Að brjóta nýjar leiðir Ragnar Sverrisson skrifar 5. maí 2026 07:31 Við sem vorum svo heppin að fæðast í Ránargötunni á Akureyri á síðustu öld með hjálp ljósmæðra héldum lengi að þær hefðu komið með okkur í töskunni sinni góðu. Loks rann upp fyrir okkur að þessi kenning var byggð á misskilningi og við frædd um það sem raunverulega gerðist þar sem mamma okkar kom verulega við sögu. Hún þurfti nefnilega að burðast með okkur í níu mánuði en sinna um leið öllum sínum verkum frá morgni til kvölds. Smátt og smátt týndumst við átta systkinin í heiminn og fjörið í númer 16 var alls ráðandi. Á sama hátt hafa margir haldið að ýmislegt í bænum okkar góða hafi orðið til næstum eins auðveldlega og að koma úr tösku ljósmæðranna. Í því sambandi má nefna, að lengi vel var ekki hægt að komast norður úr innbænum gamla nema brölta fyrst upp á brekkuna og þræða sig þaðan niður á Eyri. Svo datt einhverjum snillingi í hug að gera veg með sjónum, undir snarbröttum hlíðunum sem var töluvert afrek í þá daga. Þvílík bjartsýni: Að byggja veg úti í sjónum. Menn gerðu þetta samt með hökum og skóflum og úr varð vegurinn fyrir neðan Samkomuhúsið eins og við eldgamlir Akureyringar þekkjum. Þá myndaðist miðbærinn okkar góði og Oddeyrin dafnaði sem aldrei fyrr. Talsvert síðar kom Drottningarbrautin til sögunnar og nú eru greiðar leiðir um allt en eftir stendur að þessi braut er eini vegurinn fyrir þungaflutninga að austan og austur sem hlýtur að þurfa að breyta því ekkert bæjarfélag vill slíka umferð í gegnum miðbæ sinn þar sem mannlíf verður að fá að þrífast í friði. Sjáum til dæmis Hafnarfjörð sem beindi slíkri þungaumferð fyrir ofan bæinn eins og Samfylkingin leggur til að gert verði hér þó það taki nokkur ár og kosti sitt. En svona er lífið; hvort heldur verið er að tala um hvernig börnin koma í heiminn eða samgöngur þróuðust hér í bænum okkar dugar ekki að halda dauðahaldi í kenningar sem búið er að sýna fram á að ekki standast þegar betur er að gáð. Þá gerist það gjarnan að fram koma úrlausnir sem hæfa samtímanum og allt fellur í ljúfa löð. Tökum annað dæmi: Var ekki deilt um kirkjuna okkar þarna á brekkubrúninni áður en hún reis? Jú, ekki vantaði það. Þegar ákveðið var að hún stæði þar sem hún nú er með anddyri sitt í austur var það mjög umdeilt og jafnvel talin frágangssök að hafa hana þannig því allar kirkjur ættu að snúa á hinn veginn; rétt eins og sú gamla í Fjörunni gerði. Annars væri hætta á að almættið færi húsavillt! Sem betur fer var kirkjan byggð með anddyrið í austur eins og við þekkjum og allir ánægðir með það. Ein myndarlegasta bygging landsins og sannkölluð bæjarprýði. Það væri þokkalegt ef hún hefði snúið afturendanum í þá sem standa á Kaupfélagstorginu, bara vegna þess að sú staða á kirkjuhúsi hefði verið í samræmi við forna hefð. Þá má ekki gleyma þegar stjórn KEA ákvað bara si svona á sínum tíma að leggja niður allar verslanir kaupfélagsins. Ekki þótti ástæða til að hafa samráð við félagsmenn og spyrja þá hvort þeir vildu losna við búðirnar sínar í einu vetfangi. Þrátt fyrir mikið tal allt frá stofnun kaupfélagsins um gildi samvinnunnar, umræðu og félagslegrar nálgunar virtist allt slíkt gleymt og grafið þegar þarna var komið; bara tilkynnt ákvörðun yfirvaldsins og vona það besta. Ekkert lengur til sem hét félagsleg samstaða, hvað þá að hlusta á hinn óbreytta félagsmann í KEA enda hefði hann sjálfsagt ekkert vit á rekstri fyrirtækja. Þarna urðum meira að segja við óbreyttir kaupmenn í plássinu alveg undrandi á þessum keppinaut okkar til fjölda ára. En eins og við í Ránargötunni urðum hissa á því hvernig börnin komu raunverulega í heiminn löguðum við okkur strax að nýjum sannleik. Nú dafnar verslun og þjónusta sem aldrei fyrr í okkar góða bæ, kristnihald í blóma þrátt fyrir að kirkjan snúi öfugt og börnin koma í heiminn upp á sjúkrahúsi enda þótt ljósmæðurnar séu fyrir löngu búnar að setja töskurnar sínar upp á hillur! Við þessar aðstæður verður gaman að kjósa nýtt og ferskt fólk í bæjarstjórn þar sem breytingar verða skoðaðar af jákvæðni en ekki hræðslu. Sagan kennir okkur að það hafi oft leitt til framfara fyrir bæinn okkar. Höfundur skipar 22. sæti S-listans á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Akureyri Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson skrifar Skoðun JÁkvæður kvikmyndaframleiðandi Grímar Jónsson skrifar Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson skrifar Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson skrifar Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Var þetta kosningaloforðið? Fannar Logi Waldorff Sigurðsson skrifar Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem síar fjármuni út úr ríkissjóði bakdyramegin Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar Skoðun Draugasögur nútímans Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hinn háværi minnihluti Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Af hverju ég kýs Já 29. ágúst Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Ofan í skotgrafirnar Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ferðaþjónusta fatlaðra Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Lesum í sumar – börnin okkar fylgjast með Jón Heiðar Gunnarsson skrifar Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Landráðabrigsl og skrípaleikir Einar Kárason skrifar Skoðun EES eða ESB – þar er efinn Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hér býr fólk! Rödd íbúa á framkvæmdasvæði Miðbæjar í mótun í Kópavogi Elín Kona Eddudóttir skrifar Sjá meira
Við sem vorum svo heppin að fæðast í Ránargötunni á Akureyri á síðustu öld með hjálp ljósmæðra héldum lengi að þær hefðu komið með okkur í töskunni sinni góðu. Loks rann upp fyrir okkur að þessi kenning var byggð á misskilningi og við frædd um það sem raunverulega gerðist þar sem mamma okkar kom verulega við sögu. Hún þurfti nefnilega að burðast með okkur í níu mánuði en sinna um leið öllum sínum verkum frá morgni til kvölds. Smátt og smátt týndumst við átta systkinin í heiminn og fjörið í númer 16 var alls ráðandi. Á sama hátt hafa margir haldið að ýmislegt í bænum okkar góða hafi orðið til næstum eins auðveldlega og að koma úr tösku ljósmæðranna. Í því sambandi má nefna, að lengi vel var ekki hægt að komast norður úr innbænum gamla nema brölta fyrst upp á brekkuna og þræða sig þaðan niður á Eyri. Svo datt einhverjum snillingi í hug að gera veg með sjónum, undir snarbröttum hlíðunum sem var töluvert afrek í þá daga. Þvílík bjartsýni: Að byggja veg úti í sjónum. Menn gerðu þetta samt með hökum og skóflum og úr varð vegurinn fyrir neðan Samkomuhúsið eins og við eldgamlir Akureyringar þekkjum. Þá myndaðist miðbærinn okkar góði og Oddeyrin dafnaði sem aldrei fyrr. Talsvert síðar kom Drottningarbrautin til sögunnar og nú eru greiðar leiðir um allt en eftir stendur að þessi braut er eini vegurinn fyrir þungaflutninga að austan og austur sem hlýtur að þurfa að breyta því ekkert bæjarfélag vill slíka umferð í gegnum miðbæ sinn þar sem mannlíf verður að fá að þrífast í friði. Sjáum til dæmis Hafnarfjörð sem beindi slíkri þungaumferð fyrir ofan bæinn eins og Samfylkingin leggur til að gert verði hér þó það taki nokkur ár og kosti sitt. En svona er lífið; hvort heldur verið er að tala um hvernig börnin koma í heiminn eða samgöngur þróuðust hér í bænum okkar dugar ekki að halda dauðahaldi í kenningar sem búið er að sýna fram á að ekki standast þegar betur er að gáð. Þá gerist það gjarnan að fram koma úrlausnir sem hæfa samtímanum og allt fellur í ljúfa löð. Tökum annað dæmi: Var ekki deilt um kirkjuna okkar þarna á brekkubrúninni áður en hún reis? Jú, ekki vantaði það. Þegar ákveðið var að hún stæði þar sem hún nú er með anddyri sitt í austur var það mjög umdeilt og jafnvel talin frágangssök að hafa hana þannig því allar kirkjur ættu að snúa á hinn veginn; rétt eins og sú gamla í Fjörunni gerði. Annars væri hætta á að almættið færi húsavillt! Sem betur fer var kirkjan byggð með anddyrið í austur eins og við þekkjum og allir ánægðir með það. Ein myndarlegasta bygging landsins og sannkölluð bæjarprýði. Það væri þokkalegt ef hún hefði snúið afturendanum í þá sem standa á Kaupfélagstorginu, bara vegna þess að sú staða á kirkjuhúsi hefði verið í samræmi við forna hefð. Þá má ekki gleyma þegar stjórn KEA ákvað bara si svona á sínum tíma að leggja niður allar verslanir kaupfélagsins. Ekki þótti ástæða til að hafa samráð við félagsmenn og spyrja þá hvort þeir vildu losna við búðirnar sínar í einu vetfangi. Þrátt fyrir mikið tal allt frá stofnun kaupfélagsins um gildi samvinnunnar, umræðu og félagslegrar nálgunar virtist allt slíkt gleymt og grafið þegar þarna var komið; bara tilkynnt ákvörðun yfirvaldsins og vona það besta. Ekkert lengur til sem hét félagsleg samstaða, hvað þá að hlusta á hinn óbreytta félagsmann í KEA enda hefði hann sjálfsagt ekkert vit á rekstri fyrirtækja. Þarna urðum meira að segja við óbreyttir kaupmenn í plássinu alveg undrandi á þessum keppinaut okkar til fjölda ára. En eins og við í Ránargötunni urðum hissa á því hvernig börnin komu raunverulega í heiminn löguðum við okkur strax að nýjum sannleik. Nú dafnar verslun og þjónusta sem aldrei fyrr í okkar góða bæ, kristnihald í blóma þrátt fyrir að kirkjan snúi öfugt og börnin koma í heiminn upp á sjúkrahúsi enda þótt ljósmæðurnar séu fyrir löngu búnar að setja töskurnar sínar upp á hillur! Við þessar aðstæður verður gaman að kjósa nýtt og ferskt fólk í bæjarstjórn þar sem breytingar verða skoðaðar af jákvæðni en ekki hræðslu. Sagan kennir okkur að það hafi oft leitt til framfara fyrir bæinn okkar. Höfundur skipar 22. sæti S-listans á Akureyri.
Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar
Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar
Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar
Skoðun Hér býr fólk! Rödd íbúa á framkvæmdasvæði Miðbæjar í mótun í Kópavogi Elín Kona Eddudóttir skrifar