Hvers vegna gera þau það ekki fyrst sjálf? Tómas Ragnarz skrifar 18. febrúar 2026 14:31 Reykjavíkurborg skorar á fyrirtæki að hvetja starfsfólk sitt til að vinna fjarvinnu. Þetta las ég á netinu fyrir nokkrum dögum og fannst þetta eitthvað skrýtið og þarna fer ekki saman hljóð og mynd. Með því að Reykjavikurborg og ríkið taki skrefið alla leið ( í stað þess að tala um þetta á fjögurra ára fresti rétt fyrir kostningar ) og bjóði fólki upp á meiri sveigjanleika við að vinna nálægt sínu nærumhverfi, þeim til þæginda og þannig laðað til sín sjálfkrafa hæfileikaríkara fólk til vinnu og veita því meiri ánægju í starfi. Það er með ólíkindum hvað stofnanir og fulltrúar þeirra eru góðir í að ráðleggja okkur almúganum sem kaus þessa sömu aðila til starfa. Þetta fólk telur sig eiga að hafa vit fyrir okkur hinum, til að gera hitt og þetta þegar eitthvað hefur klúðrast í þeirra eigin skipulagi. Það er með ólíkindum hvað þau eru dugleg og samviskusöm við að segja og kenna okkur hinum hverning allt er best og hafa vit fyrir okkur en fara svo núll eftir því sjálf. Hvers vegna bjóða stofnanir og aðrir ekki upp á vinnuaðstöðu nær þar sem fólk býr og vill vera. Þannig má auka lífsgæði fólks og fjölskyldna til muna, minnka álag á gatnakerfið, draga úr mengun, spara fjármuni fólks við kaup á orku á farartæki sín og lækkar kílómetragjaldið sem fjölskyldan eða fyrirtækið þarf að greiða. Vinnuaðstaða í nærumhverfi eykur líkur á því að stofnanir og fyrirtæki nái að ráða til sín fólk sem metur hvað boðið er upp á mikinn sveigjanleika, fyrir miku lægri kostnað en kostar að hafa þá á þeim föstu starfstöðum sem þeir hafa til umráða í dag. Það eru margar ransóknir sem sýna fram á að fólk velur sveigjanleika og aukin lífsgæði umfram peninga eða hærri laun þegar það er beðið um að velja. Fólk vill lífsgæði umfram einhverja 100 kalla og vill frekar eyða tíma sínum á skynsamari hátt eins og með fjölskyldu sinni, frekar en að ferðast til og frá vinnu í yfir 30 klukkutíma á mánuði, ef miðað er við til dæmis Hafnarfjörð og Kópavog og niður í miðbæ Reykjavíkur eða Borgartún. Fólki hefur núll áhuga á að eyða stórum hluta af degi sinum að keyra í og úr vinnu, það lítur EKKI á það sem Bónus það lítur á það sem leiðindi í alla staði. Nú þegar eru til lausnir út um allt höfuðborgarsvæðið og einnig á landsbyggðinni sem stendur öllum til boða. Öllum sem vilja auka lífsgæði sín, fara betur með umhverfið sitt, Njóta hvers dags til hins ítrasta og eins og það vill og telur best fyrir sig. Einnig er þessi leið ódýrari í ALLA staði en það húsnæði sem ríkið og borg er að borga fyrir hvern starfsmann í dag og er munurinn allt að 30-40%. Það væri ekki verra fyrir okkur skattgreiðendur ef stjórnendur myndu hugsa svona fyrir okkur og til okkar sem greiða skatta í þessu landi og fara aðeins betur með þá peninga sem við eigum en ekki þau. Kallast að fara betur með almannafé. Höfundur er forstjóri og skattgreiðandi með áhuga á heilbrigðum lífsstíl og umhverfi sínu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Fjarvinna Mest lesið Halldór 08.08.26 Halldór Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun The First Yes Is the Crucial Vote Carl Baudenbacher Skoðun Mikilvægasta Gleðigangan Hanna Katrín Friðriksson Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson Skoðun Við megum ekki gefa eftir Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Skoðun Sjöunda þversögn gervigreindar Sigvaldi Einarsson Skoðun Sameinumst undir regnboganum: Jafnrétti, inngilding og stolt Clara Ganslandt Skoðun Skoðun Skoðun Við megum ekki gefa eftir Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar Skoðun Sameinumst undir regnboganum: Jafnrétti, inngilding og stolt Clara Ganslandt skrifar Skoðun Mikilvægasta Gleðigangan Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Sjöunda þversögn gervigreindar Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun The First Yes Is the Crucial Vote Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson skrifar Skoðun JÁkvæður kvikmyndaframleiðandi Grímar Jónsson skrifar Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson skrifar Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson skrifar Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Var þetta kosningaloforðið? Fannar Logi Waldorff Sigurðsson skrifar Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem síar fjármuni út úr ríkissjóði bakdyramegin Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar Skoðun Draugasögur nútímans Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hinn háværi minnihluti Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Af hverju ég kýs Já 29. ágúst Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Ofan í skotgrafirnar Júlíus Valsson skrifar Sjá meira
Reykjavíkurborg skorar á fyrirtæki að hvetja starfsfólk sitt til að vinna fjarvinnu. Þetta las ég á netinu fyrir nokkrum dögum og fannst þetta eitthvað skrýtið og þarna fer ekki saman hljóð og mynd. Með því að Reykjavikurborg og ríkið taki skrefið alla leið ( í stað þess að tala um þetta á fjögurra ára fresti rétt fyrir kostningar ) og bjóði fólki upp á meiri sveigjanleika við að vinna nálægt sínu nærumhverfi, þeim til þæginda og þannig laðað til sín sjálfkrafa hæfileikaríkara fólk til vinnu og veita því meiri ánægju í starfi. Það er með ólíkindum hvað stofnanir og fulltrúar þeirra eru góðir í að ráðleggja okkur almúganum sem kaus þessa sömu aðila til starfa. Þetta fólk telur sig eiga að hafa vit fyrir okkur hinum, til að gera hitt og þetta þegar eitthvað hefur klúðrast í þeirra eigin skipulagi. Það er með ólíkindum hvað þau eru dugleg og samviskusöm við að segja og kenna okkur hinum hverning allt er best og hafa vit fyrir okkur en fara svo núll eftir því sjálf. Hvers vegna bjóða stofnanir og aðrir ekki upp á vinnuaðstöðu nær þar sem fólk býr og vill vera. Þannig má auka lífsgæði fólks og fjölskyldna til muna, minnka álag á gatnakerfið, draga úr mengun, spara fjármuni fólks við kaup á orku á farartæki sín og lækkar kílómetragjaldið sem fjölskyldan eða fyrirtækið þarf að greiða. Vinnuaðstaða í nærumhverfi eykur líkur á því að stofnanir og fyrirtæki nái að ráða til sín fólk sem metur hvað boðið er upp á mikinn sveigjanleika, fyrir miku lægri kostnað en kostar að hafa þá á þeim föstu starfstöðum sem þeir hafa til umráða í dag. Það eru margar ransóknir sem sýna fram á að fólk velur sveigjanleika og aukin lífsgæði umfram peninga eða hærri laun þegar það er beðið um að velja. Fólk vill lífsgæði umfram einhverja 100 kalla og vill frekar eyða tíma sínum á skynsamari hátt eins og með fjölskyldu sinni, frekar en að ferðast til og frá vinnu í yfir 30 klukkutíma á mánuði, ef miðað er við til dæmis Hafnarfjörð og Kópavog og niður í miðbæ Reykjavíkur eða Borgartún. Fólki hefur núll áhuga á að eyða stórum hluta af degi sinum að keyra í og úr vinnu, það lítur EKKI á það sem Bónus það lítur á það sem leiðindi í alla staði. Nú þegar eru til lausnir út um allt höfuðborgarsvæðið og einnig á landsbyggðinni sem stendur öllum til boða. Öllum sem vilja auka lífsgæði sín, fara betur með umhverfið sitt, Njóta hvers dags til hins ítrasta og eins og það vill og telur best fyrir sig. Einnig er þessi leið ódýrari í ALLA staði en það húsnæði sem ríkið og borg er að borga fyrir hvern starfsmann í dag og er munurinn allt að 30-40%. Það væri ekki verra fyrir okkur skattgreiðendur ef stjórnendur myndu hugsa svona fyrir okkur og til okkar sem greiða skatta í þessu landi og fara aðeins betur með þá peninga sem við eigum en ekki þau. Kallast að fara betur með almannafé. Höfundur er forstjóri og skattgreiðandi með áhuga á heilbrigðum lífsstíl og umhverfi sínu.
Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar
Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar
Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar