Slapp ó­vænt við fangelsi og braut í­trekað á stjúp­dóttur sinni

Samkvæmt ákæru sem birt var í dag er manninum gefið að sök að hafa margítrekað haft önnur kynferðismök en samræði við stúlkuna, beitt hana ofbeldi og ólögmætri nauðung. Hann hafi nýtt sér yfirburði sína, traust hennar og trúnað sem stjúpfaðir og notfært sér það að stúlkan gat hvorki spornað við verknaðinum né skilið þýðingu hans vegna aldurs og eftir atvikum svefndrunga.

Játaði áður kynferðisbrot gegn móður stúlkunnar

Talin eru upp tólf brot í fyrsta ákærulið sem öll eru sögð varða við 194. grein hegningarlaga um nauðgun. Tíu þeirra eru sögð fullframin brot og tvö tilraunir til brots. Lýsingar á brotunum hafa verið fjarlægðar úr ákærunni.

Hann er einnig sagður hafa áreitt stúlkuna ítrekað kynferðislega með kynferðislegu tali. Með háttsemi beggja liða er hinn ákærði sagður hafa ógnað lífi, heilsu og velferð stúlkunnar endurtekið og á sérstaklega sársaukafullan, meiðandi og alvarlegan hátt.

Samkvæmt áreiðanlegum heimildum fréttastofu hlaut sami maður fimm ára fangelsisdóm í Héraðsdómi Reykjavíkur fyrir tveimur árum síðan. Hann var í febrúar ársins 2023 sakfelldur fyrir ítrekuð og gróf kynferðisbrot gegn sambýliskonu sinni og barnsmóður sem er sömuleiðis móðir stjúpdótturinnar.

Maðurinn játaði þá brot sín skýlaust samkvæmt öllum ákæruliðum. Hann lagði fram bréf til dómsins við dómtöku málsins þar sem hann lýsti sig fullan eftirsjár og sagðist iðrast alls þess sem hann hafði gert á hlut barnsmóður sinnar. Hann vildi axla ábyrgð á gjörðum sínum og leita sér aðstoðar við að breyta hegðun sinni.

Traust til refsivörslukerfisins vó þyngra

Sambýliskona hans ávarpaði einnig dóminn þann dag að eigin ósk og gerði grein fyrir þeirri afstöðu sinni að hegðun mannsins hafi breyst og að hann hafi ekki beitt hana ofbeldi frá því að þær árásir sem dómurinn lýsir áttu sér stað. Hann væri orðinn nærgætinn, góður faðir og góður maki. Hún lýsti því sömuleiðis hvað hún væri háð manninum fjárhagslega og vegna umönnunar barnanna. Í ljósi þessa fór hún fram á það fyrir dómi að manninum yrði ekki gerð refsing sem bitni á velferð hennar og barnanna og bað um að honum yrði ekki gert að sæta fangelsisvist.

Dómurinn féllst á þessa bón konunnar þrátt fyrir að tekið sé fram í dómnum að brot hins ákærða hafi verið gróf, margítrekuð og í það minnsta í eitt skipti var brot framið í nærveru barns yngra en fimmtán ára. Sjónarmið dómsins um að brotaþoli í máli eigi að geta lagt traust sitt á refsivörslukerfið og að mikilvægt sé að draga ekki úr vilja brotaþola til að kæra brot sem þeir hafa orðið fyrir vó þyngra. Maðurinn hlaut að lokum skilorðsbundinn fimm ára dóm.

Fréttastofa hefur heimildir fyrir því að maðurinn hafi játað brot sín í yfirheyrslu en hvort að þær játningar stemmi við lýsingar ákæruliðanna liggur ekki fyrir.