Að hafa það sem þarf Ragnar Sigurðsson skrifar 31. janúar 2026 11:02 Á Íslandi eru 62 sveitarfélög og jafn margar sveitarstjórnir, og sveitarstjórar. Á sviði sveitarstjórna eru ákvarðanir teknar sem hafa bein áhrif á lífsgæði og afkomu einstaklinga. Í störfum mínum sem sveitarstjórnarfulltrúi á Austurlandi hef ég líka lært að farsæld kjörinna fulltrúa á sveitarstjórnarstiginu veltur að langmestu leyti á getu þeirra til þess að tala saman og leysa þau margsnúnu og fjölbreyttu verkefni sem lenda á borðum sveitarstjórnarfólks í eins mikilli sátt og hægt er, stundum af þeirri ástæðu einni að við erum hreinlega of fá til þess að standa hér í rifrildum um smáatriðin. Þrátt fyrir þá miklu ábyrgð sem hvílir á sveitarstjórnum landsins hefur sveitarstjórnarstigið, sem pólitískur vettvangur, of oft verið álitið sía, eða jafnvel stökkpallur, inn á stóra svið Alþingis. Ég gef lítið fyrir þá sýn á störf sveitarstjórnarfulltrúa. Það veit ég að Vilhjálmur Árnason gerir líka. Í störfum mínum sem sveitarstjórnarmaður og formaður sveitarstjórnarráðs Sjálfstæðisflokksins reyndist alþingismaðurinn Vilhjálmur mér yfirmáta vel einmitt vegna þess að hann leggur meiri áherslu á að vinna hlutina saman, en að fanga heiðurinn, athyglina eða spila pólitík. Að klára hlutina, er verkefnið. Íslenskri þjóð hefur í gegnum árin og aldirnar vegnað best þegar við stöndum saman. Þegar við finnum það í okkur að vera sammála um megin atriðin - og takast svo á um útfærslu og framkvæmdir. Til þess að svo verði áfram þarf að velja fólk til valda sem hefur áhuga á nákvæmlega því. Fólk sem hefur áhuga á fólki, vandamálum þeirra og áhyggjum. Fólk sem langar raunverulega að gera gott og breyta rétt. Vilhjálmur Árnason er þannig maður. Hann veit hvað verkefnið er. Hann skilur að starf sveitarstjórnarfólks er að vinna með fólki, fyrir fólk. Á morgun hvet ég flokksfélaga mína eindregið, til þess að velja Vilhjálm Árnason sem oddvita - og leggja svo allt í sölurnar til að gera hann að bæjarstjóra Reykjanesbæjar. Hann hefur það sem þarf. Höfundur er oddviti Sjálfstæðisflokksins í Fjarðabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Sjálfstæðisflokkurinn Reykjanesbær Ragnar Sigurðsson Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson Skoðun Skoðun Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að kjósa 16. maí? Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason skrifar Skoðun Þakklátur fyrir traustið Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Húsnæðisvandinn er mannanna verk Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Breytum þessu! Jón Guðni Guðmundsson skrifar Sjá meira
Á Íslandi eru 62 sveitarfélög og jafn margar sveitarstjórnir, og sveitarstjórar. Á sviði sveitarstjórna eru ákvarðanir teknar sem hafa bein áhrif á lífsgæði og afkomu einstaklinga. Í störfum mínum sem sveitarstjórnarfulltrúi á Austurlandi hef ég líka lært að farsæld kjörinna fulltrúa á sveitarstjórnarstiginu veltur að langmestu leyti á getu þeirra til þess að tala saman og leysa þau margsnúnu og fjölbreyttu verkefni sem lenda á borðum sveitarstjórnarfólks í eins mikilli sátt og hægt er, stundum af þeirri ástæðu einni að við erum hreinlega of fá til þess að standa hér í rifrildum um smáatriðin. Þrátt fyrir þá miklu ábyrgð sem hvílir á sveitarstjórnum landsins hefur sveitarstjórnarstigið, sem pólitískur vettvangur, of oft verið álitið sía, eða jafnvel stökkpallur, inn á stóra svið Alþingis. Ég gef lítið fyrir þá sýn á störf sveitarstjórnarfulltrúa. Það veit ég að Vilhjálmur Árnason gerir líka. Í störfum mínum sem sveitarstjórnarmaður og formaður sveitarstjórnarráðs Sjálfstæðisflokksins reyndist alþingismaðurinn Vilhjálmur mér yfirmáta vel einmitt vegna þess að hann leggur meiri áherslu á að vinna hlutina saman, en að fanga heiðurinn, athyglina eða spila pólitík. Að klára hlutina, er verkefnið. Íslenskri þjóð hefur í gegnum árin og aldirnar vegnað best þegar við stöndum saman. Þegar við finnum það í okkur að vera sammála um megin atriðin - og takast svo á um útfærslu og framkvæmdir. Til þess að svo verði áfram þarf að velja fólk til valda sem hefur áhuga á nákvæmlega því. Fólk sem hefur áhuga á fólki, vandamálum þeirra og áhyggjum. Fólk sem langar raunverulega að gera gott og breyta rétt. Vilhjálmur Árnason er þannig maður. Hann veit hvað verkefnið er. Hann skilur að starf sveitarstjórnarfólks er að vinna með fólki, fyrir fólk. Á morgun hvet ég flokksfélaga mína eindregið, til þess að velja Vilhjálm Árnason sem oddvita - og leggja svo allt í sölurnar til að gera hann að bæjarstjóra Reykjanesbæjar. Hann hefur það sem þarf. Höfundur er oddviti Sjálfstæðisflokksins í Fjarðabyggð.
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar
Skoðun Þegar kerfið ver kerfið en ekki borgarana. Reynslusaga Intuens af íslensku stjórnkerfi síðustu þrjú ár Steinunn Erla Thorlacius skrifar