Breytum viðhorfi til veikindaréttar Bjarni Kristjánsson skrifar 27. janúar 2026 07:02 Hjá Visku stéttarfélagi er virkni og endurkoma kjarninn í allri ráðgjöf um veikindarétt á vinnumarkaði. Markmiðið er einfalt; að félagsfólk nýti réttinn með það fyrir augum að ná bata og komast aftur til virkrar þátttöku í lífi og starfi. Áhersla er lögð á samtal, snemmtækan stuðning og raunhæfa áætlun um endurkomu. Við sem störfum fyrir stéttarfélög berum ábyrgð á að útskýra þennan tilgang veikindaréttarins skýrt. Það eru hagsmunir félagsfólks og hagsmunir samfélagsins alls. Veikindaréttur sem leið aftur út í lífið Veikindaréttur er einn af hornsteinum íslensks vinnumarkaðskerfis. Hann byggir á þeirri grundvallarhugmynd að samfélagið standi með einstaklingnum þegar heilsan bregst. Sá stuðningur á þó ekki að snúast um að halda fólki utan vinnumarkaðar lengur en nauðsynlegt er, heldur að skapa skilyrði fyrir bata, virkni og endurkomu. Reynslan sýnir að vinna getur verið verndandi þáttur gegn einangrun og einmanaleika. Fyrir marga er tenging við vinnustað, samstarfsfólk og hlutverk mikilvægur hluti af bataferlinu. Þess vegna leggur Viska áherslu á að horfa á veikindarétt ekki eingöngu sem aðstoð við fólk í veikindum, heldur sem aðstoð við að koma fólki aftur út í lífið. Þar skiptir máli að samtal hefjist snemma, að væntingar séu skýrar og að endurkoma sé skipulögð í skrefum, í takt við getu hvers og eins. Stéttarfélög þurfa að feta einstigi í þessari nálgun; að styðja félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa þegar það er raunhæft. Slík nálgun er ekki skortur á samkennd, heldur þjónar hún fyrst og fremst hagsmunum einstaklinganna sjálfra. Ákall til annarra stéttarfélaga Ef við viljum halda í öflugt og réttlátt vinnumarkaðskerfi verðum við að horfa á veikindaréttinn sem það sem hann er; tímabundna, sameiginlega fjárfestingu í heilsu og starfsgetu. Stéttarfélögin bera ábyrgð á að hann þjóni tilgangi sínum. Viska stéttarfélag hvetur önnur stéttarfélög til að fræða félagsfólk um tilurð og tilgang veikindaréttarins. Það er ekki nóg að semja um réttindi. Við verðum einnig að fræða, setja réttindin í samhengi og ræða þá ábyrgð sem þeim fylgir. Stéttarfélögin verða að styðja við félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa. Með því að færa fókusinn frá passívri aðstoð yfir í virkni, endurkomu og ábyrgð styrkjum við bæði einstaklingana og kerfið í heild. Það krefst skýrrar stefnu, samfellds samtals og hugrekkis til að hvetja fólk áfram. Jafnvel þegar það er óþægilegt. Höfundur er verkefnastjóri þjónustu og ráðgjafar hjá Visku stéttarfélagi háskólamenntaðra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Stéttarfélög Mest lesið MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Sjá meira
Hjá Visku stéttarfélagi er virkni og endurkoma kjarninn í allri ráðgjöf um veikindarétt á vinnumarkaði. Markmiðið er einfalt; að félagsfólk nýti réttinn með það fyrir augum að ná bata og komast aftur til virkrar þátttöku í lífi og starfi. Áhersla er lögð á samtal, snemmtækan stuðning og raunhæfa áætlun um endurkomu. Við sem störfum fyrir stéttarfélög berum ábyrgð á að útskýra þennan tilgang veikindaréttarins skýrt. Það eru hagsmunir félagsfólks og hagsmunir samfélagsins alls. Veikindaréttur sem leið aftur út í lífið Veikindaréttur er einn af hornsteinum íslensks vinnumarkaðskerfis. Hann byggir á þeirri grundvallarhugmynd að samfélagið standi með einstaklingnum þegar heilsan bregst. Sá stuðningur á þó ekki að snúast um að halda fólki utan vinnumarkaðar lengur en nauðsynlegt er, heldur að skapa skilyrði fyrir bata, virkni og endurkomu. Reynslan sýnir að vinna getur verið verndandi þáttur gegn einangrun og einmanaleika. Fyrir marga er tenging við vinnustað, samstarfsfólk og hlutverk mikilvægur hluti af bataferlinu. Þess vegna leggur Viska áherslu á að horfa á veikindarétt ekki eingöngu sem aðstoð við fólk í veikindum, heldur sem aðstoð við að koma fólki aftur út í lífið. Þar skiptir máli að samtal hefjist snemma, að væntingar séu skýrar og að endurkoma sé skipulögð í skrefum, í takt við getu hvers og eins. Stéttarfélög þurfa að feta einstigi í þessari nálgun; að styðja félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa þegar það er raunhæft. Slík nálgun er ekki skortur á samkennd, heldur þjónar hún fyrst og fremst hagsmunum einstaklinganna sjálfra. Ákall til annarra stéttarfélaga Ef við viljum halda í öflugt og réttlátt vinnumarkaðskerfi verðum við að horfa á veikindaréttinn sem það sem hann er; tímabundna, sameiginlega fjárfestingu í heilsu og starfsgetu. Stéttarfélögin bera ábyrgð á að hann þjóni tilgangi sínum. Viska stéttarfélag hvetur önnur stéttarfélög til að fræða félagsfólk um tilurð og tilgang veikindaréttarins. Það er ekki nóg að semja um réttindi. Við verðum einnig að fræða, setja réttindin í samhengi og ræða þá ábyrgð sem þeim fylgir. Stéttarfélögin verða að styðja við félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa. Með því að færa fókusinn frá passívri aðstoð yfir í virkni, endurkomu og ábyrgð styrkjum við bæði einstaklingana og kerfið í heild. Það krefst skýrrar stefnu, samfellds samtals og hugrekkis til að hvetja fólk áfram. Jafnvel þegar það er óþægilegt. Höfundur er verkefnastjóri þjónustu og ráðgjafar hjá Visku stéttarfélagi háskólamenntaðra.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar