Tækifærin sem liggja í höfn: Stóra innviðamálið sem gleymist í kosningabaráttunni Alexandra Jóhannesdóttir skrifar 12. maí 2026 23:01 Mikið hefur verið rætt um innviði í aðdraganda sveitarstjórnarkosninganna sem framundan eru. Sterkir innviðir skipta öllu máli til að skapa og viðhalda góðu samfélagi. Frambjóðendur tala um vegi, skóla, leikskóla og húsnæðismál. En það er einn innviðaflokkur sem lítið er talað um — hafnirnar okkar. Sem hafnar- og sveitarstjóri á Skagaströnd til átta ára og varaformaður Hafnasambands Íslands, sé ég daglega hversu stóru hlutverki hafnir gegna í samfélögum um allt land. Þær eru ekki aðeins þjónustumiðstöðvar fyrir skip og atvinnulíf — þær eru hjarta margra byggðarlaga. Stóra bilið á milli fjárfestingarþarfar og áætlaðra framlaga úr Hafnabótasjóði Hafnir skapa atvinnu og verðmæti, styrkja byggðafestu og gegna mikilvægu hlutverki í öryggis- og varnarmálum samfélagsins. Jafnframt fela þær í sér fjölmörg framtíðartækifæri, ekki síst í tengslum við orkuskipti. Dæmi um það má sjá í höfnum í Rotterdam, Esbjerg og Singapore, sem hafa þróast í mikilvægar miðstöðvar endurnýjanlegrar orku og grænna orkulausna. Til þess að við getum eflt íslenskar hafnir í takt við alþjóðlegar kröfur er óhjákvæmilegt að fjárfesta í nauðsynlegu viðhaldi og ráðast í nýframkvæmdir. Nýleg greining Hafnarsambands Íslands á fjárfestingaþörf íslenskra hafna næstu árin sýnir að þörf er á yfir 100 milljarða króna fjárfestingu til ársins 2040 vegna viðhalds, endurnýjunar mannvirkja, dýpkunar, varnargarða, orkuskipta og uppbyggingar sem fylgja breyttum kröfum nútíma samfélags. Þrátt fyrir að þessar upplýsingar liggi fyrir gerir tillaga að Samgönguáætlun 2026-2040 eingöngu ráð fyrir um 21 milljarði króna til Hafnabótasjóðs fyrir sama tímabil. Það dugir einfaldlega ekki til. Bætt aðstaða, dýpkun og endurnýjun mannvirkja Það er mikilvægt að þær sveitarstjórnir sem nú eru að taka við stjórnartaumunum leggist á eitt í samtali við ríkið og berjist fyrir því að auknir fjármunir renni til hafna landsins. Markviss fjárfesting í hafnainnviðum styrkir ekki aðeins rekstraröryggi og flutningsgetu heldur skapar ný tækifæri til verðmætasköpunar um land allt. Með bættri aðstöðu, nauðsynlegum dýpkunum og endurnýjun mannvirkja skapast líka skilyrði fyrir auknar strandsiglingar innanlands. Dýpkun hafna er forsenda þess að hægt sé að halda lífæðum byggðanna opnum. Ef fiskiskipin, sérstaklega uppsjávarskipin, komast ekki í höfn eru forsendur landsvinnslu við þá höfn brostnar. Nýtt líf Í mörgum samfélögum vítt og breitt um landið standa fasteignir og mannvirki á eða í grennd við hafnarsvæði sem áður tengdust öflugri útgerð eða annarri hafsækinni starfsemi. Margar þessara bygginga hafa nú misst upprunalegt hlutverk sitt og standa vannýttar, þrátt fyrir að í þeim felist verðmæt tækifæri til nýrrar atvinnuuppbyggingar, nýsköpunar og menningarstarfsemi. Nærtæk eru vel heppnuð dæmi um slíka umbreytingu. Má þar nefna hús Sjávarklasans í Reykjavík, sem áður hýsti fiskvinnslu en hefur verið breytt í öfluga miðstöð nýsköpunar í bláa hagkerfinu. Einnig Frystiklefann í Snæfellsbæ, margverðlaunað menningarsetur og hostel á Rifi sem starfar í uppgerðu frystihúsi, Breið nýsköpunarsetur á Akranesi sem áður var fiskiðjuver, auk Biopol sjávarlíftækniseturs og Vörusmiðjunnar á Skagaströnd sem blómstra í gömlu frystihúsi steinsnar frá höfninni. Þessi verkefni sýna að með framsýni og markvissri uppbyggingu geta fleiri slíkar fasteignir öðlast nýtt líf, með verulegum ávinningi fyrir þau samfélög sem í hlut eiga. Miðstöðvar atvinnu, nýsköpunar, orkuskipta og uppbyggingar Hafnir eru ekki aðeins mikilvægar fyrir einstök sveitarfélög heldur fyrir allt hagkerfið, útflutningstekjur landsins, samkeppnishæfni atvinnulífs og byggðastefnu Íslands. Með því að ráðast í markvissar aðgerðir getum við minnkað kolefnisspor samgangna, stutt við græn orkuskipti og aukið samkeppnishæfni íslenskra hafna í alþjóðlegu samhengi. Fjárfesting í höfnum er ekki aðeins hefðbundið viðhaldsverkefni heldur framsýn fjárfesting í verðmætasköpun, sjálfbærni og öryggi Íslands. Við þurfum að hugsa hafnirnar sem hluta af stærri framtíðarsýn fyrir landið okkar. Nú þegar nýjar sveitarstjórnir eru að taka við víða um land er rétti tímapunkturinn til að setja hafnamálin í forgrunn. Með góðu og jákvæðu samtali milli ríkis og sveitarfélaga, þar sem fulltrúar hafna eiga raunverulegt sæti við borðið, getum við byggt upp öflugra hafnakerfi sem þjónar bæði samfélögum landsins og atvinnulífi til langs tíma. Við stöndum á tímamótum þar sem ákvarðanir dagsins í dag móta samkeppnishæfni landsins til framtíðar. Hafnirnar skipta þar lykilmáli. Nýtum þetta tækifæri. Höfundur er sveitarstjóri í Sveitarfélaginu Skagaströnd. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Skagaströnd Mest lesið Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Mikið hefur verið rætt um innviði í aðdraganda sveitarstjórnarkosninganna sem framundan eru. Sterkir innviðir skipta öllu máli til að skapa og viðhalda góðu samfélagi. Frambjóðendur tala um vegi, skóla, leikskóla og húsnæðismál. En það er einn innviðaflokkur sem lítið er talað um — hafnirnar okkar. Sem hafnar- og sveitarstjóri á Skagaströnd til átta ára og varaformaður Hafnasambands Íslands, sé ég daglega hversu stóru hlutverki hafnir gegna í samfélögum um allt land. Þær eru ekki aðeins þjónustumiðstöðvar fyrir skip og atvinnulíf — þær eru hjarta margra byggðarlaga. Stóra bilið á milli fjárfestingarþarfar og áætlaðra framlaga úr Hafnabótasjóði Hafnir skapa atvinnu og verðmæti, styrkja byggðafestu og gegna mikilvægu hlutverki í öryggis- og varnarmálum samfélagsins. Jafnframt fela þær í sér fjölmörg framtíðartækifæri, ekki síst í tengslum við orkuskipti. Dæmi um það má sjá í höfnum í Rotterdam, Esbjerg og Singapore, sem hafa þróast í mikilvægar miðstöðvar endurnýjanlegrar orku og grænna orkulausna. Til þess að við getum eflt íslenskar hafnir í takt við alþjóðlegar kröfur er óhjákvæmilegt að fjárfesta í nauðsynlegu viðhaldi og ráðast í nýframkvæmdir. Nýleg greining Hafnarsambands Íslands á fjárfestingaþörf íslenskra hafna næstu árin sýnir að þörf er á yfir 100 milljarða króna fjárfestingu til ársins 2040 vegna viðhalds, endurnýjunar mannvirkja, dýpkunar, varnargarða, orkuskipta og uppbyggingar sem fylgja breyttum kröfum nútíma samfélags. Þrátt fyrir að þessar upplýsingar liggi fyrir gerir tillaga að Samgönguáætlun 2026-2040 eingöngu ráð fyrir um 21 milljarði króna til Hafnabótasjóðs fyrir sama tímabil. Það dugir einfaldlega ekki til. Bætt aðstaða, dýpkun og endurnýjun mannvirkja Það er mikilvægt að þær sveitarstjórnir sem nú eru að taka við stjórnartaumunum leggist á eitt í samtali við ríkið og berjist fyrir því að auknir fjármunir renni til hafna landsins. Markviss fjárfesting í hafnainnviðum styrkir ekki aðeins rekstraröryggi og flutningsgetu heldur skapar ný tækifæri til verðmætasköpunar um land allt. Með bættri aðstöðu, nauðsynlegum dýpkunum og endurnýjun mannvirkja skapast líka skilyrði fyrir auknar strandsiglingar innanlands. Dýpkun hafna er forsenda þess að hægt sé að halda lífæðum byggðanna opnum. Ef fiskiskipin, sérstaklega uppsjávarskipin, komast ekki í höfn eru forsendur landsvinnslu við þá höfn brostnar. Nýtt líf Í mörgum samfélögum vítt og breitt um landið standa fasteignir og mannvirki á eða í grennd við hafnarsvæði sem áður tengdust öflugri útgerð eða annarri hafsækinni starfsemi. Margar þessara bygginga hafa nú misst upprunalegt hlutverk sitt og standa vannýttar, þrátt fyrir að í þeim felist verðmæt tækifæri til nýrrar atvinnuuppbyggingar, nýsköpunar og menningarstarfsemi. Nærtæk eru vel heppnuð dæmi um slíka umbreytingu. Má þar nefna hús Sjávarklasans í Reykjavík, sem áður hýsti fiskvinnslu en hefur verið breytt í öfluga miðstöð nýsköpunar í bláa hagkerfinu. Einnig Frystiklefann í Snæfellsbæ, margverðlaunað menningarsetur og hostel á Rifi sem starfar í uppgerðu frystihúsi, Breið nýsköpunarsetur á Akranesi sem áður var fiskiðjuver, auk Biopol sjávarlíftækniseturs og Vörusmiðjunnar á Skagaströnd sem blómstra í gömlu frystihúsi steinsnar frá höfninni. Þessi verkefni sýna að með framsýni og markvissri uppbyggingu geta fleiri slíkar fasteignir öðlast nýtt líf, með verulegum ávinningi fyrir þau samfélög sem í hlut eiga. Miðstöðvar atvinnu, nýsköpunar, orkuskipta og uppbyggingar Hafnir eru ekki aðeins mikilvægar fyrir einstök sveitarfélög heldur fyrir allt hagkerfið, útflutningstekjur landsins, samkeppnishæfni atvinnulífs og byggðastefnu Íslands. Með því að ráðast í markvissar aðgerðir getum við minnkað kolefnisspor samgangna, stutt við græn orkuskipti og aukið samkeppnishæfni íslenskra hafna í alþjóðlegu samhengi. Fjárfesting í höfnum er ekki aðeins hefðbundið viðhaldsverkefni heldur framsýn fjárfesting í verðmætasköpun, sjálfbærni og öryggi Íslands. Við þurfum að hugsa hafnirnar sem hluta af stærri framtíðarsýn fyrir landið okkar. Nú þegar nýjar sveitarstjórnir eru að taka við víða um land er rétti tímapunkturinn til að setja hafnamálin í forgrunn. Með góðu og jákvæðu samtali milli ríkis og sveitarfélaga, þar sem fulltrúar hafna eiga raunverulegt sæti við borðið, getum við byggt upp öflugra hafnakerfi sem þjónar bæði samfélögum landsins og atvinnulífi til langs tíma. Við stöndum á tímamótum þar sem ákvarðanir dagsins í dag móta samkeppnishæfni landsins til framtíðar. Hafnirnar skipta þar lykilmáli. Nýtum þetta tækifæri. Höfundur er sveitarstjóri í Sveitarfélaginu Skagaströnd.
Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir Skoðun
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir Skoðun
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun