Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar 17. apríl 2026 11:32 Á íslenskum vinnumarkaði hefur fjölbreytileiki aukist hratt á undanförnum árum. Innflytjendur gegna lykilhlutverki í mörgum atvinnugreinum og án þeirra myndi starfsemi víða einfaldlega stöðvast. Þrátt fyrir það bendir reynsla okkar til þess að við séum enn ekki að ná að nýta þennan mannauð til fulls. Við erum orðin nokkuð góð í að ráða erlent starfsfólk. En við erum ekki jafn góð í því sem skiptir kannski meira máli til lengri tíma: að rækta það. Þegar grunnurinn bregst Í starfi okkar hjá Attentus sjáum við þetta mynstur reglulega. Fyrirtæki hefja ráðningar af metnaði og vilja gera vel. En þegar inn í starfið er komið fer að bera á ákveðnum veikleikum: ráðningarsamningar og starfslýsingar eru aðeins á íslensku móttaka og aðlögun er ómarkviss eða óljós fræðsla og þjálfun er takmörkuð boðleiðir og væntingar eru óskýrar stjórnendur fá takmarkaðan stuðning við að leiða fjölbreytt teymi Þetta snýst sjaldnast um skort á vilja, heldur skort á skýrum grunni. Og þegar grunnurinn er veikur hefur það áhrif á árangur, líðan og festu starfsfólks. Birkitréð og lúpínan Íslensk náttúra gefur okkur gagnlega myndlíkingu. Birkitréð hefur djúpar rætur í íslenskum jarðvegi. Það stendur fyrir stöðugleika, samhengi og það sem hefur þróast með samfélaginu yfir langan tíma. Lúpínan er hins vegar innflutt. Hún kom með lit og fjölbreytileika inn í landslagið. Í upphafi þótti hún ágeng og jafnvel ógn við það sem fyrir var. En með tímanum hefur sýnt sig að hún getur einnig haft jákvæð áhrif, meðal annars með því að styrkja jarðveg og skapa skilyrði fyrir annan gróður. Þessi samspil eru lærdómsrík. Fjölbreytileiki á vinnumarkaði er ekki vandamál sem þarf að leysa, heldur tækifæri sem þarf að nýta. En til þess þarf að huga að jarðveginum, að aðstæðunum sem við sköpum. Frá ráðningu til ræktunar Of oft er spurningin: „Hvernig ráðum við fólk?“ En mikilvægari spurning er: „Hvernig látum við fólk vaxa og skila árangri?“ Þegar það tekst verða áhrifin víðtæk: hæfni nýtist betur samskipti verða skýrari starfsmannavelta minnkar árangur eykst En þegar það tekst ekki situr eftir vannýttur mannauður, misskilningur og aukinn kostnaður. Ábyrgð stjórnenda Lykilhlutverk liggur hjá stjórnendum. Það er þeirra að skapa skilyrðin þar sem fólk getur vaxið. Það felur meðal annars í sér að: huga sérstaklega að fyrstu mánuðum í starfi tryggja skýran og aðgengilegan grunn (tungumál, ferlar, væntingar) byggja upp færni í að leiða fjölbreytt teymi Þetta eru ekki flókin verkefni, en þau krefjast meðvitaðrar forystu. Árangur er í fólkinu falinn Að lokum snýst þetta um hvernig við mætum einstaklingum. Eins og við sjáum í náttúrunni getur fjölbreytileiki styrkt heildina ef aðstæður eru réttar. Það sama á við á vinnumarkaði. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því einföld: Erum við að byggja upp vinnustaði þar sem fólk fær að vaxa eða einungis staði þar sem fólk er ráðið til starfa? Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Mest lesið Halldór 20.06.2026 Halldór Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Er kominn tími á nýtt norrænt leiðtogahlutverk? Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Þegar fyrirmyndirnar horfa í skjáinn Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hver framleiðir matinn okkar eftir 20 ár? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Er dr. Henry Alexander bara til punts? Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir Norðurland og landið allt Heimir Örn Árnason skrifar Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Frelsi ungra Íslendinga til framtíðar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Til hamingju með Þjóðarhöll! Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Sjá meira
Á íslenskum vinnumarkaði hefur fjölbreytileiki aukist hratt á undanförnum árum. Innflytjendur gegna lykilhlutverki í mörgum atvinnugreinum og án þeirra myndi starfsemi víða einfaldlega stöðvast. Þrátt fyrir það bendir reynsla okkar til þess að við séum enn ekki að ná að nýta þennan mannauð til fulls. Við erum orðin nokkuð góð í að ráða erlent starfsfólk. En við erum ekki jafn góð í því sem skiptir kannski meira máli til lengri tíma: að rækta það. Þegar grunnurinn bregst Í starfi okkar hjá Attentus sjáum við þetta mynstur reglulega. Fyrirtæki hefja ráðningar af metnaði og vilja gera vel. En þegar inn í starfið er komið fer að bera á ákveðnum veikleikum: ráðningarsamningar og starfslýsingar eru aðeins á íslensku móttaka og aðlögun er ómarkviss eða óljós fræðsla og þjálfun er takmörkuð boðleiðir og væntingar eru óskýrar stjórnendur fá takmarkaðan stuðning við að leiða fjölbreytt teymi Þetta snýst sjaldnast um skort á vilja, heldur skort á skýrum grunni. Og þegar grunnurinn er veikur hefur það áhrif á árangur, líðan og festu starfsfólks. Birkitréð og lúpínan Íslensk náttúra gefur okkur gagnlega myndlíkingu. Birkitréð hefur djúpar rætur í íslenskum jarðvegi. Það stendur fyrir stöðugleika, samhengi og það sem hefur þróast með samfélaginu yfir langan tíma. Lúpínan er hins vegar innflutt. Hún kom með lit og fjölbreytileika inn í landslagið. Í upphafi þótti hún ágeng og jafnvel ógn við það sem fyrir var. En með tímanum hefur sýnt sig að hún getur einnig haft jákvæð áhrif, meðal annars með því að styrkja jarðveg og skapa skilyrði fyrir annan gróður. Þessi samspil eru lærdómsrík. Fjölbreytileiki á vinnumarkaði er ekki vandamál sem þarf að leysa, heldur tækifæri sem þarf að nýta. En til þess þarf að huga að jarðveginum, að aðstæðunum sem við sköpum. Frá ráðningu til ræktunar Of oft er spurningin: „Hvernig ráðum við fólk?“ En mikilvægari spurning er: „Hvernig látum við fólk vaxa og skila árangri?“ Þegar það tekst verða áhrifin víðtæk: hæfni nýtist betur samskipti verða skýrari starfsmannavelta minnkar árangur eykst En þegar það tekst ekki situr eftir vannýttur mannauður, misskilningur og aukinn kostnaður. Ábyrgð stjórnenda Lykilhlutverk liggur hjá stjórnendum. Það er þeirra að skapa skilyrðin þar sem fólk getur vaxið. Það felur meðal annars í sér að: huga sérstaklega að fyrstu mánuðum í starfi tryggja skýran og aðgengilegan grunn (tungumál, ferlar, væntingar) byggja upp færni í að leiða fjölbreytt teymi Þetta eru ekki flókin verkefni, en þau krefjast meðvitaðrar forystu. Árangur er í fólkinu falinn Að lokum snýst þetta um hvernig við mætum einstaklingum. Eins og við sjáum í náttúrunni getur fjölbreytileiki styrkt heildina ef aðstæður eru réttar. Það sama á við á vinnumarkaði. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því einföld: Erum við að byggja upp vinnustaði þar sem fólk fær að vaxa eða einungis staði þar sem fólk er ráðið til starfa? Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Gervigreind er að breyta því hvað það þýðir að vera góður stjórnandi Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Af hverju borgum við evrópsk metverð fyrir grænmeti sem endist í tvo daga? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Stjórnsýsluframkvæmd við vörslusviptingu búfjár, meðalhóf eða flýtilausn? Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Evrópa í áfalli, skilin eftir í gervigreindarkapphlaupinu. Verður Ísland líka utangátta? Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Hugleiðing í tilefni að þjóðhátíðardegi Íslands: Grundvöllur sjálfstæðisins var barátta þeirra fátæku fyrir betra samfélagi Ágúst Valves Jóhannesson skrifar