„Það er reyndar ekki ég sem er geð­veik, það ert þú og það er um­talað í hestasamfélaginu“

Í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur, sem kveðinn var upp þann 26. október síðastliðinn en birtur á vef dómstólanna í dag, segir að konunni hafi verið gefin að sök líkamsárás með því að hafa veist með ofbeldi að nágrannakonunni, rifið í hana og kýlt hana tvisvar sinnum í andlitið. Konan hafi neitað sök og kveðið að til deilna hafi komið milli hennar og brotaþola umrætt sinn en engin líkamleg átök hafi átt sér stað.

„Það er reyndar ekki ég sem er geðveik, það ert þú og það er umtalað í hestasamfélaginu. Ekki yrða á mig,“ hafi hún sagst hafa sagt og úr hafi orðið hörkurifrildi.

Mikill ágreiningur í hverfinu

Samkvæmt framburði fyrir dómi og gögnum málsins sé ljóst að alvarlegur ágreiningur var uppi á milli konunnar, brotaþola og fleiri í hesthúsahverfinu, sem ekki er tilgreint í dóminum. 

Í framburði brotaþola segir að ágreiningur hafi aðallega snúist um framkvæmdir á hesthúsi nágrannakonunnar. 

„Framkvæmdirnar hefðu staðið mánuðum saman og verið hávaðasamar. Ástandið hefði orðið það slæmt að brotaþoli hefði þurft að sleppa einum hesti út því hestarnir hefðu tryllst og besti hesturinn hennar hefði farið yfir um. Þögult samkomulag hefði verið um það í hesthúsunum að fara ekki í framkvæmdir sem þessar nema á vissum tíma ársins.“

Þann 4. júní 2021 hafi brotaþoli tilkynnt til lögreglu að hún hefði orðið fyrir líkamsárás fyrr það kvöld. Af framburði fyrir dómi og gögnum málsins virðist sem atvikið hafi átt sér stað um eða upp úr klukkan 18:30 það kvöld en koma brotaþola til lögreglu sé skráð upp úr klukkan 23 það sama kvöld. 

Vinkona varð vitni að árásinni

Fram komi í upplýsingum frá lögreglu að brotaþoli hafi haft sjáanlegan áverka við komu og mynd hafi verið tekin mynd af henni. Í kjölfarið hafi hún farið á slysadeild þar sem áverkar hennar voru metnir og ljósmyndaðir. Þann 9. sama mánaðar hafi hún farið til lögreglu og lagt fram formlega kæru.

Brotaþoli hafi lýst því fyrir dómi að eftir orðaskipti á milli hennar og konunnar hefði konan veist að henni og slegið hana tveimur höggum í andlitið. Vinkona brotaþola hafi borið um það fyrir dóminum að hafa séð þessi samskipti. 

Hún hefði verið inni á gangi hesthússins og séð konuna slá brotaþola. Við upphaf aðalmeðferðar málsins hafi verið gengið á vettvang og meðal annars skoðað sjónarhorn vitnisins. Verði ekki fullyrt að hún hafi ekki getað séð atvikið. Tvö vitni hafi verið í nálægu hesthúsi og segi brotaþola hafa komið til þeirra strax á eftir og greint frá því sem gerðist með þeim hætti að konan hefði veitt henni tvö högg og annað þeirra hafi kveðist hafa séð áverka á brotaþola skömmu síðar. 

Engir áverkar á höndum nágrannakonunnar

Læknisfræðileg gögn málsins staðfesti að brotaþoli hafði áverka sem myndaðist þennan dag og geti hann samræmst því að hafa orðið til við hnefahögg. Fyrir liggi að enga áverka var að finna á höndum ákærðu. Hins vegar útiloki það ekki að hún hafi engu að síður valdið áverkanum

Þrátt fyrir að misræmi megi finna í framburði vitna sé það ekki með þeim hætti að valdi því að þau verði ótrúverðug, en langt sé um liðið frá atvikum auk þess sem misræmið varði ekki meginatriði málsins. 

Ekkert hafi komið fram sem bendi til þess að áverkar brotaþola hafi komið til fyrir eitthvað annað en ákært hafi verið fyrir, þótt vissulega hafi liðið nokkur tími frá atvikinu þar til brotaþoli mætti á lögreglustöð. 

Með hliðsjón af framburði brotaþola sem studdur sé framangreindum framburði og gögnum verði að telja að fyrir liggi lögfull sönnun um að ákærða hafi gerst sek um þá háttsemi sem henni er gefin að sök. Verði hún því sakfelld samkvæmt ákæru.

Engin refsing vegna þess sem gengið hafði á

„Eins og að framan greinir hefur mikið gengið á í samskiptum hesthúsaeigenda í […] í Reykjavík. Liggja fyrir vottorð sálfræðinga vegna bæði brotaþola og ákærðu, auk fleiri læknisfræðilegra gagna sem sýna að ákærða hefur leitað sér aðstoðar um langt skeið vegna vanlíðunar í kjölfar samskiptanna. Með hliðsjón af því sem fram kemur í gögnum málsins og framburði fyrir dómi um framangreint, auk hreins sakaferils ákærðu, þykir rétt að henni verði ekki gerð refsing.“

Fyrir hönd brotaþola var 1,5 milljóna króna krafist í miskabætur ásamt útlagðs sjúkrakostnaðar upp á 233 þúsund krónur. Þá var í bótakröfu sem tekin var upp í ákæru jafnframt krafist þjáningabóta. Við munnlegan flutning málsins var tekið fram að krafa um þjáningabætur næmi 200 þúsund krónum.

Fékk 150 þúsund

Í niðurstöðu dómsins segir að krafa um sjúkrakostnað sé studd gögnum og verði fallist á hana. Samkvæmt ákvæði laga um meðferð sakamála skuli dómkröfur að því er einkaréttarkröfur varðar gerðar á sama hátt og í stefnu í einkamáli. Dómkrafa án þess að fjárhæð kröfunnar sé tilgreind sé ekki afmörkuð kröfugerð í einkamáli um ákveðnar skaðabætur. Dómkrafan um þjáningabætur uppfylli því ekki áskilnað laga um meðferð einkamála að þessu leyti. Ekki verði úr þessu bætt í málinu og  því sé óhjákvæmilegt að vísa þessum lið kröfunnar frá dómi. 

Miskabætur þyki, með hliðsjón af atvikum öllum, hæfilega ákveðnar 150 þúsund krónur.

Þá var konan dæmd til greiða að brotaþola 700 þúsund krónur í málskostnað, 1,5 milljóna króna málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns og 650 þúsund krónur í annan sakarkostnað.