Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar 12. júní 2026 07:30 Hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað sagt að við Íslendingar ættum að taka frændur okkar Færeyinga til fyrirmyndar í Evrópumálunum. Sem er áhugavert þar sem Færeyjar eru ekki í Evrópusambandinu. Raunar eru þeir ekki heldur aðilar að EES-samningnum. Fyrr á árinu kom fram í fréttum að ný ríkisstjórn landsins vildi stefna á aðild að Fríverzlunarsamtökum Evrópu (EFTA), eins og Ísland, og gera fríverzlunarsamning við sambandið. Það er til fyrirmyndar. Framkvæmdastjóri Viðreisnar, Svanborg Sigmarsdóttir, gerði Færeyjar nú síðast að umtalsefni í grein á Vísi í gær þar sem hún kaus að taka þær sem dæmi um að hægt væri að vera með fastgengi og lítið atvinnuleysi á sama tíma. Vísaði hún þar til þess að færeyska krónan væri tengd við dönsku krónuna sem aftur væri tengd gengi evrunnar. Hvers vegna hún kaus að taka Færeyjar sem dæmi en ekki ríki sem er innan Evrópusambandsins og með evruna segir auðvitað sína sögu. Danska krónan er tengd gengi evrunnar af þeirri einföldu ástæðu að hún var áður tengd við þýzka markið sem síðan hvarf inn í evruna. Tengingin hefur í raun ekkert með evruna sem slíka að gera heldur hliðstæða hagsveiflu Danmerkur og Þýzkalands og mikil viðskipti þar á milli í gegnum tíðina. Danir geta hvenær sem er kippt þessari tengingu úr sambandi en gætu það ekki væru þeir með evruna. Þá má ekki gleyma að Danir hafa hafnað evrunni í þjóðaratkvæði. Eins og Svíar. Hvað atvinnuleysið varðar hefur það verið sögulega lágt í Færeyjum, löngu áður en evran kom til sögunnar, og var ekki afleiðing þess að Danmörk fór í ERM II gjaldmiðlakerfi Evrópusambandsins í byrjun árs 1999 eins og Svanborg heldur fram. Það sýna hagtölur færeysku hagstofunnar. Atvinnuleysið var þannig mjög lítið á 8. og 9. áratug síðustu aldar en rauk hins vegar upp vegna efnahagskrísunnar í byrjun 10. áratugarins en minnkaði síðan jafnt og þétt næstu árin. Við Íslendingar höfum lengi búið við hvað minnst atvinnuleysi í Evrópu almennt séð. Í nánast öllum öðrum ríkjum álfunnar hefur verið meira atvinnuleysi en hér og í flestum miklu meira. Ekki sízt í þeim ríkjum sem tekið hafa upp evruna. Það er sem fyrr segir ekki að ástæðulausu að hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað vísað til Færeyja sem fyrirmyndar, lands sem er hvorki í Evrópusambandinu né með evruna sem slíka sem gjaldmiðil, í stað eiginlegs evruríkis. Vitanlega ættum við Íslendingar fyrst og fremst að velta því fyrir okkur hvers vegna Færeyingar vilja alls ekki ganga í Evrópusambandið. Og ekki einu sinni vera aðilar að EES-samningnum. Fyrst og fremst vegna þess að þeir vilja stjórna sínum eigin málum. Þá ekki sízt sjávarútveginum. Fyrir utan annað sitja þeir við borðið þegar samið er um deilistofna. Ásamt okkur Íslendingum – ennþá. En ekki þjóðum Evrópusambandsins. Þar situr aðeins fulltrúi sambandsins. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Danmörk Viðreisn Evrópusambandið Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað sagt að við Íslendingar ættum að taka frændur okkar Færeyinga til fyrirmyndar í Evrópumálunum. Sem er áhugavert þar sem Færeyjar eru ekki í Evrópusambandinu. Raunar eru þeir ekki heldur aðilar að EES-samningnum. Fyrr á árinu kom fram í fréttum að ný ríkisstjórn landsins vildi stefna á aðild að Fríverzlunarsamtökum Evrópu (EFTA), eins og Ísland, og gera fríverzlunarsamning við sambandið. Það er til fyrirmyndar. Framkvæmdastjóri Viðreisnar, Svanborg Sigmarsdóttir, gerði Færeyjar nú síðast að umtalsefni í grein á Vísi í gær þar sem hún kaus að taka þær sem dæmi um að hægt væri að vera með fastgengi og lítið atvinnuleysi á sama tíma. Vísaði hún þar til þess að færeyska krónan væri tengd við dönsku krónuna sem aftur væri tengd gengi evrunnar. Hvers vegna hún kaus að taka Færeyjar sem dæmi en ekki ríki sem er innan Evrópusambandsins og með evruna segir auðvitað sína sögu. Danska krónan er tengd gengi evrunnar af þeirri einföldu ástæðu að hún var áður tengd við þýzka markið sem síðan hvarf inn í evruna. Tengingin hefur í raun ekkert með evruna sem slíka að gera heldur hliðstæða hagsveiflu Danmerkur og Þýzkalands og mikil viðskipti þar á milli í gegnum tíðina. Danir geta hvenær sem er kippt þessari tengingu úr sambandi en gætu það ekki væru þeir með evruna. Þá má ekki gleyma að Danir hafa hafnað evrunni í þjóðaratkvæði. Eins og Svíar. Hvað atvinnuleysið varðar hefur það verið sögulega lágt í Færeyjum, löngu áður en evran kom til sögunnar, og var ekki afleiðing þess að Danmörk fór í ERM II gjaldmiðlakerfi Evrópusambandsins í byrjun árs 1999 eins og Svanborg heldur fram. Það sýna hagtölur færeysku hagstofunnar. Atvinnuleysið var þannig mjög lítið á 8. og 9. áratug síðustu aldar en rauk hins vegar upp vegna efnahagskrísunnar í byrjun 10. áratugarins en minnkaði síðan jafnt og þétt næstu árin. Við Íslendingar höfum lengi búið við hvað minnst atvinnuleysi í Evrópu almennt séð. Í nánast öllum öðrum ríkjum álfunnar hefur verið meira atvinnuleysi en hér og í flestum miklu meira. Ekki sízt í þeim ríkjum sem tekið hafa upp evruna. Það er sem fyrr segir ekki að ástæðulausu að hérlendir Evrópusambandssinnar hafa ítrekað vísað til Færeyja sem fyrirmyndar, lands sem er hvorki í Evrópusambandinu né með evruna sem slíka sem gjaldmiðil, í stað eiginlegs evruríkis. Vitanlega ættum við Íslendingar fyrst og fremst að velta því fyrir okkur hvers vegna Færeyingar vilja alls ekki ganga í Evrópusambandið. Og ekki einu sinni vera aðilar að EES-samningnum. Fyrst og fremst vegna þess að þeir vilja stjórna sínum eigin málum. Þá ekki sízt sjávarútveginum. Fyrir utan annað sitja þeir við borðið þegar samið er um deilistofna. Ásamt okkur Íslendingum – ennþá. En ekki þjóðum Evrópusambandsins. Þar situr aðeins fulltrúi sambandsins. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar