Umsóknum um vernd fækkað um 60% Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 12. maí 2026 07:40 Þegar ég tók við embætti dómsmálaráðherra blasti við stefnuleysi í útlendingamálum. Skilaboð voru óskýr, aðgerðir sundurlausar og almenningur upplifði stjórnleysi. Tiltrú á kerfinu fór minnkandi og það var augljóst að breyta þurfti um stefnu. Frá árinu 2022 hefur umsóknum um alþjóðlega vernd fækkað um rúmlega 61%. Árið 2022 bárust 4.521 umsókn en árið 2025 voru þær 1.747. Langstærsti hluti umsækjenda hefur á sama tíma verið fólk frá Úkraínu sem flýr árásarstríð Rússa. Fyrstu fjóra mánuði ársins 2026 voru 73% umsækjenda frá Úkraínu. Umræða verður að byggja á staðreyndum. Það er engum til góða að byggja umræðu á öðru en staðreyndum. Aðgerðir til að ná stjórn Stjórnvöld verða að tryggja stjórn á þessum málaflokki sem öðrum. Það er best með skynsömum og skýrum reglum. Þess vegna höfum við nú þegar ráðist í breytingar. Við höfum afnumið hina séríslensku 18 mánaða reglu sem veitti fólki sjálfkrafa dvalarleyfi eingöngu vegna tafa á málsmeðferð. Ísland var eina Norðurlandaþjóðin með slíkt regluverk. Við höfum styrkt Schengen-eftirlit til muna og nú lögfest skyldu flugfélaga til að afhenda farþegalista svo stjórnvöld hafi nauðsynlega yfirsýn yfir komu fólks til landsins. Frumvarp mitt um afturköllun verndar hefur verið samþykkt á Alþingi. Með því tryggjum við að afbrot hafi afleiðingar. Það á að vera sjálfsögð krafa að þeir sem fá vernd hér á landi virði lög og ógni ekki öryggi samfélagsins. Ríkisstjórnin hefur sömuleiðis lagt fram frumvarp um brottfararstöð með sambærilegu fyrirkomulagi og þekkist annars staðar á Norðurlöndum. Ísland er raunar eina Schengen ríkið sem rekur ekki slíkt úrræði og hefur sætt gagnrýni fyrir það. Þetta eru ekki táknrænar aðgerðir eða pólitísk slagorð. Þetta eru breytingar sem styrkja regluverk okkar, auka öryggi og færa íslensk lög nær því sem þekkist hjá nágrannaþjóðum okkar. Opnustu reglurnar endurspegla ekki mestu mannúðina Ísland á að standa vörð um mannréttindi og alþjóðlegar skuldbindingar. Ísland verður sömuleiðis að standa vörð um öryggi, réttarríkið og traust almennings. Þessi sjónarmið útiloka ekki hvort annað. Þau eru raunar grunnurinn að frjálslyndu samfélagi. Útlendingamálin hafa allt of lengi verið eftirlátin jöðrunum. Svarið liggur ekki í stefnu jaðranna sem boða opin eða lokuð landamæri. Svarið liggur í ábyrgri miðju og ábyrgri stefnu sem byggir á skynsemi, festu og skýrum reglum. Opnustu reglurnar og minnsta eftirlitið endurspegla ekki mestu mannúðina. Og lokuð landamæri endurspegla ekki mikinn skilning á atvinnulífi eða viðskiptum. Aðflutt fólk auðgar íslenskt samfélag og gegnir mikilvægu hlutverki í atvinnulífi. Okkur ber að taka vel á móti því fólki sem hér sest að og gera kröfu um virka þátttöku í samfélaginu. Liður í því er að auka íslenskukennslu en aukin fjárfesting er sett í íslenskukennslu í fjármálaáætlun. En forsenda þess að samfélagið haldi áfram að vera frjálslynt er að almenningur finni að stjórnvöld hafi stjórn á kerfinu. Það er verkefni sem við vinnum af skynsemi og festu. Höfundur er dómsmálaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Hælisleitendur Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Sjá meira
Þegar ég tók við embætti dómsmálaráðherra blasti við stefnuleysi í útlendingamálum. Skilaboð voru óskýr, aðgerðir sundurlausar og almenningur upplifði stjórnleysi. Tiltrú á kerfinu fór minnkandi og það var augljóst að breyta þurfti um stefnu. Frá árinu 2022 hefur umsóknum um alþjóðlega vernd fækkað um rúmlega 61%. Árið 2022 bárust 4.521 umsókn en árið 2025 voru þær 1.747. Langstærsti hluti umsækjenda hefur á sama tíma verið fólk frá Úkraínu sem flýr árásarstríð Rússa. Fyrstu fjóra mánuði ársins 2026 voru 73% umsækjenda frá Úkraínu. Umræða verður að byggja á staðreyndum. Það er engum til góða að byggja umræðu á öðru en staðreyndum. Aðgerðir til að ná stjórn Stjórnvöld verða að tryggja stjórn á þessum málaflokki sem öðrum. Það er best með skynsömum og skýrum reglum. Þess vegna höfum við nú þegar ráðist í breytingar. Við höfum afnumið hina séríslensku 18 mánaða reglu sem veitti fólki sjálfkrafa dvalarleyfi eingöngu vegna tafa á málsmeðferð. Ísland var eina Norðurlandaþjóðin með slíkt regluverk. Við höfum styrkt Schengen-eftirlit til muna og nú lögfest skyldu flugfélaga til að afhenda farþegalista svo stjórnvöld hafi nauðsynlega yfirsýn yfir komu fólks til landsins. Frumvarp mitt um afturköllun verndar hefur verið samþykkt á Alþingi. Með því tryggjum við að afbrot hafi afleiðingar. Það á að vera sjálfsögð krafa að þeir sem fá vernd hér á landi virði lög og ógni ekki öryggi samfélagsins. Ríkisstjórnin hefur sömuleiðis lagt fram frumvarp um brottfararstöð með sambærilegu fyrirkomulagi og þekkist annars staðar á Norðurlöndum. Ísland er raunar eina Schengen ríkið sem rekur ekki slíkt úrræði og hefur sætt gagnrýni fyrir það. Þetta eru ekki táknrænar aðgerðir eða pólitísk slagorð. Þetta eru breytingar sem styrkja regluverk okkar, auka öryggi og færa íslensk lög nær því sem þekkist hjá nágrannaþjóðum okkar. Opnustu reglurnar endurspegla ekki mestu mannúðina Ísland á að standa vörð um mannréttindi og alþjóðlegar skuldbindingar. Ísland verður sömuleiðis að standa vörð um öryggi, réttarríkið og traust almennings. Þessi sjónarmið útiloka ekki hvort annað. Þau eru raunar grunnurinn að frjálslyndu samfélagi. Útlendingamálin hafa allt of lengi verið eftirlátin jöðrunum. Svarið liggur ekki í stefnu jaðranna sem boða opin eða lokuð landamæri. Svarið liggur í ábyrgri miðju og ábyrgri stefnu sem byggir á skynsemi, festu og skýrum reglum. Opnustu reglurnar og minnsta eftirlitið endurspegla ekki mestu mannúðina. Og lokuð landamæri endurspegla ekki mikinn skilning á atvinnulífi eða viðskiptum. Aðflutt fólk auðgar íslenskt samfélag og gegnir mikilvægu hlutverki í atvinnulífi. Okkur ber að taka vel á móti því fólki sem hér sest að og gera kröfu um virka þátttöku í samfélaginu. Liður í því er að auka íslenskukennslu en aukin fjárfesting er sett í íslenskukennslu í fjármálaáætlun. En forsenda þess að samfélagið haldi áfram að vera frjálslynt er að almenningur finni að stjórnvöld hafi stjórn á kerfinu. Það er verkefni sem við vinnum af skynsemi og festu. Höfundur er dómsmálaráðherra.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar