Fann ástina og tók sénsinn í New York

Klara Sól stofnaði fyrirtækið The Liminal Society og ætlar sér stóra hluti í lífinu. Hún er gift fyrirsætunni og meistaranemanum Chris Petersen og þau búa í vesturhluta borgarinnar með hundinum Ellu. Klara Sól ræddi við blaðamann um lífið í New York.

Hvað varð til þess að þú fluttir út og hvar býrðu?

Ég flutti út árið 2018 til að læra frumkvöðla-og nýsköpunarfræði (e. Entrepreneurship and Innovation) við Northeastern University í Boston. Þegar Covid skall á ákvað ég að flytja til Kaliforníu til að vera nær bestu vinkonu minni og kláraði námið þaðan á netinu í Los Angeles. Eftir útskrift fékk ég starf í markaðssetningu (e. branding & marketing) fyrir framtakssjóð.

Árið 2022 kynntist ég manninum mínum og tveimur árum síðar giftum við okkur. Við ákváðum að gifta okkur með því að elope-a og gáfum foreldrum okkar aðeins viku fyrirvara, sem var algjört ævintýri.

Eftir að hafa unnið í fyrirtækjaheiminum í Bandaríkjunum í nokkur ár áttaði ég mig á því að mig langaði að skapa eitthvað sem væri mitt eigið. Ég tók því áhættuna, sagði upp vinnunni og stofnaði The Liminal Society.

Stuttu síðar ákváðum við hjónin líka að prófa nýtt umhverfi og fluttum til New York, þar sem við höfum nú búið í eitt og hálft ár. Við búum á Upper West Side, beint við Central Park, sem hundurinn okkar Ella elskar.

Hvað hefurðu búið þar lengi?

Ég hef búið í Bandaríkjunum í rúm átta ár; tvö ár í Boston, fjögur og hálft ár í Los Angeles og nú eitt og hálft ár í New York.

Hvað ertu að gera þar?

Maðurinn minn er í meistaranámi í netöryggi eða Cyber Security við NYU og ég rek fyrirtækið mitt.

Ég starfa í fæðubótageiranum þar sem ég legg sérstaka áherslu á taugakerfið, OCD, endurheimt og slökun. Við erum að undirbúa launch á fyrstu vörunni okkar á næstu mánuðum, sem er ótrúlega spennandi.

Samhliða því vinn ég sem freelancer fyrir önnur fyrirtæki þar sem ég sérhæfi mig í markaðsmálum og myndbandagerð. Dagarnir okkar snúast því að mestu um að vinna og njóta þess að búa í New York.

Hefurðu búið annars staðar erlendis?

Já, ég bjó í Danmörku frá 2006 til 2010. Ég var frekar ung en þetta var stór breyting frá því að hafa alist upp í Stykkishólmi og reynsla sem mótaði mig mikið.

Hvernig er daglegt líf og hversdagsleikinn úti hjá þér?

Á þessum árstíma er hann eiginlega algjör draumur. Ég byrja flesta daga á kaffibolla og göngutúr með Ellu í Central Park garðinum áður en ég sest niður að vinnu. Dagurinn fer ýmist í að vinna að The Liminal Society eða taka upp efni fyrir viðskiptavinina mína.

Þegar við Chris erum bæði búin að vinna plata ég hann stundum með mér í göngu eða hlaup í gegnum Central Park. Kvöldin enda svo annað hvort á nýjum veitingastað eða við eldum saman heima.

Hvað er skemmtilegast við lífið úti?

Það sem ég elska mest við New York er karakterinn. Það er eins og allt sé mögulegt þar. Tískan er ótrúleg, fólkið kemur alls staðar að úr heiminum og borgin er svo fjölbreytt að engir draumar virðast of stórir.

Ég var líka í borginni þegar Knicks unnu meistaratitilinn í körfubolta og stemningin var algjörlega ólýsanleg. 

Fólkið streymdi út á götur og borgin bókstaflega iðaði af gleði. Það minnti mig á stemninguna þegar íslenska landsliðið spilaði á HM árið 2018, nema líklega hundrað sinnum stærra.

En mest krefjandi?

Það hefur klárlega verið mest krefjandi að stofna eigið fyrirtæki. Ég hef samt lært meira á því ferðalagi en nokkur skólaganga hefði getað kennt mér. Maður þarf stöðugt að aðlagast nýjum aðstæðum og vera jafnframt sinn stærsti stuðningsmaður.

Svo getur lífið í svona stórborg líka verið svolítið einmanalegt. Það er fólk alls staðar en maður þekkir samt fáa. Ég er manneskja sem kann vel að meta djúp sambönd, þannig að það tekur tíma að finna sitt fólk.

Einmanaleikinn getur líka ýtt undir heimþrá. Ég er mjög náin fjölskyldunni minni og Facetime-a þau nánast á hverjum degi.

Hvað stendur upp úr frá lífinu úti hingað til?

Þó að það hafi verið krefjandi að stofna fyrirtæki hefur það líka verið mest gefandi lífsreynslan hingað til. Ég hef lært ótrúlega mikið og er svo þakklát fyrir að hafa tekið áhættuna og trúað á sjálfa mig.

Ég hef líka áttað mig á því að maður þarf ekki alltaf að bíða eftir tækifærum. Oft getur maður skapað þau sjálfur. Því meira sem ég skapa, hvort sem það er í gegnum The Liminal Society, freelance verkefni eða bara af því að mér finnst gaman að skapa, þá virðast þeimum fleiri dyr opnast.

Það getur verið óþægilegt að leyfa heiminum að sjá það sem maður býr til, það er hræðsla sem ég held að margir kannist við. En mér finnst ég fá mest út úr sköpunargleðinni þegar ég deili henni með öðrum. Mottoið sem ég hef lifað mikið eftir undanfarið er: „Það sem þú leitar að liggur hinum megin við óþægindin.“

Fyrir utan vinnuna þá er dags daglega líf mitt það sem stendur upp úr, ég elska rútínuna mína, fólkið mitt og hvert ég er að stefna í lífinu.

Hvaða hverfi er í uppáhaldi og afhverju?

Upper West Side er klárlega uppáhalds hverfið mitt. Það er svo heimilislegt og hentar okkur fullkomlega. Central Park er uppáhaldsstaðurinn minn í borginni, þannig að það er algjör lúxus að búa beint við hliðina á honum.

Við erum farin að þekkja nágrannana okkar og fólkið í bodega-inu á horninu. Það gefur borginni svo mikinn sjarma. Svo eru frábærir veitingastaðir í hverfinu og ef mig langar að versla get ég labbað yfir á Madison Avenue á korteri.

Uppáhalds kaffihús og veitingastaður úti?

Spiga á West 84th Street og Columbus Avenue er í miklu uppáhaldi. Það er lítill ítalskur veitingastaður þar sem mér finnst ótrúlega notalegt að sitja úti með pastadisk þegar veðrið er gott. Þau opnuðu líka nýjan stað á Upper East Side sem ég á enn eftir að prófa.

Plantshed, Matto og Joe Coffee Company eru kaffihúsin í hverfinu mínu. Þau eru öll frábær, þó ég verði að viðurkenna að mér finnst líka bara ansi gott að búa mér til kaffi heima á Nespresso-vélinni.

Hvernig er draumadagur fyrir þig úti?

Ég myndi vakna um hálf tíu á rólegum sunnudegi, fá mér kaffi og búa til egg heima. Síðan myndum við Chris og Ella rölta saman á bændamarkað.

Þaðan færum við með teppi í Central Park, myndum liggja í sólinni, borða góðgætið sem við keyptum og ég myndi lesa Throne of Glass á meðan ég næ smá sól.

Seinnipartinn myndum við labba yfir á Upper East Side, fá okkur frosið jógúrt eða froyo hjá Butterfield og rölta aðeins um Madison Avenue. Um kvöldið myndum við annað hvort prófa nýjan veitingastað með vinum eða bjóða þeim heim í mat. Eftir kvöldmat væri svo tilvalið að enda kvöldið að spila pool áður en við löbbum heim.

Hefurðu fundið fyrir heimþrá ?

Já, ég er mjög náin fjölskyldunni minni og sakna hennar flesta daga. Við tölum samt mjög reglulega saman og ég passa mig á að rækta samböndin okkar. Svo reynum við að heimsækja hvert annað eins oft og við getum.

Hvað er framundan?

Ég er ótrúlega spennt að „launcha“ The Liminal Society og koma fyrstu vörunni minni á markað. Ég er ekki komin með nákvæma dagsetningu ennþá en vona að það gerist fyrir lok árs.

Fyrir utan það ætla ég að halda áfram að taka að mér freelance verkefni, skapa eins mikið og ég get, rækta samböndin mín og hugsa vel um sjálfa mig.

Hvað hefur komið þér mest á óvart við lífið úti?

Hvað Bandaríkin eru ótrúlega fjölbreytt. Það er eiginlega eins og hvert ríki sé sitt eigið land.

Hefurðu lent í einhverju steiktu eða fyndnu úti?

Ég hef lent í alls konar steiktu en ég held að það sé kannski ekki allt birtingarhæft á Vísi!

Sérðu fyrir þér að búa alltaf úti eða kallar Ísland á þig?

Mér líður stundum eins og ég sé með annan fótinn í hvorum heimi. Ég elska Ísland og ég elska Ameríku. Eins og staðan er í dag er New York heimilið mitt, en ég reyni að vera opin fyrir því hvert lífið leiðir mig. 

Ég hef lært að bestu hlutirnir gerast oft þegar maður reynir ekki að stjórna öllu heldur leyfir hlutunum aðeins að flæða.