Ljóðelskir fram­bjóð­endur sýna hvað í þeim býr

Frambjóðendurnir, hver um sig, fengu þrjár mínútur til að semja ljóð um Reykjavík og það verður að segjast að miðað við tímarammann fórst þeim það flestum afar vel úr hendi. Sem kom nokkuð á óvart en ef grannt er gáð er ekki víst að þetta standist ítrustu kröfur. En hvað um það, við tökum viljann fyrir verkið.

Flutninginn í heild sinni má nálgast í spilaranum neðst í fréttinni. 

Pétur Marteinsson frambjóðandi Samfylkingarinnar reið á vaðið. Hann hefur verið talsvert í Breiðholtinu að undanförnu og hans ljóð ber dám af því. Hann byrjar vel en endirinn er frekar brattur.

Breiðholtið fagurt

gnæfir yfir borginni.

Menning lýsir – allt er kyrrt

staður fyrir fólk

kjósum Samfylkinguna

Guðmundur Ingi Þóroddsson Flokki fólksins var næstur og hann gerði tilraunir með rím. Auk þess er hann sá eini sem er með bókmenntalega vísun í sínu ljóði, sem er hinn frægi óður Diddu sem hljómsveitin Vonbrigði gerði frægt og heitir einfaldlega Ó Reykjavík, ó Reykjavík:

Reykjavík er fögur,

Reykjavík er hin besta borg

Reykjavík er ekki mögur

og hefur enga sorg

Ó Reykjavík, Ó Reykjavík

Kjósum Flokk fólksins

Kristinn Jón Ólafsson oddviti Pírata vildi vísa til framtíðar, að Reykjavík væri borg komandi kynslóða og börn hans dúkkuðu upp. Ljóðmæli Kristins Jóns eru ef til vill meira í ætt við atómljóð eða frjálst flæði – stream of consiousness:

Reykjavík mín fagra borg

þú býður upp á svo margt

mannlíf, tengsl, útiveru og fjör

Ég get farið á skíði og sleða með börnunum

þegar ekki einu sinni snjóar

Þú umfaðmar börnin mín

og gerir æskuminningar ógleymanlegar

þú verður alltaf borgin sem ég elska.

Hildur Björnsdóttir hjá Sjálfstæðisflokki mætti næst í púltið og hennar ljóð er lýsandi fyrir hennar kosningabaráttu. Hún veður í verkin og vinnur með notkun ríms. Þannig kemur lax óvænt til skjalanna en þá er vert að hafa hugfast að Elliðaárnar eru innan borgarmarka og einstakar fyrir höfðuborg að státa af slíku.

Þú ert borgin blíða

bjarta undur fríða

ég sem þér ljóð

þú fagra fljóð

hér veiði lax

og veit að strax

við stöðvum tíma stríða.

Einar Þorsteinsson hjá Framsókn var næstur í röðinni. Honum er greinilega hugstæð „svikin“ sem hann hefur mátt svara fyrir. Hann byrjar bratt en svo fer takturinn úr ljóðinu, og Einar veit það:

Mín elsku besta Reykjavík

ég þig aldrei svík.

Breytum stefnum, bætum framtíð

borgin okkar forðumst misklíð.

Ari Edwald oddviti Miðflokks kom sterkur inn, sem kann að koma einhverjum á óvart. En það er nú einu sinni svo að í menningunni er Miðflokkurinn með langbest útfærða manífestóið. Hann vinnur með bæði rím og höfuðstaði en vildi ekkert gefa út á það, þegar Bjarki Sigurðsson fréttamaður taldi þetta hið fegursta ljóð, eins og sannir laumulistamenn gera.

Ó fagra borg við sundin blá

fóstraði mig af natni

Ég vil leggja þér til sem ég má

svo hagur allra batni.

Silja Sóley Birgisdóttir foringi Sósíalistaflokksins í borginni var næst á mælendaskrá og hennar ljóð var meira í ætt við graffití en ljóðabálk. Tvær línur sem ríma og þar eru pólitískar meiningar:

Reykjavík mín fagra borg

útvistunin er algjör sorg.

Sanna Magdalena hjá Vinstrinu var næst á dagskrá og hún bauð upp á bálk. Eilítið lausan í reipum og hún sló á létta strengi í sínum ljóðmælum sem einkennast af því sem henni er efst í huga nú um stundir:

Kæra Reykjavíkin mín

ég vil vera þín.

Er ég ekki rosafín?

Reykjavík ó svo græn

Og hefur alla getu til að vera væn.

Reykjavík fallega borg

ég fer á torg

Viltu setja x við A.

Lalla, lalla, la.

Reykjavík svo gott að fara í sund

eftir langan fund

kveðja Sanna

sem er þig til í að kanna

knús í hús.

Björg Magnúsdóttir hjá Viðreisn var síðust á dagskrá og flutti ljóð sitt af röggsemi. Eiginlega eins og að drepa naut. Rímið er uppá tíu og verður að segjast að hér er dágott ljóð samið á ekki meiri tíma en frambjóðendurnir fengu til að klambra saman eins og einni stöku um Reykjavík.

Ó þú fagra Reykjavík

borgin sem er engri lík

sundin blá og Esjan há

kalla þig heimili alltaf má.

Reykjavík, já borgin besta

eigum saman framtíð mesta.