Breytum viðhorfi til veikindaréttar Bjarni Kristjánsson skrifar 27. janúar 2026 07:02 Hjá Visku stéttarfélagi er virkni og endurkoma kjarninn í allri ráðgjöf um veikindarétt á vinnumarkaði. Markmiðið er einfalt; að félagsfólk nýti réttinn með það fyrir augum að ná bata og komast aftur til virkrar þátttöku í lífi og starfi. Áhersla er lögð á samtal, snemmtækan stuðning og raunhæfa áætlun um endurkomu. Við sem störfum fyrir stéttarfélög berum ábyrgð á að útskýra þennan tilgang veikindaréttarins skýrt. Það eru hagsmunir félagsfólks og hagsmunir samfélagsins alls. Veikindaréttur sem leið aftur út í lífið Veikindaréttur er einn af hornsteinum íslensks vinnumarkaðskerfis. Hann byggir á þeirri grundvallarhugmynd að samfélagið standi með einstaklingnum þegar heilsan bregst. Sá stuðningur á þó ekki að snúast um að halda fólki utan vinnumarkaðar lengur en nauðsynlegt er, heldur að skapa skilyrði fyrir bata, virkni og endurkomu. Reynslan sýnir að vinna getur verið verndandi þáttur gegn einangrun og einmanaleika. Fyrir marga er tenging við vinnustað, samstarfsfólk og hlutverk mikilvægur hluti af bataferlinu. Þess vegna leggur Viska áherslu á að horfa á veikindarétt ekki eingöngu sem aðstoð við fólk í veikindum, heldur sem aðstoð við að koma fólki aftur út í lífið. Þar skiptir máli að samtal hefjist snemma, að væntingar séu skýrar og að endurkoma sé skipulögð í skrefum, í takt við getu hvers og eins. Stéttarfélög þurfa að feta einstigi í þessari nálgun; að styðja félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa þegar það er raunhæft. Slík nálgun er ekki skortur á samkennd, heldur þjónar hún fyrst og fremst hagsmunum einstaklinganna sjálfra. Ákall til annarra stéttarfélaga Ef við viljum halda í öflugt og réttlátt vinnumarkaðskerfi verðum við að horfa á veikindaréttinn sem það sem hann er; tímabundna, sameiginlega fjárfestingu í heilsu og starfsgetu. Stéttarfélögin bera ábyrgð á að hann þjóni tilgangi sínum. Viska stéttarfélag hvetur önnur stéttarfélög til að fræða félagsfólk um tilurð og tilgang veikindaréttarins. Það er ekki nóg að semja um réttindi. Við verðum einnig að fræða, setja réttindin í samhengi og ræða þá ábyrgð sem þeim fylgir. Stéttarfélögin verða að styðja við félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa. Með því að færa fókusinn frá passívri aðstoð yfir í virkni, endurkomu og ábyrgð styrkjum við bæði einstaklingana og kerfið í heild. Það krefst skýrrar stefnu, samfellds samtals og hugrekkis til að hvetja fólk áfram. Jafnvel þegar það er óþægilegt. Höfundur er verkefnastjóri þjónustu og ráðgjafar hjá Visku stéttarfélagi háskólamenntaðra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Stéttarfélög Mest lesið „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen Skoðun Skoðun Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir Norðurland og landið allt Heimir Örn Árnason skrifar Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Frelsi ungra Íslendinga til framtíðar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Hvernig verjum við sjálfstæði Íslands til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Staðreyndir og fræðsla um flugmannsstarfið Matthías Arngrímsson skrifar Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Hjá Visku stéttarfélagi er virkni og endurkoma kjarninn í allri ráðgjöf um veikindarétt á vinnumarkaði. Markmiðið er einfalt; að félagsfólk nýti réttinn með það fyrir augum að ná bata og komast aftur til virkrar þátttöku í lífi og starfi. Áhersla er lögð á samtal, snemmtækan stuðning og raunhæfa áætlun um endurkomu. Við sem störfum fyrir stéttarfélög berum ábyrgð á að útskýra þennan tilgang veikindaréttarins skýrt. Það eru hagsmunir félagsfólks og hagsmunir samfélagsins alls. Veikindaréttur sem leið aftur út í lífið Veikindaréttur er einn af hornsteinum íslensks vinnumarkaðskerfis. Hann byggir á þeirri grundvallarhugmynd að samfélagið standi með einstaklingnum þegar heilsan bregst. Sá stuðningur á þó ekki að snúast um að halda fólki utan vinnumarkaðar lengur en nauðsynlegt er, heldur að skapa skilyrði fyrir bata, virkni og endurkomu. Reynslan sýnir að vinna getur verið verndandi þáttur gegn einangrun og einmanaleika. Fyrir marga er tenging við vinnustað, samstarfsfólk og hlutverk mikilvægur hluti af bataferlinu. Þess vegna leggur Viska áherslu á að horfa á veikindarétt ekki eingöngu sem aðstoð við fólk í veikindum, heldur sem aðstoð við að koma fólki aftur út í lífið. Þar skiptir máli að samtal hefjist snemma, að væntingar séu skýrar og að endurkoma sé skipulögð í skrefum, í takt við getu hvers og eins. Stéttarfélög þurfa að feta einstigi í þessari nálgun; að styðja félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa þegar það er raunhæft. Slík nálgun er ekki skortur á samkennd, heldur þjónar hún fyrst og fremst hagsmunum einstaklinganna sjálfra. Ákall til annarra stéttarfélaga Ef við viljum halda í öflugt og réttlátt vinnumarkaðskerfi verðum við að horfa á veikindaréttinn sem það sem hann er; tímabundna, sameiginlega fjárfestingu í heilsu og starfsgetu. Stéttarfélögin bera ábyrgð á að hann þjóni tilgangi sínum. Viska stéttarfélag hvetur önnur stéttarfélög til að fræða félagsfólk um tilurð og tilgang veikindaréttarins. Það er ekki nóg að semja um réttindi. Við verðum einnig að fræða, setja réttindin í samhengi og ræða þá ábyrgð sem þeim fylgir. Stéttarfélögin verða að styðja við félagsfólk í veikindum, en um leið sýna festu í því að hvetja fólk aftur til starfa. Með því að færa fókusinn frá passívri aðstoð yfir í virkni, endurkomu og ábyrgð styrkjum við bæði einstaklingana og kerfið í heild. Það krefst skýrrar stefnu, samfellds samtals og hugrekkis til að hvetja fólk áfram. Jafnvel þegar það er óþægilegt. Höfundur er verkefnastjóri þjónustu og ráðgjafar hjá Visku stéttarfélagi háskólamenntaðra.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar