Dónaskapur Reykjavíkurborgar Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar 22. apríl 2026 09:00 Íþróttafélögin í Reykjavík eru einstök. Þau eru sjálfseignastofnanir sem hafa byggst upp af sjálfboðaliðum og eru í dag ein af grunnstoðum Reykjavíkur í þjónustu við borgarbúa. Mikil fjölgun hefur orðið í iðkendafjölda íþróttafélaganna á síðustu árum og á sama tíma er aukin krafa um aukna þjónustu og fagmennsku. Almennt er það svo að um 95% af iðkendum félaganna eru börn og unglingar og er þátttaka vissra aldurshópa í íþróttum um 80%. Þetta er ekkert annað en fagnaðarefni, því að íþróttir eru í senn frábær forvörn, þær auka líkamlegt heilbrigði og bæta félagslegan þroska. En þessi aukning hefur skapað aukið álag á félögin, bæði starfsmenn og sjálfboðaliða sem ekki sé talað um mannvirkin. Á sama tíma er fjárhagsstaða félaganna almennt mjög slæm og því þarf að fara í endurskoðun á þjónustuhlutverki þeirra með tilliti til breyttra aðstæðna. Það er sorglegt en staðreynd að núverandi meirihluti í Reykjavíkurborg virðist vera í nöp við íþróttafélögin í borginni. Ítrekað hafa félögin verið svikin um loforð um uppbyggingu á félagssvæðum, jafnvel þó að undirritaðir samningar um slíka uppbyggingu liggi fyrir. Þá hafa samskipti borgarinnar við félögin verið slæm. Illa er svarað og seint og lítið um aðgerðir eða efndir í þeim málefnum sem félögin eru að glíma við. Í dag er ekkert samráð haft við félögin í tengslum við frístund og skóla. Því þarf að kippa í liðinn undir eins. Til dæmis neitar Reykjavíkurborg að starfsmenn frístundarheimila labbi eða fari í rútu með krökkunum á æfingar, sem ætti að vera hluti af þeirra starfi. Kerfið á að virka alla leið. Það er ekki hægt að ætlast til þess að íþróttafélögin geti sinnt félagsþjónustu við börn og unglinga, án þess að samráð sé haft við skóla og borgaryfirvöld. Íþróttafélögin í Reykjavík eru stolt okkar Reykvíkinga, þau eru kjarni hverfanna og lykilþáttur í uppeldi barna okkar. Borgin ætti að sýna félögunum og starfsemi þeirra meiri virðingu. Staðreyndin er sú að forsvarsmenn, sjálfboðaliðar og starfsmenn íþróttafélaganna eru að gefast upp. Það er gríðarleg óánægja innan íþróttahreyfingarinnar með framkomu borgarinnar í samskiptum við félögin. Íþróttafélögin hafa lagt mikinn metnað í að sinna starfi sínu eins og vel og þau mögulega geta, en hafa, því miður, ítrekað mætt dónaskap og valdahroka frá borgaryfirvöldum. Miðflokkurinn mun leggja áherslu á að íþróttafélögin í Reykjavík og Reykjavíkurborg muni sameiginlega laga þessi samskipti og tryggja betri þjónustu við börnin okkar. Þetta snýst ekki um fjármagn, þetta snýst aðallega um viðhorf og ákvörðunartöku. Það þarf að breyta þessu. Tækifærið er núna! Höfundur er í þriðja sæti á lista Miðflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Miðflokkurinn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Lárus Blöndal Sigurðsson Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Íþróttafélögin í Reykjavík eru einstök. Þau eru sjálfseignastofnanir sem hafa byggst upp af sjálfboðaliðum og eru í dag ein af grunnstoðum Reykjavíkur í þjónustu við borgarbúa. Mikil fjölgun hefur orðið í iðkendafjölda íþróttafélaganna á síðustu árum og á sama tíma er aukin krafa um aukna þjónustu og fagmennsku. Almennt er það svo að um 95% af iðkendum félaganna eru börn og unglingar og er þátttaka vissra aldurshópa í íþróttum um 80%. Þetta er ekkert annað en fagnaðarefni, því að íþróttir eru í senn frábær forvörn, þær auka líkamlegt heilbrigði og bæta félagslegan þroska. En þessi aukning hefur skapað aukið álag á félögin, bæði starfsmenn og sjálfboðaliða sem ekki sé talað um mannvirkin. Á sama tíma er fjárhagsstaða félaganna almennt mjög slæm og því þarf að fara í endurskoðun á þjónustuhlutverki þeirra með tilliti til breyttra aðstæðna. Það er sorglegt en staðreynd að núverandi meirihluti í Reykjavíkurborg virðist vera í nöp við íþróttafélögin í borginni. Ítrekað hafa félögin verið svikin um loforð um uppbyggingu á félagssvæðum, jafnvel þó að undirritaðir samningar um slíka uppbyggingu liggi fyrir. Þá hafa samskipti borgarinnar við félögin verið slæm. Illa er svarað og seint og lítið um aðgerðir eða efndir í þeim málefnum sem félögin eru að glíma við. Í dag er ekkert samráð haft við félögin í tengslum við frístund og skóla. Því þarf að kippa í liðinn undir eins. Til dæmis neitar Reykjavíkurborg að starfsmenn frístundarheimila labbi eða fari í rútu með krökkunum á æfingar, sem ætti að vera hluti af þeirra starfi. Kerfið á að virka alla leið. Það er ekki hægt að ætlast til þess að íþróttafélögin geti sinnt félagsþjónustu við börn og unglinga, án þess að samráð sé haft við skóla og borgaryfirvöld. Íþróttafélögin í Reykjavík eru stolt okkar Reykvíkinga, þau eru kjarni hverfanna og lykilþáttur í uppeldi barna okkar. Borgin ætti að sýna félögunum og starfsemi þeirra meiri virðingu. Staðreyndin er sú að forsvarsmenn, sjálfboðaliðar og starfsmenn íþróttafélaganna eru að gefast upp. Það er gríðarleg óánægja innan íþróttahreyfingarinnar með framkomu borgarinnar í samskiptum við félögin. Íþróttafélögin hafa lagt mikinn metnað í að sinna starfi sínu eins og vel og þau mögulega geta, en hafa, því miður, ítrekað mætt dónaskap og valdahroka frá borgaryfirvöldum. Miðflokkurinn mun leggja áherslu á að íþróttafélögin í Reykjavík og Reykjavíkurborg muni sameiginlega laga þessi samskipti og tryggja betri þjónustu við börnin okkar. Þetta snýst ekki um fjármagn, þetta snýst aðallega um viðhorf og ákvörðunartöku. Það þarf að breyta þessu. Tækifærið er núna! Höfundur er í þriðja sæti á lista Miðflokksins í Reykjavík.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar