Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar 28. september 2026 14:30 Ég fagna því að norska ríkisstjórnin ætlar ekki lengur að bíða þar til ákvarðanir ESB eru fullmótaðar áður en hún lætur til sín taka. Hún vill verja norska hagsmuni fyrr, forgangsraða EES-málum af meiri festu og samhæfa stjórnsýsluna betur. Að mínu mati er þetta einmitt sú stefnubreyting sem Ísland þarf að taka sér til fyrirmyndar. Ég veit að núverandi ríkisstjórn vill feta í fótspor Noregs og styrkja hagsmunagæslu Íslands gagnvart ESB. Það er mikilvægt skref, en vinnan má ekki dragast. Ég hvet ríkisstjórnina til að marka skýra pólitíska forgangsröðun og tryggja að íslensk stjórnsýsla beiti sér áður en evrópsk löggjöf er fullmótuð – ekki eftir að ákvarðanir hafa verið teknar. Niðurstaða þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst gerir þetta enn brýnna. Þótt tæpur meirihluti hafi hafnað því að taka upp aðildarviðræður að nýju – og ég hefði kosið aðra niðurstöðu – leysir það okkur ekki undan því að gæta hagsmuna Íslands í Evrópu. Þvert á móti. EES-samningurinn er mikilvægur fyrir bæði Ísland og Noreg. Hann tryggir okkur aðgang að innri markaðnum, en veitir okkur ekki sömu aðkomu að mótun laga og reglna og full aðild að Evrópusambandinu myndi gera. Aðildarríki ESB eru ekki alltaf sammála, en þau vinna engu að síður saman að fjölmörgum sameiginlegum málum og hafa beina aðkomu að ákvörðunum. Ísland og Noregur geta komið sjónarmiðum sínum á framfæri og tekið þátt í undirbúningi EES-gerða, en hafa ekki atkvæðisrétt í stofnunum ESB þegar löggjöfin er mótuð og samþykkt. Öflug hagsmunagæsla innan EES getur aukið áhrif okkar, en hún kemur aldrei að fullu í stað þess að eiga sæti við borðið. Minn draumur er að Ísland og Noregur eigi beina aðkomu að þeim ákvörðunum sem móta samfélög okkar og efnahag. Þess vegna tel ég langtímahagsmunum beggja landa best borgið með fullri aðild að Evrópusambandinu. Þar til nægur pólitískur stuðningur fæst til þess megum við hins vegar ekki láta reka á reiðanum. Noregur hefur sýnt hvað þarf að gera. Nú þurfa íslensk stjórnvöld að fylgja því fordæmi – og þau þurfa að gera það hratt. Heimildir: Norska ríkisstjórnin: Regjeringen tar grep – fornyer og styrker EØS-arbeidet; RÚV: Þjóðin hafnar aðildarviðræðum við ESB. Höfundur er verkefnastjóri fjármála og rekstrar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Ég fagna því að norska ríkisstjórnin ætlar ekki lengur að bíða þar til ákvarðanir ESB eru fullmótaðar áður en hún lætur til sín taka. Hún vill verja norska hagsmuni fyrr, forgangsraða EES-málum af meiri festu og samhæfa stjórnsýsluna betur. Að mínu mati er þetta einmitt sú stefnubreyting sem Ísland þarf að taka sér til fyrirmyndar. Ég veit að núverandi ríkisstjórn vill feta í fótspor Noregs og styrkja hagsmunagæslu Íslands gagnvart ESB. Það er mikilvægt skref, en vinnan má ekki dragast. Ég hvet ríkisstjórnina til að marka skýra pólitíska forgangsröðun og tryggja að íslensk stjórnsýsla beiti sér áður en evrópsk löggjöf er fullmótuð – ekki eftir að ákvarðanir hafa verið teknar. Niðurstaða þjóðaratkvæðagreiðslunnar 29. ágúst gerir þetta enn brýnna. Þótt tæpur meirihluti hafi hafnað því að taka upp aðildarviðræður að nýju – og ég hefði kosið aðra niðurstöðu – leysir það okkur ekki undan því að gæta hagsmuna Íslands í Evrópu. Þvert á móti. EES-samningurinn er mikilvægur fyrir bæði Ísland og Noreg. Hann tryggir okkur aðgang að innri markaðnum, en veitir okkur ekki sömu aðkomu að mótun laga og reglna og full aðild að Evrópusambandinu myndi gera. Aðildarríki ESB eru ekki alltaf sammála, en þau vinna engu að síður saman að fjölmörgum sameiginlegum málum og hafa beina aðkomu að ákvörðunum. Ísland og Noregur geta komið sjónarmiðum sínum á framfæri og tekið þátt í undirbúningi EES-gerða, en hafa ekki atkvæðisrétt í stofnunum ESB þegar löggjöfin er mótuð og samþykkt. Öflug hagsmunagæsla innan EES getur aukið áhrif okkar, en hún kemur aldrei að fullu í stað þess að eiga sæti við borðið. Minn draumur er að Ísland og Noregur eigi beina aðkomu að þeim ákvörðunum sem móta samfélög okkar og efnahag. Þess vegna tel ég langtímahagsmunum beggja landa best borgið með fullri aðild að Evrópusambandinu. Þar til nægur pólitískur stuðningur fæst til þess megum við hins vegar ekki láta reka á reiðanum. Noregur hefur sýnt hvað þarf að gera. Nú þurfa íslensk stjórnvöld að fylgja því fordæmi – og þau þurfa að gera það hratt. Heimildir: Norska ríkisstjórnin: Regjeringen tar grep – fornyer og styrker EØS-arbeidet; RÚV: Þjóðin hafnar aðildarviðræðum við ESB. Höfundur er verkefnastjóri fjármála og rekstrar.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar