Við þurfum fleira fólk Þórdís Lóa Þórhallsdóttir skrifar 15. janúar 2022 07:11 Á Íslandi býr fjölbreytt flóra fólks. Alls konar fólks. Þar á meðal af erlendum uppruna og stór hluti þeirra býr í Reykjavík, þar sem þau hjálpa til við að glæða mannlífið lit, vinna mikilvæg störf á öllum sviðum og eru nágrannar okkar og vinir. Sum þeirra ætla aðeins að koma tímabundið til landsins, en ílengjast. Önnur stoppa bara stutt. Þessi viðbót við samfélagið er meira en velkomin. Hún er nauðsynleg okkur öllum og við myndum strax finna fyrir því í okkar daglega lífi, ef þessi samfélagshópur myndi skyndilega ákveða allur að leita fyrir sér á öðrum slóðum. Ekki fyrir löngu hitti ég nokkrar erlendar konur sem hafa komið til landsins á mismunandi forsendum. Það voru góð atvinnutækifæri, ástin og ævintýraþráin. Erindið var að tala fyrir hagsmunum barna sinna. Að tryggja að þau fengju bestu mögulegu menntun, hvar svo sem þau væru stödd í íslensku. Því ákvarðanir fjölskyldunnar um að flytja til Íslands og hvort þau verði hér áfram snúast líka um það hvort börnunum líði vel. Þær vildu líka leggja sitt af mörkum til að gera Ísland að enn betra samfélagi. Samfélagi þar sem við fáum öll notið okkar, nýtt menntun okkar og þekkingu. Þannig verður allt Ísland betra. Við erum í samkeppni um erlent starfsfólk Viðreisn vill tryggja réttindi þeirra sem hingað vilja flytja, hvort sem það er á Covid tímum eða öðrum. Fólki af erlendum uppruna þarf að tryggja réttindi hér til þjónustu, náms og vinnu, svo það geti búið sér til betra líf. Fólki með alls konar reynslu. Við þurfum sérstaklega að horfa til þess að okkur vantar fólk til starfa í heilbrigðis- og velferðarkerfinu. Ekki bara í heimsfaraldri, heldur til framtíðar. Sérstaklega vantar okkur sérhæft starfsfólk á sjúkrahús. Starfsfólk sem mikil samkeppni er um, um allan heim. Í þeirri samkeppni þurfum við að gera betur í því að auðvelda fólki að flytja til Íslands og fá menntun sína metna. En umhverfið sem fólkið flytur til skiptir líka máli. Þar þarf Reykjavík, sem borgarsamfélag að standa sig í að bjóða upp á líflegt menningarsamfélag, góðar almenningssamgöngur, grænt og fallegt umhverfi, gott húsnæði og góða menntun fyrir börnin þeirra. Í borginni þarf fólk, bæði þau sem hér búa og hingað vilja flytja, að ná að næra líkama og sál og finna til öryggis hvað varðar þau sjálf og ekki síst börnin þeirra. Inngilding allra íbúa í þágu alls samfélagsins Öll sveitarfélög hagnast á því að huga að inngildingu allra íbúa sinna, sama hver uppruni þeirra er. En sveitarfélögin þurfa að forgangsráða bæði fjármunum og faglegu starfsfólki til að stuðla að virkri þátttöku allra og leysa þannig úr læðingi það afl sem felst í íbúum af erlendum uppruna í þágu alls samfélagsins. Til að stuðla að inngildingu allra íbúa og til þess að vera samkeppnishæf fyrir sérhæft starfsfólk sem hingað íhugar að flytja með fjölskyldu sína, þarf sérstaklega að horfa til skóla- og frístundastarfs. Þar dvelja börn stóran hluta dagsins og foreldrar þurfa að vera öruggir um að þeirra börn fái sömu tækifæri og önnur til menntunar. Að þeirra börn fái nauðsynlegan stuðning í skólum og í frístundastarfi til að hæfileikar þeirra fái að blómstra og þau fái að njóta sín. Reykjavíkurborg hefur lagt áherslu á að styðja við börn sem hafa annað tungumál en íslensku að móðurmáli, með sérstökum íslenskuverum. Markmiðið er ekki að íslenskan taki yfir móðurmál barnanna, enda sýna allar rannsóknir að góður grunnur í móðurmálinu hjálpi til við að læra næsta tungumál. Markmiðið er mun frekar að aðstoða börnin við að ná góðum tökum á íslensku til að opna fyrir þeim dyr að íslensku samfélagi. Styðjum öll börn, ekki bara helming Reykjavíkurborg hefur þurft að höfða dómsmál gegn íslenska ríkinu, til að fella úr gildi ákvörðun ríkisvaldsins að Reykjavík, eitt sveitarfélaga geti ekki fengið greiðslur úr Jöfnunarsjóði vegna skólastarfs og kennslu barna af erlendum uppruna. Óskandi væri að ríkið myndi semja við borgina til að jafna stöðu barna af erlendum uppruna um allt land, sérstaklega þegar það er haft í huga að tæplega helmingur allra barna á grunnskólaaldri búa í Reykjavík. Ég minni á að stjórnarsáttmáli ríkisstjórnarinnar tiltekur sérstaklega að styðja þurfi við börn af erlendum uppruna í skólakerfinu. Þar á þessi ríkisstjórn Vinstri grænna, Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks vonandi við að styðja þurfi við öll börn af erlendum uppruna en ekki bara þann helming barna sem býr utan Reykjavíkur. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík og formaður borgarráðs. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Borgarstjórn Reykjavík Viðreisn Þórdís Lóa Þórhallsdóttir Skoðun: Kosningar 2022 Mest lesið MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Sjá meira
Á Íslandi býr fjölbreytt flóra fólks. Alls konar fólks. Þar á meðal af erlendum uppruna og stór hluti þeirra býr í Reykjavík, þar sem þau hjálpa til við að glæða mannlífið lit, vinna mikilvæg störf á öllum sviðum og eru nágrannar okkar og vinir. Sum þeirra ætla aðeins að koma tímabundið til landsins, en ílengjast. Önnur stoppa bara stutt. Þessi viðbót við samfélagið er meira en velkomin. Hún er nauðsynleg okkur öllum og við myndum strax finna fyrir því í okkar daglega lífi, ef þessi samfélagshópur myndi skyndilega ákveða allur að leita fyrir sér á öðrum slóðum. Ekki fyrir löngu hitti ég nokkrar erlendar konur sem hafa komið til landsins á mismunandi forsendum. Það voru góð atvinnutækifæri, ástin og ævintýraþráin. Erindið var að tala fyrir hagsmunum barna sinna. Að tryggja að þau fengju bestu mögulegu menntun, hvar svo sem þau væru stödd í íslensku. Því ákvarðanir fjölskyldunnar um að flytja til Íslands og hvort þau verði hér áfram snúast líka um það hvort börnunum líði vel. Þær vildu líka leggja sitt af mörkum til að gera Ísland að enn betra samfélagi. Samfélagi þar sem við fáum öll notið okkar, nýtt menntun okkar og þekkingu. Þannig verður allt Ísland betra. Við erum í samkeppni um erlent starfsfólk Viðreisn vill tryggja réttindi þeirra sem hingað vilja flytja, hvort sem það er á Covid tímum eða öðrum. Fólki af erlendum uppruna þarf að tryggja réttindi hér til þjónustu, náms og vinnu, svo það geti búið sér til betra líf. Fólki með alls konar reynslu. Við þurfum sérstaklega að horfa til þess að okkur vantar fólk til starfa í heilbrigðis- og velferðarkerfinu. Ekki bara í heimsfaraldri, heldur til framtíðar. Sérstaklega vantar okkur sérhæft starfsfólk á sjúkrahús. Starfsfólk sem mikil samkeppni er um, um allan heim. Í þeirri samkeppni þurfum við að gera betur í því að auðvelda fólki að flytja til Íslands og fá menntun sína metna. En umhverfið sem fólkið flytur til skiptir líka máli. Þar þarf Reykjavík, sem borgarsamfélag að standa sig í að bjóða upp á líflegt menningarsamfélag, góðar almenningssamgöngur, grænt og fallegt umhverfi, gott húsnæði og góða menntun fyrir börnin þeirra. Í borginni þarf fólk, bæði þau sem hér búa og hingað vilja flytja, að ná að næra líkama og sál og finna til öryggis hvað varðar þau sjálf og ekki síst börnin þeirra. Inngilding allra íbúa í þágu alls samfélagsins Öll sveitarfélög hagnast á því að huga að inngildingu allra íbúa sinna, sama hver uppruni þeirra er. En sveitarfélögin þurfa að forgangsráða bæði fjármunum og faglegu starfsfólki til að stuðla að virkri þátttöku allra og leysa þannig úr læðingi það afl sem felst í íbúum af erlendum uppruna í þágu alls samfélagsins. Til að stuðla að inngildingu allra íbúa og til þess að vera samkeppnishæf fyrir sérhæft starfsfólk sem hingað íhugar að flytja með fjölskyldu sína, þarf sérstaklega að horfa til skóla- og frístundastarfs. Þar dvelja börn stóran hluta dagsins og foreldrar þurfa að vera öruggir um að þeirra börn fái sömu tækifæri og önnur til menntunar. Að þeirra börn fái nauðsynlegan stuðning í skólum og í frístundastarfi til að hæfileikar þeirra fái að blómstra og þau fái að njóta sín. Reykjavíkurborg hefur lagt áherslu á að styðja við börn sem hafa annað tungumál en íslensku að móðurmáli, með sérstökum íslenskuverum. Markmiðið er ekki að íslenskan taki yfir móðurmál barnanna, enda sýna allar rannsóknir að góður grunnur í móðurmálinu hjálpi til við að læra næsta tungumál. Markmiðið er mun frekar að aðstoða börnin við að ná góðum tökum á íslensku til að opna fyrir þeim dyr að íslensku samfélagi. Styðjum öll börn, ekki bara helming Reykjavíkurborg hefur þurft að höfða dómsmál gegn íslenska ríkinu, til að fella úr gildi ákvörðun ríkisvaldsins að Reykjavík, eitt sveitarfélaga geti ekki fengið greiðslur úr Jöfnunarsjóði vegna skólastarfs og kennslu barna af erlendum uppruna. Óskandi væri að ríkið myndi semja við borgina til að jafna stöðu barna af erlendum uppruna um allt land, sérstaklega þegar það er haft í huga að tæplega helmingur allra barna á grunnskólaaldri búa í Reykjavík. Ég minni á að stjórnarsáttmáli ríkisstjórnarinnar tiltekur sérstaklega að styðja þurfi við börn af erlendum uppruna í skólakerfinu. Þar á þessi ríkisstjórn Vinstri grænna, Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks vonandi við að styðja þurfi við öll börn af erlendum uppruna en ekki bara þann helming barna sem býr utan Reykjavíkur. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík og formaður borgarráðs.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar