„Ég kýs ekki þau sem vilja rífa höll barnanna“

„Ég kýs ekki þau sem vilja rífa höll barnanna,“ sagði Gunnar Smári þegar hann kvaddi sér hljóðs í spjall­hópnum Rauði þráðurinn á Face­book í morgun og beindi þessum orðum væntan­lega ekki síst til fram­bjóðenda til borgar­stjórnar.

Eftir tvær klukku­stundir hafði færslan upp­skorið 50 „læk“ og fimmtán at­huga­semdir þar sem fram koma ólík sjónar­mið þar sem ein­lægur vilji til þess að leyfa krökkunum að halda kofanum og áhyggjur af öryggi þeirra stangast á.

„Það verður að leyfa þeim að hafa hann í friði.“

„Þarna eru framtíðar­byggingar­meistarar að æfa sig.“

„Auðvitað eiga þau að hafa hann í friði, hægt að hjálpa þeim að hafa hann öruggari.“

Óklárað „meistara­verk“

Kvöld­fréttir Sýnar fjölluðu í gær um kofann sem Reykja­víkur­borg ætlar að fjar­lægja þar sem hann er ekki öryggis­vottaður. Rætt var við börn og for­eldra sem hafa slegið skjald­borg um „lista­galleríið“ eins og krakkarnir kalla bygginguna sem þau sam­einuðust um að reisa.

Krakkarnir höfðu ýmis­legt til málanna að leggja og sögðu meðal annars nánast alla í hverfinu hafa sett nafn sitt á undir­skriftalista þar sem áformum borgarinnar er mót­mælt.

Þá var svarið við því hvað þau vilja að verði gert skýrt og skorin­ort: „Bara ekki taka hann niður, við erum ekki búin að klára hann.“

„Lista­galleríið við Lyng­hagaróló“

Unnar Þór Sæ­munds­son, sem skipar 5. sætið á fram­boðs­lista Pírata, var með þeim fyrstu sem brugðust við spurningu Gunnars Smára og sagði Pírata vera „að róa öllum árum í að verja þetta meistara­verk“.

Okta­vía Hrund Guðrúnar Jóns, for­maður Pírata, mætti skömmu síðar til leiks á Face­book-vegg sínum þar sem hún tók af öll tvímæli um að hugur fylgi máli fram­bjóðandans.

„Af öllum þeim verk­efnum sem borgin sinnir er að færa eða rífa þetta lista­gallerí ekki og ætti ekki að vera í for­gangi,“ skrifar hún en áréttar um leið að öryggi barna er og eigi ætíð að vera mark­mið borgarinnar. Þessi kofi, eða rétti­lega lista­gallerí, eins og hún orðar það, sé þó „akkúrat það sem við þurfum meira af í borginni. Þetta er menning, list, frábært frum­kvæði barna og akkúrat virknin sem mótar skemmti­legri borg.“

Ekki endi­lega mann­vonska

Þá er eitt­hvað um að virkir í þessum at­huga­semdum reyni að skera pólitíkina úr snörunni með því að benda til dæmis á em­bættis­manna­kerfið.

„Þetta er verk freka kallsins í kerfinu, hann þarf ekki að vera hátt­settur en ræður ein­hverju,“ segir í einni at­huga­semd og í annarri að ofríki „er orðið kerfislægt sem sést best á þessum að­gerðum gagn­vart börnum.“

Þá er sjónum beint að Heil­brigðis­eftir­litinu: „Kjörnir full­trúar geta lítið sem ekkert beitt sér í málum Heil­brigðis­eftir­litsins sem starfar nokkuð sjálf­stætt á grund­velli laga. Ef það á að breyta eitt­hvað verk­efnum, skyldum og öhh stundum undar­legum áhugamálum Heil­brigðis­eftir­litsins þá þarf löggjafinn að gera það.“

Þau sem hafa öryggis­sjónar­mið að leiðar­ljósi velta upp þeim mögu­leika að ef til vill búi eitt­hvað annað en mann­vonska að baki fyrir­huguðu niður­rifi.

„Væri borgin ekki skaða­bóta­skyld ef þarna yrðu slys. Eru ekki lög eða reglu­gerðir sem kveða á um öryggi leiktækja á lóðum borgarinnar. Getur verið að eitt­hvað annað en mann­vonska liggi þarna á bak við?“

Lausna­miðaði Kópa­vogs­búinn

„Jú, auðvitað. Kemur Reykja­víkur­borg ekkert við heldur gildir þetta um öll sveitarfélög. Segjum að barn slasi sig þarna og hljóti varan­lega ör­orku eða dauða þá er Reykja­víkur­borg ábyrg þar sem þessi kofi er á landi hennar.“

Þessum vanga­veltum er einnig svarað með spurningu: „Er borgin ábyrg ef ég dett um gangstéttar­kant og brýt tönn?“

Svarið berst frá Kópa­vogi og lausn sem myndi firra borgina ábyrgð látin fljóta með: „Ég veit ekkert um það. Veit bara að hér í Kópa­vogi þurfa öll leiktæki á lóðum Kópa­vogs­bæjar að vera vottuð. Hlýtur að gilda um RVK líka. Lausnin þarna væri að færa kofann inn á einkalóð.“