Drögum kvenfyrirmyndir þessa lands fram í dagsljósið Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar 19. nóvember 2021 15:01 „Ég ætla að verða forseti þegar ég verð stór,” sagði ég 8 ára gömul án þess að blikna. Mér fannst það eðlilegasti hlutur í heimi enda hafði frú Vigdís Finnbogadóttir verið forseti Íslands frá því áður en ég fæddist. Góðar og sterkar kvenfyrirmyndir á öllum sviðum lífsins skipta miklu máli, ekki aðeins fyrir konur heldur samfélagið í heild. Við erum heppin hér á litla Íslandi að búa yfir fjölmörgum öflugum kvenfyrirmyndum, enda óvíða jafn há atvinnuþátttaka kvenna og konum gert jafn auðvelt um vik að stunda nám og vinnu óháð barneignum. Best í heimi en samt ekki nógu góð En betur má ef duga skal. Hlutfall kvenna í stjórnum hér á landi er enn talsvert undir 40% lágmarkinu þrátt fyrir lögbundinn kynjakvóta og aðeins ein kona er forstjóri fyrirtækis í Kauphöllinni. Samkvæmt nýrri skýrslu um fjárfestingar í sprotafyrirtækjum á Norðurlöndunum fer innan við 2% vísisfjármagns í sprotafyrirtæki stofnuð af konum eingöngu og aðeins 7% til fyrirtækja með stofnendur af báðum kynjum! Loks voru kynntar niðurstöður á Heimsþingi kvenleiðtoga sem fram fór í Hörpu á dögunum þar sem í ljós kom að traust til íslenskra kvenstjórnenda væri hvergi hærra en á Íslandi en samt vantaði enn 8% upp á að traustið væri til jafns við karlkyns kollega þeirra. Þó við séum best í heimi eigum við enn nokkuð langt í land. Hrós laðar fram það besta í fólki Við þurfum að halda áfram að hvetja konur til dáða. Við þurfum stanslaust að setja upp kynjagleraugun við viðburðahald og mannaráðningar og tryggja að við föllum ekki í gryfju ómeðvitaðrar hlutdrægni (e. unconscious bias), sem er eitthvað sem við erum öll sek um - líka við konurnar. Og við þurfum líka að hygla þeim karlmönnum sem meðvitað og markvisst styðja við bakið á jafnrétti og gefa konum tækifæri. Ég hef reynt að temja mér að láta fólk sem ég lít upp til vita af því hve mjög ég dáist að því ef tækifæri gefst. Ég trúi því nefnilega að mörg séum við með lítinn neikvæðnispúka á öxlinni sem er statt og stöðugt að sá efasemdafræjum í huga okkar. Gildir þá einu hversu örugg viðkomandi manneskja kann að virðast út á við. Svo ég reyni að vera dugleg að hrósa fólki sem á það skilið. Ég veit nefnilega ekki um neinn sem ekki gleðst yfir einlægu hrósi. Þær eru ófáar konurnar sem hafa verið mér fyrirmyndir um ævina og veitt mér innblástur. Sumar þekki ég, aðrar ekki. Sumar eru frumkvöðlar, aðrar framarlega í viðskiptalífi landsins, einhverjar eru stjórnmálakonur, listakonur, fjölmiðlakonur, íþróttakonur og svona mætti lengi telja. Þær hafa hvatt mig til dáða, ekki til að verða eins og þær heldur miklu fremur hefur mér þótt metnaður þeirra og framganga aðdáunarverð og til eftirbreytni. Viðurkenningarhátíð FKA Sumar þeirra kvenna sem ég lít mikið upp til hafa hlotið viðurkenningu FKA - Félags kvenna í atvinnulífinu. Félagið stendur árlega fyrir viðurkenningarhátíð þar sem framlag þriggja kvenna í atvinnulífinu er verðlaunað. Ein kona hlýtur hvatningarverðlaun til frekari dáða, ein þakkarverðlaun fyrir verðugt ævistarf og aðalverðlaunin eru svo veitt konu sem hefur verið fyrirmynd annarra kvenna í íslensku atvinnulífi síðastliðið ár. Líkt og ég sagði í byrjun eru sterkar kvenfyrirmyndir afar mikilvægar íslensku samfélagi og því vil ég hvetja fólk til að senda inn tilnefningar til FKA viðurkenningarinnar fyrir 25. nóvember nk. Hver sem er getur tilnefnt (einnig karlmenn!), hinar tilnefndu þurfa ekki að vera meðlimir í FKA og það tekur enga stund. Það eina sem þarf að taka fram er nafn viðkomandi konu, hvar hún starfar og stutt rökfærsla afhverju hún er tilnefnd (ein til tvær setningar). Þá er vert að taka fram að tilnefningin er leynileg. Sjálf er ég búin að tilnefna nokkrar konur í hverjum flokki enda haugur af konum út um allt land sem eru að gera frábæra hluti. Ég hafði þann háttinn á að láta þessar konur vita af tilnefningunni því ég efast ekki um að það sé hvatning fyrir þær að vita að eftir þeim og þeirra verkum sé tekið. En það er bara mín nálgun og alls ekki nauðsynlegt. Það sem er hins vegar nauðsynlegt er að halda áfram að draga kvenfyrirmyndir þessa lands fram í dagsljósið og ein leið til þess er að tilnefna þær til FKA verðlaunanna. Tekið er á móti tilnefningum á vefsíðu FKA. Höfundur er frumkvöðull, stjórnandi, femínisti og félagskona í FKA. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jafnréttismál Heimsþing kvenleiðtoga Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
