„Lands­byggðin okkar stendur sterk”

Alls greiddu 53 prósent kjósenda atkvæði gegn því að halda viðræðum áfram og 47 prósent með ef litið er til heildarinnar en ef kjördæmin eru skoðuð sérstaklega má þó sjá töluverðan mun.

Í Reykjavíkurkjördæmi norður greiddu til dæmis tæp 58 prósent atkvæði með því að halda viðræðum áfram og 42 prósent gegn. Í Reykjavíkurkjördæmi suður var hlutfallið 54 prósent með því að halda viðræðum áfram og 45 prósent gegn.

Í Suðurkjördæmi greiddu hins vegar 60 prósent atkvæði gegn því að halda viðræðum áfram og um 40 prósent með. Svipaða sögu var að segja í Norðausturkjördæmi þar sem 61 prósent vildu ekki halda viðræðum áfram á meðan 39 prósent vildu það. Í Norðvesturkjördæmi vildu 63 prósent ekki halda viðræðum áfram á meðan 37 prósent vildu það. Í Suðvesturkjördæmi, fjölmennasta kjördæminu, vildu svo 53 prósent ekki halda viðræðum áfram á meðan 47 prósent vildu það.

Brekka gagnvart landsbyggð

Formenn ríkisstjórnarflokkanna voru spurðar um það á blaðamannafundi í dag hvort þær væru ekki í tengslum við landsbyggðina. Kristrún sagðist lengi hafa vitað að þetta væri staðan og að það hefði meðal annars verið ástæða þess að hún hafi lagt áherslu á að tala við fólk í kringum landið allan sinn feril og í aðdraganda þessara kosninga.

„Það lá alltaf fyrir að þetta yrði brekka gagnvart landsbyggðinni,“ sagði Kristrún og að það hafi alltaf legið fyrir að ef það yrði farið í þessar viðræður yrði að taka sjónarmið þeirra með. Þær hafi vitað að það yrðu skiptar skoðanir en þetta hafi alltaf snúist um að taka samtalið og þær taki það við fólk hvar sem er á landinu.

Inga sagði það aldrei geta verið áfall fyrir ríkisstjórnina að eiga í samtali við þjóðina, það væri sigur fyrir hana að sjá þessa sögulegu kjörsókn og að þetta hefði styrkt ríkisstjórnina frekar en nokkuð.

„Þetta hefur sýnt okkur að það að gefa þjóðinni valdið skiptir máli,“ sagði hún og það væri miklu mikilvægara í svona stóru máli að þjóðin fengi að segja sitt, frekar en örfáir kjörnir fulltrúar.

„Það er þjóðin okkar sem átti síðasta orðið í gær,“ sagði Inga.

Hvað varðar landsbyggðina og ólíkar niðurstöður í kosningunni sagði Inga ástæðurnar geta verið margar. Þar geti stétt skipt máli eða menntunarstig í Reykjavík.

Nei-ið bætti við sig eftir því sem austar fór

Þegar fyrstu tölur í Norðvesturkjördæmi hafi komið hafi verið meiri stuðningur við já, sem þýði líklega að þær tölur hafi verið meira frá Akureyri, en þegar líða fór á nóttina hafi það svo breyst og það sé líklega vegna þess að þá hafi bæst við atkvæði úr þéttbýlisstöðum fjær Akureyri.

„Ég hef líka verið að velta fyrir mér hvort þetta geti verið ákveðin svona skilaboð um að hér í höfuðborginni eigi fólk meira undir högg að sækja. Hér er fólk að glíma við miklu meiri fátækt, örðugleika, erfiðleika og óöryggi í húsnæðinu sínu. Hér hafa foreldrar jafnvel þurft að færa börnin sín margoft á milli skóla á örfáum árum,“ sagði Inga og að það væri þannig í stærri sveitarfélögum, en þó ekki eins mikið á Akureyri og í Reykjavík.

Það sé ýmislegt hægt að sjá þegar horft er til landsbyggðarinnar.

„Landsbyggðin okkar stendur sterk, hún er sátt í sínu skinni, hún hefur það mjög gott og vill ekkert frekar,“ sagði Inga.

Hún sagði að þann 1. desember 1918, þegar Ísland varð fullvalda þjóð, hefði Ísland samt verið undir dönskum konungi en verið ofboðslega stolt.

„Við vorum fullvalda ríki en við vorum undir dönskum konungi,“ sagði Inga og að það hefði aldrei átt að selja neitt, heldur eiga samtal.

Verði að virða niðurstöðu

„Það fór fallega í gær, þjóðin hefur talað, við virðum það. Við erum ekki í neinum engum tengslum við landsbyggðina, enda fór forsætisráðherrann okkar hringinn alveg svoleiðis á fleygiferð og hlustaði á fólkið okkar á landsbyggðinni. Við erum með eyru og augu opin,“ sagði Inga og að nú væri komið að því að stíga sterkt niður.

Það sé ákall um að taka fastar á ákveðnum málum, það hafi verið skilaboð um það í þessari atkvæðagreiðslu, frá báðum hópum, nei og já.

„Þetta styrkir ríkisstjórnina, þetta eru skýr skilaboð, þjóðin er þakklát fyrir að hafa fengið að taka þátt og við erum henni þakklát líka. Við efnum okkar loforð og erum ofurstoltar af því.“