„Allir til­búnir að hrauna yfir þjálfarann“

Hilmar Árni er fyrrum leikmaður og þjálfari hjá Stjörnunni en starfar í dag sem aðstoðarþjálfari Óskars Hrafns Þorvaldssonar hjá KR. Hilmar þekkir því vel að spila hugrakkan fótbolta og tjáði sig um myndband sem hefur farið víða í færslu á Facebook.

Í myndbandinu, sem má sjá hér að neðan, eru mörkin sem þriðji flokkur Stjörnunnar fékk á sig í 7-1 tapi gegn Fjölni dregin saman.

Þar má sjá að markmaður Stjörnunnar er yfirleitt mjög illa staðsettur þegar Fjölnismenn skora. Í flestum tilfellum skoruðu Fjölnismenn einfaldlega í autt mark.

Þannig þóttu þjálfarar þriðja flokks Stjörnunnar tefla nokkuð djarft og þeir hafa verið gagnrýndir harðlega. Meðal annars í ummælum við myndbandið hér fyrir neðan en einnig í hlaðvarpsþættinum Þungavigtin, þar sem leikstíll liðsins var kallaður „viðbjóður“.

„Má hugsa sjálfstætt?“ spyr Hilmar Árni í færslu á Facebook og veltir fyrir sér hneyksluðum viðbrögðum við myndbandinu.

„Allir tilbúnir að hrauna yfir þjálfarann“

„Allir hafa skoðun á fótbolta virðist vera og allir í kringum mig hafa haft skoðun á þessu. Jafnvel þó fólk hafi engar forsendur til að skilja samhengið eru allir tilbúnir að hrauna yfir þjálfarann, félagið, stefnuna og allt sem þetta táknar.“ hélt Hilmar Árni áfram.

„Fór óhefðbundnar leiðir að ögra leikmönnum“

„Ég heyri af því að þjálfarasamfélagið keppist um það að níða skóinn af þessum einstakling sem, Guð forði okkur frá því, þorði að gera eitthvað annað en að sparka langt á fljótasta og sterkasta leikmanninn sinn og fór óhefðbundnar leiðir að ögra leikmönnum sínum í þroskaferli þeirra. Þessir sömu þjálfarar ættu að geta auðveldlega sett sig í spor þjálfarans en er í raun svigrúm fyrir það að hugsa öðruvísi?“ spyr Hilmar og segist kaldhæðnislega ekki ætla að synda gegn straumnum.

„Ég má ekki afhjúpa mig og synda gegn straumnum. Í samfélagi þar sem enginn stendur fyrir neitt eltumst við bara við útkomuna og útkoman var bara svo hræðileg, 7 mörk í leik hjá börnum. Vonandi þurfa þessir drengir aldrei að takast á við neitt jafn erfitt í þessu lífi.“

„Ýta honum í þá átt eða dæma hann til að verða eins og allir hinir“

Að lokum veltir Hilmar því fyrir sér hvaða skilaboð það sendi til ungra þjálfara þegar lítið er gert úr því sem aðrir þjálfarar reyna að gera.

„Nú spyr ég; sá ungi þjálfari í Gróttu eða Breiðablik sem ætlar sér núna að prófa öðruvísi hluti og ögra norminu, er verið að ýta honum í þá átt eða dæma hann til að verða eins og allir hinir sem munu fórna hverju sem er til þess eins að vinna leik hjá börnum sem engu máli skiptir í stóra samhenginu? Síðan eru það auðvitað foreldrarnir sem gæti verið efni í aðra umræðu en ég spyr aftur; Hvar liggur villan, hjá þessum þjálfara sem ákvað að prófa öðruvísi upplegg og tapaði leik eða hjá foreldrum sem hóta að taka barnið sitt út úr félaginu vegna þessara ákvarðana?“

Pistill Hilmars Árna í heild sinni 

Má hugsa sjálfstætt?

Í þessari viku fékk ég send myndbönd úr leik hjá 3. flokki karla í Stjörnunni í knattspyrnu úr mörgum mismunandi áttum. Myndböndin sýndu aggressívar staðsetningar markvarðarins hjá Stjörnuliðinu og mörkin sjö sem Fjölnir skoraði á þá. Öll viðbrögð voru nákvæmlega eins; háð og hneykslan. Ég sat með þessum myndböndum og viðbrögðum í nokkurn tíma og reyndi að átta mig á hvar villan væri. Ég speglaði mig í umhverfi mínu og á endanum fann ég mig knúinn til að deila hugsunum mínum, eitthvað sem ég hef ekki gert áður á þessu formi þó ég hiki sjaldnast við það í persónu.

Fyrstu skynsömu viðbrögð við öllu slíku sem við höfum ekki séð oft áður, hvort sem við á um upplegg í knattspyrnu eða afstöðu í stjórnmálum, finnst mér að ætti að vera á þennan hátt: Þetta er öðruvísi, hver ætli sé hugsunin? Nú er ég ekki óháður, ég hlaut þann heiður að þjálfa með þessum manni í fyrra og hugrakkari einstakling er erfitt að finna. Olgeir Sigurgeirsson hefur unnið virkilega öflugt starf með þessum ungu drengjum í Stjörnunni og ögrar þeim daglega sem og rótgrónum viðmiðum okkar um hvernig hlutir ættu að vera. Það er svo auðvitað hægt að taka þá umræðu um hversu langt er hægt að ganga með allar hugmyndir, um hvort drengirnir hafi skoðun á hlutunum og hvort þeim líði vel með þær ákvarðanir sem eru svo teknar því þeir spila svo auðvitað leikinn. Allt þetta skiptir máli og ætti auðvitað að vera samræður milli þjálfara og leikmanna og svo þjálfara og yfirþjálfara, þeirra einstaklinga sem hafa samhengið og skilja hvað liggur að baki.

Þá komum við að raunverulegum viðbrögðum samfélagsins. Allir hafa skoðun á fótbolta virðist vera og allir í kringum mig hafa haft skoðun á þessu. Jafnvel þó fólk hafi engar forsendur til að skilja samhengið eru allir tilbúnir að hrauna yfir þjálfarann, félagið, stefnuna og allt sem þetta táknar. Líkt og góður vinur minn sagði: „Ég er búinn að sjá myndbandið en það er auðvitað bara eins og að lesa fyrirsögnina, ég er skilinn eftir með fullt af spurningum en ég hef engin svör.“ Ég heyri af því að þjálfarasamfélagið keppist um það að níða skóinn af þessum einstakling sem, Guð forði okkur frá því, þorði að gera eitthvað annað en að sparka langt á fljótasta og sterkasta leikmanninn sinn og fór óhefðbundnar leiðir að ögra leikmönnum sínum í þroskaferli þeirra. Þessir sömu þjálfarar ættu að geta auðveldlega sett sig í spor þjálfarans en er í raun svigrúm fyrir það að hugsa öðruvísi? Ef allir hlæja að þessu hlýt ég að þurfa að gera það líka, ég má ekki afhjúpa mig og synda gegn straumnum. Í samfélagi þar sem enginn stendur fyrir neitt eltumst við bara við útkomuna og útkoman var bara svo hræðileg, 7 mörk í leik hjá börnum. Vonandi þurfa þessir drengir aldrei að takast á við neitt jafn erfitt í þessu lífi.

Síðan heyri ég af því að hlaðvarp sem fjallar um fullorðinsfótbolta hafi tekið þennan yngri flokka leik fyrir og hluti af því sem var sagt þar var m.a. að það ætti að útrýma svona mönnum úr fótbolta, að þetta væri viðbjóður og svo framvegis. Nú spyr ég; sá ungi þjálfari í Gróttu eða Breiðablik sem ætlar sér núna að prófa öðruvísi hluti og ögra norminu, er verið að ýta honum í þá átt eða dæma hann til að verða eins og allir hinir sem munu fórna hverju sem er til þess eins að vinna leik hjá börnum sem engu máli skiptir í stóra samhenginu? Síðan eru það auðvitað foreldrarnir sem gæti verið efni í aðra umræðu en ég spyr aftur; Hvar liggur villan, hjá þessum þjálfara sem ákvað að prófa öðruvísi upplegg og tapaði leik eða hjá foreldrum sem hóta að taka barnið sitt út úr félaginu vegna þessara ákvarðana?

Hver er ábyrgðin hjá fjölmiðlum og uppalendum, erum við að búa til einstaklinga sem mega hugsa sjálfstætt?