberri heimsókn við embættistöku nýs forseta í Íran. Haniyeh hafði búið erlendis í fimm ár og ekki komið til Gaza síðan 2019. Hann var hins vegar helsti samningamaður Hamas-samtakanna og barðist á þann hátt fyrir því að binda enda á stríðið. Sú gerð Netanyahu að láta myrða helsta samningamann Palestínumanna eru skýr skilaboð um að Ísrael hefur ekki áhuga á friði, alla vega ekki þeir sem eru við stjórn. Hafi vonir verið daufar áður, verður vonartýran nú daufari en nokkru sinni. Ábyrgð Bandaríkjastjórnar Býsna ljóst hefur verið um langa hríð, að Ísraelsstjórn stendur ekki ein í þessu útrýmingarstríði. Ríkulegur stuðningur hefur komið frá Bretlandi, Þýskalandi og Evrópusambandinu. En það eru þó fyrst og fremst Bandaríkin sem bera þennan stríðsrekstur uppi. Stuðningur þeirra er hernaðarlegur, með því að sjá Ísrael fyrir öllum fullkomnustu vopnum sem völ er á; fjárhagslegur og diplómatískur. Netanyahu fer ekki í felur með að hann þykist ráða yfir neitunarvaldi í Öryggisráði Sameinuðu þjóðanna í gegnum Bandaríkjastjórn. Vaxandi örvænting Það gætir vaxandi örvæntingar, ekki bara hjá Palestínumönnum, heldur milljónum manna um allan heim sem fylgjast með og mótmæla blóðbaðinu. Fær ekkert stöðvað þetta? Tvískinningur og hræsni stjórnmálaleiðtoga beggja megin Atlantshafs sem tala einsog þeim ofbjóði blóðbaðið á Gaza en gera ekkert í því. Sagt er að Biden Bandaríkjaforseti þurfi ekki annað en eitt símtal til Ísraels og þá linni stríðinu. Bandaríkjastjórn ber ekki bara siðferðilega ábyrgð á þjóðarmorðinu, Bandaríkjastjórn tekur beinan þátt í því. Hún gerir Ísrael kleift að halda blóðbaðinu áfram. Í stað þess að taka í taumana heldur Bandaríkjastjórn áfram að senda sprengjur og önnur stríðstól til Ísraels, sprengjurnar sem eru að eyða lífi og möguleikum til lífs á Gaza. Heimsbyggðin hlýtur að líta til Bandaríkjastjórnar og krefjast þess að hún axli ábyrgð og stöðvi blóðbaðið tafarlaust. Sveinn Rúnar Hauksson læknir Heiðursborgari í Palestínu Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sveinn Rúnar Hauksson Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Sjá meira
Nú hefur útrýmingarherferð Netanyahu og félaga á Gaza staðið í 10 mánuði. 40 þúsund varnarlausra palestínskra íbúa hafa verið myrt af Ísraelsher og meira en 90 þúsund manns særst, og margir orðnir örkumla fyrir lífstíð. Save the Children (Barnaheill) telja 21 þúsund börn vera týnd. Þúsundir barna eru foreldralaus á flótta undan látlausri sprengjuhríðinni. Önnur þúsund eru enn grafin í sprengjurústum heimila sinna eða skóla þar sem þau höfðu leitað skjóls. Hvergi öruggt skjól Hvergi er öruggt skjól að finna. Hvergi er hreint drykkjarvatn að fá. Matvæli eru af mjög skornum skammti. Flest sjúkrahús hafa verið eyðilögð með sprengjuárásum innrásarhersins og sömu sögu er að segja af heilsugæslustöðvum og öðrum læknastöðvum. Þau fáu sjúkrahús sem eru að einhverju leyti starfhæf búa við skort á öllu sem til þarf fyrir viðunandi þjónustu við sjúka og særða. Það vantar eldsneyti til að keyra díselvélar fyrir rafmagn. Það vantar meira og minna öll lyf, þar með talin svæfinga- og deyfilyf fyrir aðgerðir; sýklalyf, sykursýkislyf, blóðþrýstingslyf og síðast en ekki síst krabbameinslyf. Það vantar súrefni og lungnalyf, það vantar í rauninni allt. Árásir Ísraelshers halda linnulaust áfram og vandinn er löngu orðinn ólýsanlegur og yfirgengilegur. Ísraelsk stjórnvöld bæta stöðugt í. Strax í upphafi herferðarinnar lýsti Gallant hermálaráðherra því yfir að lokað yrði fyrir allar nauðsynjar. Skrúfað yrði fyrir vatnið, slökkt á rafmagninu, matvælum yrði ekki hleypt inn á svæðið né eldsneyti. Það var strax mörkuð sú stefna að svelta íbúana til uppgjafar. Ísraelsher og landræningjar hindra hjálparstarf Í marga mánuði hafa alþjóðleg hjálparsamtök, Sameinuðu þjóðirnar og fleiri aðilar reynt að koma brýnustu nauðsynjum til íbúanna. Ísraelsk stjórnvöld hafa hindrað þetta hjálparstarf, sett alls slags skilyrði og tafið þetta þannig að aðeins örlítið brot þess sem þurft hefur nær í gegnum hindranir Ísraelshers. Hjálparliðar hafa einnig orðið fyrir sprengjum hersins. Þá má ekki gleyma ómennskum þætti vopnaðra landræningja sem koma meðal annars úr ólöglegum landtökubyggðum á Vesturbakkanum og hafa verið að ráðast á flutningabíla hjálparstarfsins, hindra för þeirra, ráðist á bílstjórana og eyðilagt varninginn sem flytja átti inn til nauðstaddra. Herinn lætur þetta viðgangast. Æ grófari árásir á íbúa Vesturbakkans Þetta leiðir hugann að Vesturbakkanum þar sem íbúarnir verð í æ ríkari mæli fyrir árásum landræningja sem drepa fólk, brenna hús og uppskeru. Þessar árásir fara fram með stuðningi hermanna sem standa hjá. Árásirnar á Vesturbakkanum verða sífellt yfirgengilegri, bæði norðan til, í Tulkarem, Nablus og ekki síst smábænum Jenin og flóttamannabúðunum sem lengi hafa verið eitt af uppáhaldsskotmörkum Ísraelshers. Svipaða sögu er að segja sunnan til í kringum Hebron en þar hafa landræningjar fyrir löngu komið sér fyrir í stórum landtökubyggðum og þjarma þaðan að íbúum Gömlu borgarinnar í Hebron og nærliggjandi þorpa. Austur-Jerúsalem, fær einnig að finna fyrir ofbeldi landránsins og nýverið samþykkti Ísraelsstjórn viðamikla uppbyggingu nýrra ólöglegra landránsbyggða með um 30 þúsund íbúðum. Á sama tíma er Palestínumönnum neitað um byggingarleyfi og heimili þeirra rústuð í stórum stíl. Úrskurður Alþjóðadómstólsins um hernám og þjóðarmorð Nýverið kom úrskurður frá Alþjóðadómstólnum þar sem framferði Ísraelssstjórnar með vaxandi landráni og flutningi á landtökufólki inn á hertekin svæði var dæmt ólöglegt. Þessi úrskurður er í samræmi við alþjóðalög og ákvæði Genfarsáttmálanna um hertekin svæði. Dómstóllinn hafði árið 2004 kveðið upp úr um ólögmæti Aðskilnaðarmúrsins og skyldu Ísraels til að fjarlægja hann og greiða íbúum bætur sem orðið hefðu fyrir skaða af völdum múrsins. Ísrael bar að stöðva frekari byggingu múrsins, en ísraelsk stjórnvöld hlýddu engu af þessu. Einsog fyrri daginn fara þau sínu fram og láta einsog þau séu hafin yfir lög og rétt. Og nú er Alþjóðadómstóllinn að fjalla um þjóðarmorð Ísraelsríkis á Gaza. Dómstóllinn hefur þegar gefið út