„Ég ætla að verða forseti þegar ég verð stór,” sagði ég 8 ára gömul án þess að blikna. Mér fannst það eðlilegasti hlutur í heimi enda hafði frú Vigdís Finnbogadóttir verið forseti Íslands frá því áður en ég fæddist. Góðar og sterkar kvenfyrirmyndir á öllum sviðum lífsins skipta miklu máli, ekki aðeins fyrir konur heldur samfélagið í heild. Við erum heppin hér á litla Íslandi að búa yfir fjölmörgum öflugum kvenfyrirmyndum, enda óvíða jafn há atvinnuþátttaka kvenna og konum gert jafn auðvelt um vik að stunda nám og vinnu óháð barneignum. Best í heimi en samt ekki nógu góð En betur má ef duga skal. Hlutfall kvenna í stjórnum hér á landi er enn talsvert undir 40% lágmarkinu þrátt fyrir lögbundinn kynjakvóta og aðeins ein kona er forstjóri fyrirtækis í Kauphöllinni. Samkvæmt nýrri skýrslu um fjárfestingar í sprotafyrirtækjum á Norðurlöndunum fer innan við 2% vísisfjármagns í sprotafyrirtæki stofnuð af konum eingöngu og aðeins 7% til fyrirtækja með stofnendur af báðum kynjum! Loks voru kynntar niðurstöður á Heimsþingi kvenleiðtoga sem fram fór í Hörpu á dögunum þar sem í ljós kom að traust til íslenskra kvenstjórnenda væri hvergi hærra en á Íslandi en samt vantaði enn 8% upp á að traustið væri til jafns við karlkyns kollega þeirra. Þó við séum best í heimi eigum við enn nokkuð langt í land. Hrós laðar fram það besta í fólki Við þurfum að halda áfram að hvetja konur til dáða. Við þurfum stanslaust að setja upp kynjagleraugun við viðburðahald og mannaráðningar og tryggja að við föllum ekki í gryfju ómeðvitaðrar hlutdrægni (e. unconscious bias), sem er eitthvað sem við erum öll sek um - líka við konurnar. Og við þurfum líka að hygla þeim karlmönnum sem meðvitað og markvisst styðja við bakið á jafnrétti og gefa konum tækifæri. Ég hef reynt að temja mér að láta fólk sem ég lít upp til vita af því hve mjög ég dáist að því ef tækifæri gefst. Ég trúi því nefnilega að mörg séum við með lítinn neikvæðnispúka á öxlinni sem er statt og stöðugt að sá efasemdafræjum í huga okkar. Gildir þá einu hversu örugg viðkomandi manneskja kann að virðast út á við. Svo ég reyni að vera dugleg að hrósa fólki sem á það skilið. Ég veit nefnilega ekki um neinn sem ekki gleðst yfir einlægu hrósi. Þær eru ófáar konurnar sem hafa verið mér fyrirmyndir um ævina og veitt mér innblástur. Sumar þekki ég, aðrar ekki. Sumar eru frumkvöðlar, aðrar framarlega í viðskiptalífi landsins, einhverjar eru stjórnmálakonur, listakonur, fjölmiðlakonur, íþróttakonur og svona mætti lengi telja. Þær hafa hvatt mig til dáða, ekki til að verða eins og þær heldur miklu fremur hefur mér þótt metnaður þeirra og framganga aðdáunarverð og til eftirbreytni. Viðurkenningarhátíð FKA Sumar þeirra kvenna sem ég lít mikið upp til hafa hlotið viðurkenningu FKA - Félags kvenna í atvinnulífinu. Félagið stendur árlega fyrir viðurkenningarhátíð þar sem framlag þriggja kvenna í atvinnulífinu er verðlaunað. Ein kona hlýtur hvatningarverðlaun til frekari dáða, ein þakkarverðlaun fyrir verðugt ævistarf og aðalverðlaunin eru svo veitt konu sem hefur verið fyrirmynd annarra kvenna í íslensku atvinnulífi síðastliðið ár. Líkt og ég sagði í byrjun eru sterkar kvenfyrirmyndir afar mikilvægar íslensku samfélagi og því vil ég hvetja fólk til að senda inn tilnefningar til FKA viðurkenningarinnar fyrir 25. nóvember nk. Hver sem er getur tilnefnt (einnig karlmenn!), hinar tilnefndu þurfa ekki að vera meðlimir í FKA og það tekur enga stund. Það eina sem þarf að taka fram er nafn viðkomandi konu, hvar hún starfar og stutt rökfærsla afhverju hún er tilnefnd (ein til tvær setningar). Þá er vert að taka fram að tilnefningin er leynileg. Sjálf er ég búin að tilnefna nokkrar konur í hverjum flokki enda haugur af konum út um allt land sem eru að gera frábæra hluti. Ég hafði þann háttinn á að láta þessar konur vita af tilnefningunni því ég efast ekki um að það sé hvatning fyrir þær að vita að eftir þeim og þeirra verkum sé tekið. En það er bara mín nálgun og alls ekki nauðsynlegt. Það sem er hins vegar nauðsynlegt er að halda áfram að draga kvenfyrirmyndir þessa lands fram í dagsljósið og ein leið til þess er að tilnefna þær til FKA verðlaunanna. Tekið er á móti tilnefningum á vefsíðu FKA. Höfundur er frumkvöðull, stjórnandi, femínisti og félagskona í FKA.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar