Hvers vegna og hvernig háskólanám? Hallur Þór Sigurðarson skrifar 15. apríl 2026 14:33 Það kom óneitanlega aftan að mér þegar sonur minn, sem nýverið kláraði menntaskóla, tók að efast um gagnsemi þess að fara í háskólanám. Við ræddum málið og ég áttaði mig enn betur á mikilvægi þess að verðmæti háskóla og háskólanáms sé í stöðugri endurskoðun og því sé skilmerkilega miðlað. Á tímum tæknibreytinga þegar kemur að gervigreind með tilheyrandi óvissu um hvernig framtíðin mun líta út er spurningin um virði háskólanáms ekki léttvæg. Á sama tíma sjáum við að háskólanám getur ekki takmarkast við miðlun eða aðgengi að upplýsingum. Til að takast á við spurninguna um virði þarf að horfa til þess að háskólanám í breytilegu umhverfi stuðli að lifandi og kviku samfélagi. Í slíku samfélagi er nemandinn í fyrirrúmi. Nemandi er ekki bara viðskiptavinur eða afurð, heldur manneskja og vitsmunavera. Verðmæti háskólanáms má þannig meta út frá því hve vel tekst til að búa til umhverfi þar sem mannvæn og mannleg samskipti eru í fyrirrúm – öflug samvinna, stuðningur við skapandi hugsun og heilindi. Varanlegustu verðmæti háskólanáms eru oft náin tengsl við samnemendur og kennara. Verðmætt háskólanám þarf að hafa sterkar rætur í atvinnulífinu og út í þjóðfélagið. Verðmætt háskólanám opnar dyr, ekki aðeins út í nærumhverfið heldur út í heim. Í Viðskipta- og hagfræðideild Háskólans í Reykjavik er unnið hörðum höndum að því að móta fjölbreyttar meistaranámsbrautir sem endurspegla þessi verðmæti. Hér er lagt upp úr því að nemendur eigi í milliliðalausum samskiptum og samstarfi við bæði kennara og aðra nemendur (Covid-19 sýndi vel mikilvægi þessa). Nemendur fást oft við raunverulegar áskoranir úr atvinnulífinu og til að hámarka gæði og alþjóðleg tengsl eru prófessorar frá virtustu háskólum heims fengnir til landsins til að kenna valin námskeið. Að sama skapi fer erlendum nemendum fjölgandi í HR. Mikilvægi stafrænnar tækni heldur áfram að aukast og notkun nýjustu lausna, svo sem gervigreindar, eru samþættar inn í flest námskeið deildarinnar, ásamt námskeiðum sem einblína á að efla stafræna þekkingu nemenda og notkun. Í meistaranáminu er tími nemenda virtur og þeim býðst að ljúka námi á aðeins einu ári. Nemendur geta líka valið að nýta sér sveigjanleika námsins og lokið því á lengri tíma, t.d. samhliða vinnu. Meistaranemar VHD geta valið á milli sérhæfðra námsleiða, sem allar miða að því að hver og einn geti búið sér til ný tækifæri með aukinni færni, t.d. innan nýsköpunar, stafrænnar tækni, markaðssetningar, mannauðsstjórnunar, fjármála eða endurskoðunar. Að lokum, forsenda þess að háskólanám standist tímans tönn og eigi svar við spurningunni um virði þess er að námið sé í stöðugri endurskoðun og lagað að breyttum aðstæðum og þörfum. Í því felst að fylgja eftir því skýra markmið að háskólanám auki hæfni nemenda til að vera leiðandi afl í starfi og eigin lífi. Höfundur er dósent og forstöðumaður meistaranáms Viðskipta- og hagfræðideildar Háskólans í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Háskólar Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Það kom óneitanlega aftan að mér þegar sonur minn, sem nýverið kláraði menntaskóla, tók að efast um gagnsemi þess að fara í háskólanám. Við ræddum málið og ég áttaði mig enn betur á mikilvægi þess að verðmæti háskóla og háskólanáms sé í stöðugri endurskoðun og því sé skilmerkilega miðlað. Á tímum tæknibreytinga þegar kemur að gervigreind með tilheyrandi óvissu um hvernig framtíðin mun líta út er spurningin um virði háskólanáms ekki léttvæg. Á sama tíma sjáum við að háskólanám getur ekki takmarkast við miðlun eða aðgengi að upplýsingum. Til að takast á við spurninguna um virði þarf að horfa til þess að háskólanám í breytilegu umhverfi stuðli að lifandi og kviku samfélagi. Í slíku samfélagi er nemandinn í fyrirrúmi. Nemandi er ekki bara viðskiptavinur eða afurð, heldur manneskja og vitsmunavera. Verðmæti háskólanáms má þannig meta út frá því hve vel tekst til að búa til umhverfi þar sem mannvæn og mannleg samskipti eru í fyrirrúm – öflug samvinna, stuðningur við skapandi hugsun og heilindi. Varanlegustu verðmæti háskólanáms eru oft náin tengsl við samnemendur og kennara. Verðmætt háskólanám þarf að hafa sterkar rætur í atvinnulífinu og út í þjóðfélagið. Verðmætt háskólanám opnar dyr, ekki aðeins út í nærumhverfið heldur út í heim. Í Viðskipta- og hagfræðideild Háskólans í Reykjavik er unnið hörðum höndum að því að móta fjölbreyttar meistaranámsbrautir sem endurspegla þessi verðmæti. Hér er lagt upp úr því að nemendur eigi í milliliðalausum samskiptum og samstarfi við bæði kennara og aðra nemendur (Covid-19 sýndi vel mikilvægi þessa). Nemendur fást oft við raunverulegar áskoranir úr atvinnulífinu og til að hámarka gæði og alþjóðleg tengsl eru prófessorar frá virtustu háskólum heims fengnir til landsins til að kenna valin námskeið. Að sama skapi fer erlendum nemendum fjölgandi í HR. Mikilvægi stafrænnar tækni heldur áfram að aukast og notkun nýjustu lausna, svo sem gervigreindar, eru samþættar inn í flest námskeið deildarinnar, ásamt námskeiðum sem einblína á að efla stafræna þekkingu nemenda og notkun. Í meistaranáminu er tími nemenda virtur og þeim býðst að ljúka námi á aðeins einu ári. Nemendur geta líka valið að nýta sér sveigjanleika námsins og lokið því á lengri tíma, t.d. samhliða vinnu. Meistaranemar VHD geta valið á milli sérhæfðra námsleiða, sem allar miða að því að hver og einn geti búið sér til ný tækifæri með aukinni færni, t.d. innan nýsköpunar, stafrænnar tækni, markaðssetningar, mannauðsstjórnunar, fjármála eða endurskoðunar. Að lokum, forsenda þess að háskólanám standist tímans tönn og eigi svar við spurningunni um virði þess er að námið sé í stöðugri endurskoðun og lagað að breyttum aðstæðum og þörfum. Í því felst að fylgja eftir því skýra markmið að háskólanám auki hæfni nemenda til að vera leiðandi afl í starfi og eigin lífi. Höfundur er dósent og forstöðumaður meistaranáms Viðskipta- og hagfræðideildar Háskólans í Reykjavík.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar