„Ég er bara þrjóskari en andskotinn“

Hefur ráðuneytið gefið út þau fyrirmæli að sveitarfélagið breyti gjaldskrá sinni og færi hana í lögmætt horf. Björgvin Njáll Ingólfsson bindur nú vonir við að fá mismuninn sem hann hefur þegar greitt fyrir slík kort endurgreiddan en hann alls hefur staðið í málarekstrinum í að verða tvö ár.

„Þetta kom mér í sjálfu sér ekkert á óvart vegna þess að ástæðan fyrir því að ég fór í þetta mál var að ég taldi mig nokkurn veginn vita hvar réttur manns lægi sem borgari í þessu landi,“ segir Björgvin í samtali við Vísi.

Hann hafi þó vissulega kosið að sveitarstjórnin hafi ígrundað málið betur í upphafi fremur en fara í þessa kostnaðarsömu vegferð.

„Þau náttúrulega fengu sér lögfræðinga til þess að glíma við mig á kostnað borgaranna. Það hefði held ég verið hægt að finna út úr þessu bara á milli okkar en svona fór.“

Ekki spurning um peningana

Björgvin segir að málið snúist ekki um krónur og aura heldur það misrétti sem ríki milli þeirra sem eru með lögheimili í sveitarfélaginu og annarra borgara.

„Þetta er búin að vera gríðarleg þrautaganga að ganga í gegnum svona vegna þess að þegar sveitarfélagið vill ekki ræða málin og hafnar þessu þá var ekkert annað í boði hjá mér en að tala við ráðuneytið. Ég er búinn að glíma við þetta bráðum í tvö ár bara sem einstaklingur út í bæ að eiga við ráðuneytið og það er alltaf svo mikið að gera þar að þeir mega ekki vera að því að sinna þessu.“

Því hafi hann nokkrum sinnum leitað liðsinnis Umboðsmanns Alþingis til að krefja innviðaráðuneytið um svör og taka afstöðu í málinu.

„Á endanum kom þetta en ég ímynda mér að þetta hafi kostað þjóðfélagið bara töluvert mikla peninga og mér finnst það alveg skelfilegt,“ segir Björgvin.

Vonar að sveitarfélagið velji næst skynsömu leiðina

Björgvin hefur ekkert heyrt frá fulltrúum sveitarfélagsins eftir að úrskurðurinn varð ljós.

„Ef ég heyri ekkert frá þeim þá mun ég senda þeim línu og spyrja hvernig þeir ætli síðan að koma til móts við mig. Ég er búinn að kaupa tvö kort af þeim á fullu verði. Ég hefði gaman af því að láta reyna á það líka og sjá hvort þeir ætli að fara lögfræðileiðina eða skynsömu leiðina,“ segir Björgvin. „Ekki að upphæðin skipti máli, þetta er bara prinsipp.“

Málinu er ekki fyllilega lokið þar sem enn á eftir að ræða í sveitarstjórn hvernig til standi að bregðast við úrskurðinum og væntanlega taka fyrir samþykkt nýrrar gjaldskrár.

Björgvin segir fólk hafa sett sig í samband til að þakka honum fyrir að gera eitthvað í málinu og nenna að fylgja því eftir til enda.

Hið opinbera starfi ekki fyrir fólkið í landinu

„Hið opinbera allt saman virðist vera með sjálfstæðan vilja og er ekki að vinna fyrir fólkið í landinu. Allur þessi eftirrekstur: „Talaðu við Umboðsmann Alþingis, talaðu við ráðuneytið, sendu bréf hingað og þangað út af þessu máli.“ Þetta nær ekki nokkurri átt og ég get ímyndað mér að flestir gefist bara upp en ég er bara þrjóskari en andskotinn.“

„Ég ætlaði bara að fá niðurstöðu í þetta, hver sem hún yrði. Ég hefði auðvitað bara hlítt því ef það hefði komið önnur niðurstaða en ég taldi nokkuð víst að þetta gæti ekki staðist lög, sem kom svo á daginn,“ segir Björgvin sigurreifur að lokum.