bráðabirgðaúrskurð og gefið Ísrael fyrirmæli um að hætta hernaðaraðgerðum sem stefni í þjóðarmorð. Svar Ísraels kom ekki á óvart, svívirðingar í garð dómstólsins og í engu farið eftir úrskurði hans. Ísrael sýnir engan friðarvilja Lítill vafi leikur á því hver endanlegur úrskurður dómstólsins verður, en það getur tekið nokkur ár að fá hann. Þjóðernishreinsun er yfirlýst stefna helstu forystumanna ríkisstjórnar Ísraels sem koma úr herbúðum landræningja og hafa vaxandi áhrif í Ísrael. Stríðsglæpir eru daqlegt brauð sem Palestínumönnum er boðið upp á. Um þetta er ekki deilt og hefur Alþjóða glæpadómstóllinn óskað eftir handtökuskipun á hendur Netanyahu forsætisráðherra og Gallant hermálaráðherra. Sama gekk yfir þrjá leiðtoga Hamas og Al Qassam sveitanna. Erfiðar verður um þær handtökur, þar sem Netanyahu hefur þegar látið myrða tvo þeirra. Mohammed Deif, foringi hernaðararmsins, var sprengur í loft upp í Khan Younis þann 13. júlí. Ismail Haniyeh leiðtogi Hamas samtakanna var myrtur í Teheran þann 31. júlí þar sem hann var í opinberri heimsókn við embættistöku nýs forseta í Íran. Haniyeh hafði búið erlendis í fimm ár og ekki komið til Gaza síðan 2019. Hann var hins vegar helsti samningamaður Hamas-samtakanna og barðist á þann hátt fyrir því að binda enda á stríðið. Sú gerð Netanyahu að láta myrða helsta samningamann Palestínumanna eru skýr skilaboð um að Ísrael hefur ekki áhuga á friði, alla vega ekki þeir sem eru við stjórn. Hafi vonir verið daufar áður, verður vonartýran nú daufari en nokkru sinni. Ábyrgð Bandaríkjastjórnar Býsna ljóst hefur verið um langa hríð, að Ísraelsstjórn stendur ekki ein í þessu útrýmingarstríði. Ríkulegur stuðningur hefur komið frá Bretlandi, Þýskalandi og Evrópusambandinu. En það eru þó fyrst og fremst Bandaríkin sem bera þennan stríðsrekstur uppi. Stuðningur þeirra er hernaðarlegur, með því að sjá Ísrael fyrir öllum fullkomnustu vopnum sem völ er á; fjárhagslegur og diplómatískur. Netanyahu fer ekki í felur með að hann þykist ráða yfir neitunarvaldi í Öryggisráði Sameinuðu þjóðanna í gegnum Bandaríkjastjórn. Vaxandi örvænting Það gætir vaxandi örvæntingar, ekki bara hjá Palestínumönnum, heldur milljónum manna um allan heim sem fylgjast með og mótmæla blóðbaðinu. Fær ekkert stöðvað þetta? Tvískinningur og hræsni stjórnmálaleiðtoga beggja megin Atlantshafs sem tala einsog þeim ofbjóði blóðbaðið á Gaza en gera ekkert í því. Sagt er að Biden Bandaríkjaforseti þurfi ekki annað en eitt símtal til Ísraels og þá linni stríðinu. Bandaríkjastjórn ber ekki bara siðferðilega ábyrgð á þjóðarmorðinu, Bandaríkjastjórn tekur beinan þátt í því. Hún gerir Ísrael kleift að halda blóðbaðinu áfram. Í stað þess að taka í taumana heldur Bandaríkjastjórn áfram að senda sprengjur og önnur stríðstól til Ísraels, sprengjurnar sem eru að eyða lífi og möguleikum til lífs á Gaza. Heimsbyggðin hlýtur að líta til Bandaríkjastjórnar og krefjast þess að hún axli ábyrgð og stöðvi blóðbaðið tafarlaust. Sveinn Rúnar Hauksson læknir Heiðursborgari í Palestínu
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun