Diplómanámið í HÍ: Menntun sem breytir lífi Hópur nemenda í starfstengdu diplómanámi skrifar 29. apríl 2026 15:32 Við erum hópur nemenda á öðru ári í starfstengdu diplómanámi við Háskóla Íslands, námi sem hefur opnað dyr sem áður voru lokaðar. Diplómanámið verður 20 ára á næsta ári og um 150 nemendur hafa útskrifast úr náminu. Fyrir okkur hefur námið verið dýrmætt tækifæri til að þroskast, efla sjálfstraust og verða hluti af háskólasamfélaginu. Námsreynsla og persónulegur þroski Í náminu lærum við til dæmis fötlunarfræði, leikskólakennarafræði, tómstundafræði og um mannréttindi. Við höfum prófað nýja hluti eins og að taka próf, halda kynningar og vinna með öðrum háskólanemum. Þótt það hafi stundum verið krefjandi hefur reynslan kennt okkur að treysta á okkur sjálf og standa með eigin skoðunum. Starfsnám og tenging við atvinnulíf Starfsnámið er stór og mikilvægur hluti diplómanámsins. Við höfum fengið tækifæri til að kynnast störfum í leikskólum, grunnskólum, félagsmiðstöðvum, fjölmiðlum og víðar. Í gegnum starfsnámið kynnumst við atvinnulífinu, lærum inn á styrkleika okkar og könnum hvaða leiðir henta okkur best í framtíðinni. Þessi reynsla tengir námið beint við samfélagið og eykur líkur okkar á atvinnu í framtíðinni. Auk þess eflir það sjálfstæði okkar og trú á eigin möguleikum. Menntun sem samfélagsþátttaka Við höfum lært að menntun snýst ekki bara um bóklegt nám. Hún snýst einnig um samfélag, tengsl, vináttu og þátttöku. Innan háskólans höfum við eignast vini, tekið þátt í félagslífi, farið í vísindaferðir og upplifað að við tilheyrum stærri heild. Að tilheyra háskólasamfélagi hefur styrkt sjálfsmynd okkar, aukið vellíðan og dregið fram mikilvægi þess að menntun sé inngildandi og aðgengileg. Takmarkað aðgengi að háskólanámi Diplómanámið við Háskóla Íslands var fyrsta háskólanámið á Íslandi sem sérstaklega er ætlað fólki með þroskahömlun. Aðeins er tekinn inn nýr nemendahópur annað hvert ár, sem þýðir að margir þurfa að bíða lengi eftir tækifæri til náms. Þegar fáir möguleikar standa til boða getur það haft neikvæð áhrif á líðan fólks og framtíðarmöguleika. Háskólinn á Akureyri byrjaði með sambærilegt nám síðasta haust sem er jákvætt skref, en framboð námsleiða í Háskólum er enn mjög takmarkað fyrir okkur. Mannréttindi og þörf á breytingum Við viljum sjá breytingar og að fleiri fái tækifæri til háskólanáms. Fleiri háskólar þurfa að bjóða upp á sambærileg tækifæri til náms og að námið okkar verði bæði lengra og fjölbreyttara. Samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks á að tryggja fötluðu fólki rétt til menntunar án mismununar. Íslensk stjórnvöld eiga að standa við það sem stendur í samningnum. Menntun sem mannréttindi Diplómanámið hefur breytt lífi okkar. Við höfum lært að treysta á okkur sjálf, nýta rödd okkar í réttindabaráttu og horfa til framtíðar með nýrri sýn. Menntun er mannréttindi – og hún á að vera fyrir okkur öll! Við munum ræða inngildandi háskólanám á opnum fundi í Háskólanum á Akureyri miðvikudaginn 6. maí klukkan 10:00-12:00. Öll velkomin. Höfundar eru nemendur í starfstengdu diplómanámi á Menntavísindasviði Háskóla Íslands: Anna Rósa Þrastardóttir, Emilía Mist Reynisdóttir, Hulda Nína Brynjarsdóttir, Jón Hrafnkell Margrétarson, Luiza Katarzina Kierzk, Nói Gunnarsson, Úlfhildur G. Einarsdóttir og Victoría Lind Karenardóttir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Háskólar Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Við erum hópur nemenda á öðru ári í starfstengdu diplómanámi við Háskóla Íslands, námi sem hefur opnað dyr sem áður voru lokaðar. Diplómanámið verður 20 ára á næsta ári og um 150 nemendur hafa útskrifast úr náminu. Fyrir okkur hefur námið verið dýrmætt tækifæri til að þroskast, efla sjálfstraust og verða hluti af háskólasamfélaginu. Námsreynsla og persónulegur þroski Í náminu lærum við til dæmis fötlunarfræði, leikskólakennarafræði, tómstundafræði og um mannréttindi. Við höfum prófað nýja hluti eins og að taka próf, halda kynningar og vinna með öðrum háskólanemum. Þótt það hafi stundum verið krefjandi hefur reynslan kennt okkur að treysta á okkur sjálf og standa með eigin skoðunum. Starfsnám og tenging við atvinnulíf Starfsnámið er stór og mikilvægur hluti diplómanámsins. Við höfum fengið tækifæri til að kynnast störfum í leikskólum, grunnskólum, félagsmiðstöðvum, fjölmiðlum og víðar. Í gegnum starfsnámið kynnumst við atvinnulífinu, lærum inn á styrkleika okkar og könnum hvaða leiðir henta okkur best í framtíðinni. Þessi reynsla tengir námið beint við samfélagið og eykur líkur okkar á atvinnu í framtíðinni. Auk þess eflir það sjálfstæði okkar og trú á eigin möguleikum. Menntun sem samfélagsþátttaka Við höfum lært að menntun snýst ekki bara um bóklegt nám. Hún snýst einnig um samfélag, tengsl, vináttu og þátttöku. Innan háskólans höfum við eignast vini, tekið þátt í félagslífi, farið í vísindaferðir og upplifað að við tilheyrum stærri heild. Að tilheyra háskólasamfélagi hefur styrkt sjálfsmynd okkar, aukið vellíðan og dregið fram mikilvægi þess að menntun sé inngildandi og aðgengileg. Takmarkað aðgengi að háskólanámi Diplómanámið við Háskóla Íslands var fyrsta háskólanámið á Íslandi sem sérstaklega er ætlað fólki með þroskahömlun. Aðeins er tekinn inn nýr nemendahópur annað hvert ár, sem þýðir að margir þurfa að bíða lengi eftir tækifæri til náms. Þegar fáir möguleikar standa til boða getur það haft neikvæð áhrif á líðan fólks og framtíðarmöguleika. Háskólinn á Akureyri byrjaði með sambærilegt nám síðasta haust sem er jákvætt skref, en framboð námsleiða í Háskólum er enn mjög takmarkað fyrir okkur. Mannréttindi og þörf á breytingum Við viljum sjá breytingar og að fleiri fái tækifæri til háskólanáms. Fleiri háskólar þurfa að bjóða upp á sambærileg tækifæri til náms og að námið okkar verði bæði lengra og fjölbreyttara. Samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks á að tryggja fötluðu fólki rétt til menntunar án mismununar. Íslensk stjórnvöld eiga að standa við það sem stendur í samningnum. Menntun sem mannréttindi Diplómanámið hefur breytt lífi okkar. Við höfum lært að treysta á okkur sjálf, nýta rödd okkar í réttindabaráttu og horfa til framtíðar með nýrri sýn. Menntun er mannréttindi – og hún á að vera fyrir okkur öll! Við munum ræða inngildandi háskólanám á opnum fundi í Háskólanum á Akureyri miðvikudaginn 6. maí klukkan 10:00-12:00. Öll velkomin. Höfundar eru nemendur í starfstengdu diplómanámi á Menntavísindasviði Háskóla Íslands: Anna Rósa Þrastardóttir, Emilía Mist Reynisdóttir, Hulda Nína Brynjarsdóttir, Jón Hrafnkell Margrétarson, Luiza Katarzina Kierzk, Nói Gunnarsson, Úlfhildur G. Einarsdóttir og Victoría Lind Karenardóttir.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar