Svikabrigsl ganga milli Sjálfstæðismanna

Svo virðist sem slakt gengi Sjálfstæðisflokksins í skoðanakönnunum að undanförnu sé að fara illa með taugakerfi þeirra sem stutt hafa flokkinn.

Davíð Oddsson vitnar í forvera sinn í ritstjórastóli Morgunblaðsins, Styrmi Gunnarsson, í Staksteinum dagsins. Þar er enn til umræðu hin bágborna staða en báðir hafa þeir pönkast í forystu flokksins um hríð.

„En niðurstaða allra þriggja [skoðanakannana] er gersamlega óviðunandi fyrir þennan 90 ára gamla flokk. Forystusveit flokksins hefur augljóslega tilhneigingu til að taka þessar niðurstöður ekki alvarlega.“

Kannanir hverflyndar eins og kvensa

Þeir Styrmir og Davíð telja að það gætu reynst örlagarík mistök að taka ekki mark á þessu því verði niðurstaða kosninga á svipuðum nótum mun þingmönnum Sjálfstæðisflokksins fækka enn og líkur á endurheimtum meirihluta Sjálfstæðisflokks í borgarstjórn Reykjavíkur nánast engar. Valhöll verði að taka þetta mál alvarlega.

Davíð er líkur sjálfum sér í sínum stílbrögðum og líkingarmáli bendir á að þetta sé sjálfsagt rétt ábending.

„En hitt er líka vitað að kannanir eru hverflyndar eins kvensan fræga.

Og svo er kannski brýnna að viðurkenna vandann en að velta honum fyrir sér.“

Styrmir telur að bregðast verði við þessari stöðu og það megi gera með ítarlegri könnun á því hvað veldur því að flokkurinn hefur misst svo mjög traust kjósenda. Í ljósi slíkrar ítarlegrar könnunar fer bezt á því að ræða svo málið fyrir opnum tjöldum.

Ljóst er að þeim Styrmi og Davíð þykir sem Bjarni Benediktsson formaður flokksins fljóti sofandi að feigðarósi sem svo fer þversum í margan flokkshollan Sjálfstæðismanninn.

Móðgaður fyrir hönd Bjarna

Hermann Guðmundsson stuðningsmaður Bjarna Benediktssonar formanns flokksins móðgast fyrir hönd síns manns og telur þarna sá höggva er hlífa skyldi:

„Þetta hlýtur að teljast gott grín inn í helgina,“ segir Hermann, segir að á sama tíma og annar fyrrum formaður og varaformaður stofna flokk Evrópusinna og taka með sér marga flokksmenn sem sumir hverjir kosta útgerðina á Fréttablaðinu og Hringbraut „þá tekur Morgunblaðið upp það nýmæli að ráðast af miklu afli á þann stjórnmálaflokk sem hefur í áratugi verið það afl sem hefur rutt brautina fyrir atvinnulífið og bætt lífskjör.“

Hermann bendir á það hið sama og Páll Magnússon þingmaður hefur áður sagt, til að mynda í Silfri Ríkissjónvarpsins síðasta sunnudag, að flokkurinn sé í fordæmalausri stöðu. Að honum er sótt bæði frá hægri, sem er þá Miðflokkurinn en Davíð Oddsson hefur í sínum skrifum staðið honum nær en Sjálfstæðisflokkum til að mynda í Orkupakkamálinu og svo frá vinstri þar sem fyrrverandi formaður flokksins, Þorsteinn Pálsson og fyrrverandi varaformaður sem er Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir fara fyrir Viðreisn. Staðan sé því þröng og flókin.

Telur Moggamenn mega líta í eigin barm

Hermann er augljóslega svekktur fyrir hönd flokksins og Bjarna. Hann telur að það færi Davíð betur að muna hvernig það er að standa í stafni stórs stjórnmálaflokks „þegar samherjar svíkja lit hver um annan þveran af eigin þrjósku, eigin metnaði eða hreinni óvild. Nóg er af slíkum dæmum.“

Hermann telur að eigendur Morgunblaðsins gætu svo sannarlega litið í eigin barm „og spurt sig afhverju þessi fjölmiðill dali hraðar en Sjálfstæðisflokkurinn og af hverju hægri menn finni ekki lengur hugsjónum sínum stað í blaðinu nema þá daga þegar Óli Björn Kárason ritar þar greinar.“