Hildur. Borgarstjórinn okkar Hildur Sverrisdóttir skrifar 14. maí 2026 07:21 Litrík húsþökin og nándin við fjöllin og sjóinn gefa Reykjavík sinn einstaka brag. Hún er borg sem hefur sinn eigin tón en er alls ekki einsleit, ekki frekar en fólkið sem í henni býr. Ábyrgð þess sem stýrir Reykjavíkurborg er mikil, sú manneskja þarf að líta til mismunandi þarfa þeirra sem þar búa. Mikilvægast þessara hlutverka eru samt einfaldlega grunnþarfirnar; að borgin virki fyrir fólkið sem býr í henni og sé gott umhverfi þar sem fólk getur blómstrað á sínum eigin forsendum. Þetta er ekki bara hugmyndafræðilegt hlutverk, borgarbúar greiðum stóran hluta launanna til sveitarfélagsins svo það geti sinnt skyldum sínum. Það er því mikil gæfa Reykvíkinga að nafna mín Hildur Björnsdóttir skuli bjóða fram krafta sína í þágu borgarbúa. Hildur sem fer nú fyrir nýjum hópi öflugra frambjóðenda Sjálfstæðisflokksins verður happafengur við stjórn borgarinnar og þeirra ólíku verkefna sem borgarlífið krefst. Hildur er einfaldlega einstök. Hún hefur ekki aðeins þá þekkingu sem til þarf eftir að hafa veitt síbreytilegum meirihluta vinstrifólks og misvitrum ákvörðunum þeirra aðhald um árabil. Hún hefur hyggjuvitið og dugnaðinn sem þarf til að hlusta á skoðanir og þarfir íbúanna, forgangsraða og framkvæma. En borg er ekki bara grunnþarfir. Borg er líka rammi utan um það sem gefur lífinu gildi, sögusvið góðu stundanna og gullsins í tilverunni. Því verður einnig að hlúa að. Það er mismunandi eftir hverjum og einum hvort gullið í lífinu og galdurinn við Reykjavík séu skrefin á köldum iljum ofaní heitan pott eða strembin útihlaup í sjávargolu. Ég veit að Hildur skilur í fullri alvöru mikilvægi þess að hlúa að mismundi gullmolum tilverunnar stórum sem smáum þegar þeir gefast. Verkefni okkar íbúa er líka að velja fulltrúa okkar sem við treystum best hverju sinni til að sinna hagsmunagæslu fyrir okkar hönd og okkar daglega lífs. Það á ekki og má ekki ætlast til þess að venjulegt fólk sem er að reyna að fara í gegnum hvunndaginn sæmilega létt í lund séu að grafa sig djúpt ofan í verðteygni bílastæðagjalda til að ná hárnákvæmum skurðpunkti sem tryggir nýtingu en jafnframt flæði eða rökræða kosti og galla þess að sanda frekar en salta eða kynna sér nýjustu rannsóknir um hvað eina sem segir hitt og þetta. Við verðum þess vegna að geta treyst kjörnu fulltrúunum okkar fyrir verkefninu, að þeir vinni í okkar þágu. Því geta borgarbúar svo sannarlega treyst að Hildur mun gera. Hún hefur margoft sýnt að ábyrgðina tekur hún alvarlega, með því að hlusta, með því kynna sér staðreyndir og gögn, skilja svo á milli og taka ákvarðanir með sinni góðu dómgreind. Framkvæmdahluta ákvarðananna þarf enginn að hafa áhyggjur af. Það blása vorvindar um borgina okkar, borgarbúar geta loksins átt von á raunverulegum breytingum til batnaðar og til að það geti gerst skiptir hvert atkvæði til Sjálfstæðisflokksins máli. Það blasir einfaldlega við öllum hverslags dugnaðarforkur Hildur Björnsdóttir er í sínu starfi og til allra verka. Hún mun svo sannarlega framkvæma, og það strax. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hildur Sverrisdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason Skoðun Skoðun Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Barnið vex en Fésbókin ekki Reyn Alpha Magnúsdóttir skrifar Skoðun Eru brotalamir menntakerfisins fyrst að koma upp núna? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að segja „JÁ“ snýst um sanngirni og framþróun Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun „Lýðræðisveisla“ sem skaðar lýðræðið. Forsetinn er á matseðlinum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hernaðarheilkenni Heimssýnar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Hvað þarf til að verða sjúkraliði? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar Skoðun Sjálfbært laxeldi á Íslandi Kristján Ingimarsson skrifar Sjá meira
Litrík húsþökin og nándin við fjöllin og sjóinn gefa Reykjavík sinn einstaka brag. Hún er borg sem hefur sinn eigin tón en er alls ekki einsleit, ekki frekar en fólkið sem í henni býr. Ábyrgð þess sem stýrir Reykjavíkurborg er mikil, sú manneskja þarf að líta til mismunandi þarfa þeirra sem þar búa. Mikilvægast þessara hlutverka eru samt einfaldlega grunnþarfirnar; að borgin virki fyrir fólkið sem býr í henni og sé gott umhverfi þar sem fólk getur blómstrað á sínum eigin forsendum. Þetta er ekki bara hugmyndafræðilegt hlutverk, borgarbúar greiðum stóran hluta launanna til sveitarfélagsins svo það geti sinnt skyldum sínum. Það er því mikil gæfa Reykvíkinga að nafna mín Hildur Björnsdóttir skuli bjóða fram krafta sína í þágu borgarbúa. Hildur sem fer nú fyrir nýjum hópi öflugra frambjóðenda Sjálfstæðisflokksins verður happafengur við stjórn borgarinnar og þeirra ólíku verkefna sem borgarlífið krefst. Hildur er einfaldlega einstök. Hún hefur ekki aðeins þá þekkingu sem til þarf eftir að hafa veitt síbreytilegum meirihluta vinstrifólks og misvitrum ákvörðunum þeirra aðhald um árabil. Hún hefur hyggjuvitið og dugnaðinn sem þarf til að hlusta á skoðanir og þarfir íbúanna, forgangsraða og framkvæma. En borg er ekki bara grunnþarfir. Borg er líka rammi utan um það sem gefur lífinu gildi, sögusvið góðu stundanna og gullsins í tilverunni. Því verður einnig að hlúa að. Það er mismunandi eftir hverjum og einum hvort gullið í lífinu og galdurinn við Reykjavík séu skrefin á köldum iljum ofaní heitan pott eða strembin útihlaup í sjávargolu. Ég veit að Hildur skilur í fullri alvöru mikilvægi þess að hlúa að mismundi gullmolum tilverunnar stórum sem smáum þegar þeir gefast. Verkefni okkar íbúa er líka að velja fulltrúa okkar sem við treystum best hverju sinni til að sinna hagsmunagæslu fyrir okkar hönd og okkar daglega lífs. Það á ekki og má ekki ætlast til þess að venjulegt fólk sem er að reyna að fara í gegnum hvunndaginn sæmilega létt í lund séu að grafa sig djúpt ofan í verðteygni bílastæðagjalda til að ná hárnákvæmum skurðpunkti sem tryggir nýtingu en jafnframt flæði eða rökræða kosti og galla þess að sanda frekar en salta eða kynna sér nýjustu rannsóknir um hvað eina sem segir hitt og þetta. Við verðum þess vegna að geta treyst kjörnu fulltrúunum okkar fyrir verkefninu, að þeir vinni í okkar þágu. Því geta borgarbúar svo sannarlega treyst að Hildur mun gera. Hún hefur margoft sýnt að ábyrgðina tekur hún alvarlega, með því að hlusta, með því kynna sér staðreyndir og gögn, skilja svo á milli og taka ákvarðanir með sinni góðu dómgreind. Framkvæmdahluta ákvarðananna þarf enginn að hafa áhyggjur af. Það blása vorvindar um borgina okkar, borgarbúar geta loksins átt von á raunverulegum breytingum til batnaðar og til að það geti gerst skiptir hvert atkvæði til Sjálfstæðisflokksins máli. Það blasir einfaldlega við öllum hverslags dugnaðarforkur Hildur Björnsdóttir er í sínu starfi og til allra verka. Hún mun svo sannarlega framkvæma, og það strax. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar
Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar