„Manni fannst frá­leitt þegar talað var um buff eða bóm­ullar­grímur“

Smitsjúkdómalæknir á Landspítalanum mælir með að fólk noti grímur þar sem ekki er hægt að tryggja tveggja metra regluna. Buff og taugrímur geti jafnvel verið nóg til að minnka áhættuna á smiti og ef meirihluti einstaklinga í lokuðu rými sé með grímur sé hugsanlega hægt að minnka útbreiðslu kórónuveirunnar.

Bryndís Sigurðardóttir, smitsjúkdómalæknir á Landspítalanum, segir það hafa verið fráleita tilhugsun fyrir nokkrum vikum og mánuðum að buff eða bómullargrímur gætu skilað árangri. Það virðist hins vegar skipta máli og þegar smit er komið inn í samfélagið geti það haft mikil áhrif.

„Manni fannst fráleitt þegar var verið að tala hérna um buff eða bómullargrímur, maður bara svolítið hló að því fyrir nokkrum mánuðum, en þetta virðist skipta máli og þegar við erum bara komin á þetta stig að veiran er komin aftur inn í samfélagið þá held ég að við sem heilbrigðisstarfsmenn myndum vilja gera allt til að vernda einstaklingana,“ segir Bryndís í vikulokunum á Rás 1 í morgun.

Henni hafi þótt það fráleit hugmynd fyrir nokkrum mánuðum að Íslendingar færu að ganga um með grímur eða fara út í búð með grímur.

„Eins og við kannski munum voru bæði CDC (sóttvarnarstofnun Bandaríkjanna) og WHO (Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin) sem mæltu með í mars og apríl almennri grímunotkun.“

Grímur minnki útbreiðslu veirunnar

Ástæða þess að fólk hafi ekki notað grímur í upphafi sé að hluta til að almennur skortur var á grímum og áhyggjur hafi verið uppi að heilbrigðisstarfsfólk hafði jafnvel ekki nægilegan aðgang að grímum. Þá séu einnig tvær tegundir af grímum sem hægt hafi verið að nota. Það væru skurðstofugrímur, sem fást í flestum lyfjaverslunum, og veirugrímur, sem eru mun þéttari og eru notaðar þegar berklasjúklingum, sjúklingum með hlaupabólu og sjúklingum með mislinga er sinnt.

„Þær eru ekki fyrir almenning enda engin þörf á þeim fyrir almenning, en það sem við erum að tala um eru þessar almennu skurðstofugrímur. Þegar maður var að skoða þessar upplýsingar enn og aftur í vor, vitandi þá það sem maður vissi um veiruna, og það er alveg ljóst að við vitum meira nú og þessi veira hún er ekki að hegða sér eins og aðrar veirur,“ segir Bryndís.

Nú þurfi að grípa til hvaða aðgerða sem er til að minnka útbreiðsluna. „Þá er talið að þessar venjulegu, hefðbundnu skurðstofugrímur sem eru bara lausar að þær hjálpi við að minnka útbreiðslu veirunnar. Þannig að það er ekki hundrað prósent en það er enginn að tala um hundrað prósent, við vitum að við hundrað prósent losnum ekki við veiruna.“

„Hugmyndin er sú og upplýsingar sýna að með því að minnka veirumagn sem sýktur smitar frá sér miðað við það sem ekki smitaður andar að sér þá getum við minnkað magn veikindanna en hugsanlega getur sá einstaklingur líka myndað mótefni þannig að við aukum einkennalaust smit,“ segir Bryndís.

Fólk þurfi einnig að meta aðstæðurnar hvar grímunotkun sé nauðsynleg, það sé til að mynda ekki nauðsynlegt að vera með grímu þegar fólk er úti að ganga.