Mál Telmu komið á borð fíkniefnadeildar sem taki málið alvarlega

„Við erum bara í smá áfalli. Svona eitrun er auðvitað slæm alltaf og sjúkrahúsið skeit upp á bak skulum við bara segja. Þetta hefði aldrei gerst ef sjúkrahúsið hefði fylgt reglum því að hún finnst í eitrunarástandi á mánudagskvöldinu og henni er sleppt út á þriðjudagsmorgun án þess að hún viti nafnið sitt og án þess að hún sé með nokkuð af dótinu sínu,“ segir Ingi Karl Sigríðarson, faðir Telmu, í samtali við fréttastofu. 

Atburðarrásin var nokkuð óljós í gær en Ingi hefur nú fengið að vita hvað gerðist nákvæmlega. Talið er að Telmu hafi verið byrluð ólyfjan á bar, sem hún var á á mánudagskvöld, en hún hafi náð að koma sér út af barnum og nær alla leið heim til sín. 

„Lögreglan var að keyra íbúðagötuna þar sem hún á heima og hún lá bókstaflega fyrir utan öryggishliðið heima hjá sér. Þeir hringdu á sjúkrabíl og það var farið með hana upp á sjúkrahús. Svo er henni sleppt út um morguninn án þess að hún sé í ástandi til að vita hvar hún sé eða hvað hún heitir. Svo rankar hún við sér sólarhring seinna,“ segir Ingi en hann var að koma frá lögreglu þegar fréttastofa náði af honum tali.

„Við vitum að þetta var ekki kynferðisárás, eða allavega tókst hún ekki“

Telma Líf hafði hitt fyrir samstarfsmann sinn þegar hún gekk út af sjúkrahúsinu á þriðjudagsmorgunn sem leyfði henni að gista heima hjá sér. Telma svaf í rúman sólarhring og það var ekki fyrr en á hádegi í gær sem hún komst heim til Inga, sem býr í sveit í um hálftíma akstursfjarlægð frá Benidorm. 

„Hún hafði auðvitað vit á því að redda sér beint heim til mín en lögreglan er núna að rannsaka þetta mál. Við vitum að þetta var ekki kynferðisárás, eða allavega tókst hún ekki ef hún átti að vera það. Þá færðist þetta frá kynferðisbrotadeild yfir til fikniefnalögreglunnar. Það er svo sem ekkert slæmt því þeir eru helvíti harðir.“

Hann segir ótrúlegt að Telmu hafi verið sleppt út af sjúkrahúsinu á þriðjudagsmorgunn. 

„Verklagsreglur hjá spítalanum þarf að skoða því ég ætla að fara með það lengra. Þetta er alls ekki í lagi. Það að sleppa manneskju, sem er í ómynnisástandi, út af sjúkrahúsi, sem kemur með sjúkrabíl, án þess að hún sé einu sinni með deili á hver hún er. Þeir vissu ekki hvort hún væri orðin átján eða ekki. Það að hún varð átján í ágúst, það er ekki mikill munur,“ segir Ingi Karl.

Telja að Telmu hafi verið byrlað róhypnól

Grunur sé um að Telmu hafi verið byrlað róhypnol, eða annað skylt lyf, sem gjarnan eru notuð til að byrla fyrir fólki. 

„Lögreglan segir að eiturefnarannsóknin hafi komið illa út og þetta væri mjög alvarlegt. Þeir vilja ekki gefa mér upp nákvæmar upplýsingar, þeir geta bara gefið Telmu þær. Hún er bara ekki búin að vera í standi til að fara á lögreglustöðina. Ég er búinn að vera að tala fyrir hana. Henni líður bara alls ekki vel.“

„Henni líður illa og hún er verkjuð eftir að hafa dottið. Hún er rispuð og svo er hún að jafna sig eftir eitrið. Svo virðist vera sem hún hafi fengið rohypnól, eða eitthvað skylt lyf, en það er ekki alveg vitað. Okkur var tjáð af lögreglu að það gæti tekið hana einhverja daga að jafna sig af eftirköstunum,“ segir Ingi. 

Nú hefjist mikil sálræn vinna hjá Telmu og lögreglan ætli að skaffa henni sálfræðitíma og meiri aðstoð. Hennar þætti í málinu sé þó tæknilega lokið, þar sem ekki hafi verið brotið kynferðislega á henni heldur hafi þetta „bara“ verið eitrun eins og Ingi segir. 

„Núna fer bara tími í að hvíla sig og reyna að anda.“

Stoltur af því hvað Telma brást vel við

Hann segir ekki standa til hjá Telmu að koma aftur til Íslands. 

„Svona eitrun hefur verið vinsæl í Reykjavík og Akureyri þannig að ég sé ekki alveg hvers vegna í andskotanum maður ætti að koma aftur á klakann.“

Ingi segist hafa fyllst stolti þegar hann fékk að vita hvar Telma var þegar hún fannst, hún hafi greinilega gert allt það rétta sem hægt var að gera í þessari erfiðu stöðu. 

„Hún var svo klár og gerði allt rétt. Hún kom sér undan, sem gerði það að verkum að henni tókst að bjarga þessu frá því að verða mun verra en þetta var. Hún vissi nákvæmlega hvernig hún átti að koma sér út úr þessum slæmu aðstæðum og náði að gera það hratt,“ segir Ingi. 

„Það fyllti mig stolti því að meira að segja eftir að henni var byrlað reyndi hún að koma sér á öruggan stað. Það sem bjargaði henni er að hún er klár. “

Fjölskyldan sé fegin því hve hjálpsöm lögreglan, bæði úti og hér heima, hafi verið.

„Lögreglan má eiga það að þeir eru búnir að vera ofboðslega duglegir hérna. Báðar lögregludeildir sem við höfum verið í sambandi við eiga skilið innilegt hrós fyrir sín störf. Lögreglan á Íslandi á líka hrós skilið fyrir sinn þátt því hún hringdi og var að reyna að aðstoða.“