Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar 11. júní 2026 09:02 Vestmannaeyjabær hefur boðið upp á fjölbreytt sumarstörf fyrir ungmenni, ekki síst í vinnuskólanum þar sem nemendur í 7.–10. bekk fá sitt fyrsta tækifæri til að stíga inn á vinnumarkaðinn. Þar læra þau ábyrgð, samvinnu og mikilvægi þess að leggja sitt af mörkum fyrir samfélagið. Í ár sóttu 54 börn fædd 2013, og eru í 7. bekk, um starf í vinnuskólanum hjá Vestmannaeyjabæ. Störfin eru viðeigandi fyrir aldur, þau raka gras og tína rusl, vinnutíminn er frá 9:00 til 12:00 í fjórar vikur. Staðan er hins vegar sú að aðeins 20 þessara barna uppfylla „aldursskilyrði“ við upphaf starfstímabils 6. júlí. Hin 36, sem eru 12 ára og verða 13 ára síðar á árinu, mega samkvæmt gildandi reglum ekki vinna. Það á að mismuna börnum eftir afmælisdegi samkvæmt þessu. Þetta þýðir í reynd að við þurfum að hafna stórum hópi barna sem eru tilbúin, viljug og hæf til að taka þátt í starfinu vegna þess eins að þau ná ekki 13 ára aldri á tilteknum degi í júlí. Vinnueftirlitið hefur sagt skýrt að ekki er svigrúm til að víkja frá þessum reglum og að eftirlit verði haft með framkvæmd þeirra og stjórnvaldssektum beitt ef út af bregður. Sem sveitarfélagi ber okkur að fara að lögum og reglum, hvort sem okkur líkar betur eða verr. En eftir situr spurningin: Hvert erum við komin þegar börn að verða 13 ára mega ekki raka gras eða tína rusl í 3 klukkutíma á dag í 4 vikur í skipulögðu og öruggu umhverfi vinnuskóla? Þetta snýst ekki aðeins um lagatúlkun heldur líka um skynsemi og samhengi. Um er að ræða létt störf, hluta úr degi, undir handleiðslu. Þetta eru verkefni sem áður þóttu eðlileg og æskileg sem fyrstu skref til að kynna stálpuðum krökkum vinnulífið. Afleiðingin er sú að við þurfum nú að hafa samband við foreldra 34 barna og tilkynna þeim að börnin þeirra fái ekki að taka þátt; ekki vegna áhugaleysis eða skorts á störfum, heldur vegna ‘’rangra’’ afmælisdaga. Bekkjarsystkini þeirra sem eiga afmæli nokkrum dögum fyrr fá hinsvegar að vera með. Fjölskyldu- og tómstundaráð fjallaði um málið í gær og erindi verður sent til félags- og vinnumarkaðsráðuneytisins með ósk um endurskoðun á túlkun á aldursviðmiðum. Þangað til stöndum við frammi fyrir því að útskýra fyrir börnum og foreldrum að viljinn sé til staðar, en regluverkið standi í vegi. „Computer says no“ Gjörið svo vel að laga þetta! Höfundur er bæjarstjóri Vestmannaeyja Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Íris Róbertsdóttir Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Vestmannaeyjabær hefur boðið upp á fjölbreytt sumarstörf fyrir ungmenni, ekki síst í vinnuskólanum þar sem nemendur í 7.–10. bekk fá sitt fyrsta tækifæri til að stíga inn á vinnumarkaðinn. Þar læra þau ábyrgð, samvinnu og mikilvægi þess að leggja sitt af mörkum fyrir samfélagið. Í ár sóttu 54 börn fædd 2013, og eru í 7. bekk, um starf í vinnuskólanum hjá Vestmannaeyjabæ. Störfin eru viðeigandi fyrir aldur, þau raka gras og tína rusl, vinnutíminn er frá 9:00 til 12:00 í fjórar vikur. Staðan er hins vegar sú að aðeins 20 þessara barna uppfylla „aldursskilyrði“ við upphaf starfstímabils 6. júlí. Hin 36, sem eru 12 ára og verða 13 ára síðar á árinu, mega samkvæmt gildandi reglum ekki vinna. Það á að mismuna börnum eftir afmælisdegi samkvæmt þessu. Þetta þýðir í reynd að við þurfum að hafna stórum hópi barna sem eru tilbúin, viljug og hæf til að taka þátt í starfinu vegna þess eins að þau ná ekki 13 ára aldri á tilteknum degi í júlí. Vinnueftirlitið hefur sagt skýrt að ekki er svigrúm til að víkja frá þessum reglum og að eftirlit verði haft með framkvæmd þeirra og stjórnvaldssektum beitt ef út af bregður. Sem sveitarfélagi ber okkur að fara að lögum og reglum, hvort sem okkur líkar betur eða verr. En eftir situr spurningin: Hvert erum við komin þegar börn að verða 13 ára mega ekki raka gras eða tína rusl í 3 klukkutíma á dag í 4 vikur í skipulögðu og öruggu umhverfi vinnuskóla? Þetta snýst ekki aðeins um lagatúlkun heldur líka um skynsemi og samhengi. Um er að ræða létt störf, hluta úr degi, undir handleiðslu. Þetta eru verkefni sem áður þóttu eðlileg og æskileg sem fyrstu skref til að kynna stálpuðum krökkum vinnulífið. Afleiðingin er sú að við þurfum nú að hafa samband við foreldra 34 barna og tilkynna þeim að börnin þeirra fái ekki að taka þátt; ekki vegna áhugaleysis eða skorts á störfum, heldur vegna ‘’rangra’’ afmælisdaga. Bekkjarsystkini þeirra sem eiga afmæli nokkrum dögum fyrr fá hinsvegar að vera með. Fjölskyldu- og tómstundaráð fjallaði um málið í gær og erindi verður sent til félags- og vinnumarkaðsráðuneytisins með ósk um endurskoðun á túlkun á aldursviðmiðum. Þangað til stöndum við frammi fyrir því að útskýra fyrir börnum og foreldrum að viljinn sé til staðar, en regluverkið standi í vegi. „Computer says no“ Gjörið svo vel að laga þetta! Höfundur er bæjarstjóri Vestmannaeyja
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar