Framtíð menntastofnana á Akureyri varðar okkur öll Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar 23. júní 2026 08:02 Á þessum árstíma fyllast samfélagsmiðlar af færslum og myndum af útskriftum og fagnaðarstundum. Þá minnir einnig Júbilantahátíð Menntaskólans á Akureyri okkur árlega á þann mikilvæga sess sem menntun hefur í sögu bæjarins og lífi þúsunda Íslendinga. Bak við hverja útskrift stendur skólasamfélag sem hefur skapað nemendum tækifæri til að vaxa, læra og undirbúa sig fyrir framtíðina. Á Akureyri eru þrjár ríkisreknar menntastofnanir sem gegna lykilhlutverki í íslensku menntakerfi. Þær mennta fólk sem síðar sinnir heilbrigðisþjónustu, byggir upp atvinnulíf og skapar verðmæti um land allt. Þær eru mikilvægar fyrir Norðurland en ekki síður fyrir landið í heild. Það er því ástæða til að staldra við og huga að stöðu þessara stofnana. Þrátt fyrir ólíkar áskoranir eiga þær það sameiginlegt að eftirspurn eftir námi og þjónustu þeirra er meiri en kerfið ræður við. Á sama tíma standa þær frammi fyrir verkefnum sem kalla á skýrar ákvarðanir og aukinn stuðning af hálfu ríkisins. Mikill áhugi á heilbrigðisnámi Háskólinn á Akureyri hefur vaxið hratt á undanförnum árum og umsóknir í skólann hafa aldrei verið fleiri. Sérstaklega vekur athygli gífurleg aðsókn í hjúkrunarfræði þar sem vel yfir 300 einstaklingar sóttu um nám í vor en aðeins 75 stúdentar geta haldið áfram eftir fyrstu önn. Á sama tíma hefur uppbygging hermiseturs, sem er lykilþáttur í verklegri kennslu heilbrigðisgreina, ekki gengið nægilega hratt fyrir sig sem takmarkar möguleika skólans til að taka við fleiri nemendum. Með frekari uppbyggingu væri hægt að fjölga nemendum og mæta betur þeirri miklu þörf sem er fyrir heilbrigðisstarfsfólk. Það skiptir miklu fyrir allt landið, en ekki síst fyrir landsbyggðina þar sem reynslan sýnir að þeir sem mennta sig utan höfuðborgarsvæðisins eru líklegri til að starfa þar að námi loknu. Fjármögnun verður að fylgja verkefnum Framhaldsskólarnir á Akureyri standa einnig frammi fyrir verulegum áskorunum. Undanfarin ár hafa stjórnendur bent á að fjármögnun standi ekki undir raunverulegum rekstri skólanna og nú blasir við krafa um frekari niðurskurð. Slík staða er fordæmalaus og vekur áhyggjur um framtíð námsframboðs og þjónustu við nemendur. Hætt er við að áframhaldandi skerðingar á framlögum til Menntaskólans á Akureyri leiði til fækkunar námsgreina og þrengra námsframboðs. Það myndi ekki aðeins bitna á nemendum á Akureyri heldur einnig fjölmörgum ungmennum úr nágrannasveitarfélögum sem sækja þangað nám. Fjölbreytt námsframboð er forsenda þess að ungt fólk hafi raunverulegt val um menntun óháð búsetu. Iðnmenntun sem samfélagið kallar eftir Verkmenntaskólinn á Akureyri býr við aðra áskorun. Þar hefur löngu verið kallað eftir viðbyggingu til að mæta aukinni eftirspurn eftir verknámi. Framkvæmdin hefur hins vegar dregist um of og afleiðingin er sú að nemendum er vísað frá námi á sama tíma og íslenskt atvinnulíf kallar eftir fleira iðnmenntuðu fólki. Við getum ekki leyft okkur að hafna fólki sem vill afla sér þeirrar menntunar sem samfélagið þarf á að halda. Fjárfesting í framtíð landsins Þessar þrjár áskoranir eru ólíkar en boðskapurinn er sá sami. Menntastofnanirnar á Akureyri eru tilbúnar til að leggja meira af mörkum fyrir samfélagið, en þær þurfa að fá svigrúm til þess. Fjárfesting í menntun á Akureyri er ekki útgjaldaliður heldur fjárfesting í heilbrigðiskerfi, atvinnulífi og framtíð Íslands. Nú er komið að ríkinu að sýna í verki að markmið um jafnt aðgengi að menntun, öfluga uppbyggingu um land allt og eflingu landsbyggðarinnar séu meira en orð á blaði. Með því að tryggja þessum stofnunum nauðsynlegt fjármagn og aðstöðu er ekki aðeins verið að styrkja Akureyri heldur að fjárfesta í framtíð landsins alls. Það er hagsmunamál okkar allra að þær geti sinnt hlutverki sínu af fullum krafti. Höfundur er bæjarstjóri á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Samfélagsmiðlar Akureyri Berglind Ósk Guðmundsdóttir Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Á þessum árstíma fyllast samfélagsmiðlar af færslum og myndum af útskriftum og fagnaðarstundum. Þá minnir einnig Júbilantahátíð Menntaskólans á Akureyri okkur árlega á þann mikilvæga sess sem menntun hefur í sögu bæjarins og lífi þúsunda Íslendinga. Bak við hverja útskrift stendur skólasamfélag sem hefur skapað nemendum tækifæri til að vaxa, læra og undirbúa sig fyrir framtíðina. Á Akureyri eru þrjár ríkisreknar menntastofnanir sem gegna lykilhlutverki í íslensku menntakerfi. Þær mennta fólk sem síðar sinnir heilbrigðisþjónustu, byggir upp atvinnulíf og skapar verðmæti um land allt. Þær eru mikilvægar fyrir Norðurland en ekki síður fyrir landið í heild. Það er því ástæða til að staldra við og huga að stöðu þessara stofnana. Þrátt fyrir ólíkar áskoranir eiga þær það sameiginlegt að eftirspurn eftir námi og þjónustu þeirra er meiri en kerfið ræður við. Á sama tíma standa þær frammi fyrir verkefnum sem kalla á skýrar ákvarðanir og aukinn stuðning af hálfu ríkisins. Mikill áhugi á heilbrigðisnámi Háskólinn á Akureyri hefur vaxið hratt á undanförnum árum og umsóknir í skólann hafa aldrei verið fleiri. Sérstaklega vekur athygli gífurleg aðsókn í hjúkrunarfræði þar sem vel yfir 300 einstaklingar sóttu um nám í vor en aðeins 75 stúdentar geta haldið áfram eftir fyrstu önn. Á sama tíma hefur uppbygging hermiseturs, sem er lykilþáttur í verklegri kennslu heilbrigðisgreina, ekki gengið nægilega hratt fyrir sig sem takmarkar möguleika skólans til að taka við fleiri nemendum. Með frekari uppbyggingu væri hægt að fjölga nemendum og mæta betur þeirri miklu þörf sem er fyrir heilbrigðisstarfsfólk. Það skiptir miklu fyrir allt landið, en ekki síst fyrir landsbyggðina þar sem reynslan sýnir að þeir sem mennta sig utan höfuðborgarsvæðisins eru líklegri til að starfa þar að námi loknu. Fjármögnun verður að fylgja verkefnum Framhaldsskólarnir á Akureyri standa einnig frammi fyrir verulegum áskorunum. Undanfarin ár hafa stjórnendur bent á að fjármögnun standi ekki undir raunverulegum rekstri skólanna og nú blasir við krafa um frekari niðurskurð. Slík staða er fordæmalaus og vekur áhyggjur um framtíð námsframboðs og þjónustu við nemendur. Hætt er við að áframhaldandi skerðingar á framlögum til Menntaskólans á Akureyri leiði til fækkunar námsgreina og þrengra námsframboðs. Það myndi ekki aðeins bitna á nemendum á Akureyri heldur einnig fjölmörgum ungmennum úr nágrannasveitarfélögum sem sækja þangað nám. Fjölbreytt námsframboð er forsenda þess að ungt fólk hafi raunverulegt val um menntun óháð búsetu. Iðnmenntun sem samfélagið kallar eftir Verkmenntaskólinn á Akureyri býr við aðra áskorun. Þar hefur löngu verið kallað eftir viðbyggingu til að mæta aukinni eftirspurn eftir verknámi. Framkvæmdin hefur hins vegar dregist um of og afleiðingin er sú að nemendum er vísað frá námi á sama tíma og íslenskt atvinnulíf kallar eftir fleira iðnmenntuðu fólki. Við getum ekki leyft okkur að hafna fólki sem vill afla sér þeirrar menntunar sem samfélagið þarf á að halda. Fjárfesting í framtíð landsins Þessar þrjár áskoranir eru ólíkar en boðskapurinn er sá sami. Menntastofnanirnar á Akureyri eru tilbúnar til að leggja meira af mörkum fyrir samfélagið, en þær þurfa að fá svigrúm til þess. Fjárfesting í menntun á Akureyri er ekki útgjaldaliður heldur fjárfesting í heilbrigðiskerfi, atvinnulífi og framtíð Íslands. Nú er komið að ríkinu að sýna í verki að markmið um jafnt aðgengi að menntun, öfluga uppbyggingu um land allt og eflingu landsbyggðarinnar séu meira en orð á blaði. Með því að tryggja þessum stofnunum nauðsynlegt fjármagn og aðstöðu er ekki aðeins verið að styrkja Akureyri heldur að fjárfesta í framtíð landsins alls. Það er hagsmunamál okkar allra að þær geti sinnt hlutverki sínu af fullum krafti. Höfundur er bæjarstjóri á Akureyri.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar