Einar Ólafs­son, fyrsti for­stjóri Cargolux, látinn

Sem stöðvarstjóri Loftleiða í Lúxemborg á mestu uppgangstíma Norður-Atlantshafsflugsins, sem rekstrarstjóri hjálparflugsins í Biafra-stríðinu og sem forstjóri Cargolux frá stofnun og fyrstu tólf starfsár félagsins markaði Einar djúp spor í alþjóðaflugrekstri Íslendinga á vaxtarskeiði sem oft hefur verið nefnt Loftleiðaævintýrið.

Einar fæddist í Reykjavík þann 27. desember árið 1935. Hann lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum í Reykjavík árið 1955, stundaði um tíma nám í læknisfræði við Háskóla Íslands, en réðist til Loftleiða árið 1959 sem flugumsjónarmaður, fyrst á Reykjavíkurflugvelli en síðar á Keflavíkurflugvelli.

Í ársbyrjun 1965 flutti hann til Lúxemborgar ásamt fjölskyldu sinni þar sem hann starfaði sem stöðvarstjóri Loftleiða til ársins 1970. Samhliða stöðvarstjórastarfinu annaðist Einar rekstur hjálparflugs Flughjálpar á árunum 1969 til 1970. Loftleiðir stofnuðu félagið í samstarfi við þjóðkirkjur Norðurlanda til að annast flug frá eyjunni Sao Tome með matvæli og önnur hjálpargöng til sveltandi íbúa Biafra og nýttust gamlar DC 6B-flugvélar Loftleiða til flugsins.

Árið 1970 var Einar ráðinn fyrsti forstjóri flugfélagsins Cargolux sem Loftleiðir stofnuðu með þriðjungshlut ásamt sænska skipafélaginu Salén og aðilum í Lúxemborg. Megintilgangur Loftleiða var að finna Rolls Royce-vélum félagsins, eða „monsunum“ hlutverk þegar þotuöldin var að ganga í garð.

Vöxtur Cargolux varð til þess að íslensk flugnýlenda byggðist upp í Lúxemborg en fjöldi Íslendinga, þar á meðal flugmenn og flugvirkjar, réðust þangað til starfa. Í forstjóratíð Einars keypti Cargolux einnig DC 8-þotur og síðar Boeing 747-þotur en félagið telst í dag vera stærsta fraktflugfélag Evrópu og það fimmta stærsta í heimi.

Eftir að Einar hætti sem forstjóri Cargolux árið 1982 starfaði hann sem yfirmaður hjá flugvélaleigu í Bandaríkjunum, Guinness Peat Aviaton, á árunum 1983 til 1993. Hann var forstjóri eigin fyrirtækis í Flórída, Nortran USA, á árunum 1993 til 1997 en flutti þá alkominn til Íslands ásamt fjölskyldu sinni. Hérlendis stofnaði hann ásamt fleirum Flugfélagið Bláfugl.

Heimkominn keypti hann jörðina Söðulsholt í Eyja- og Miklaholtshreppi og síðar einnig jörðina Hrossholt. Þar gerðist hann hrossabóndi og skógarbóndi en sinnti jafnframt tilraunaverkefnum á sviði kornræktar.

Eiginkona Einars var Ingibjörg Jónsdóttir, fædd árið 1935, en þau gengu í hjónaband árið 1959. Ingibjörg lést árið 2015. Þau eignuðust fjögur börn, Jón, fæddan árið 1961, Halldóru, fædda 1964, Ólaf, fæddan 1969, og Bryndísi Elínu, sem fæddist árið 1971, en hún lést í bílslysi í Bandaríkjunum árið 1988, 17 ára gömul. Einar átti sjö barnabörn og eitt langafabarn auk þess sem annað langafabarn er á leiðinni.

Einar var meðal viðmælenda í þáttaröðinni Flugþjóðin á Stöð 2/Sýn. Hann kom fram í fimm þáttum Flugþjóðarinnar; um Loftleiðir, Alþjóðaútrásina, Lúxemborgarnýlenduna, Cargolux og Júmbó-þotuna.

Þá kom hann fram í þættinum Ísland í dag í fyrra um nokkra Íslendinga í Lúxemborg sem efnuðust verulega eftir að starfsferli þeirra lauk hjá Cargolux. Þáttinn má sjá hér: