Áhrifum fylgir ábyrgð Ása Valdís Árnadóttir skrifar 7. apríl 2026 10:17 Undanfarið hef ég velt því fyrir mér hvað felst raunverulega í því að vera íbúi sveitarfélags. Er það einfaldlega skráning í þjóðskrá eða felst í því meira? Sem íbúi í Grímsnes- og Grafningshreppi og fráfarandi oddviti hef ég haft tækifæri til að kynnast sveitarfélaginu frá mörgum hliðum. Ég þekki daglegt líf í sveitarfélaginu, þær áskoranir sem við stöndum frammi fyrir og þau tækifæri sem felast í samfélaginu okkar. Íbúar eiga ekki aðeins að hafa rödd, þeir taka þátt. Íbúi er ekki aðeins sá sem hefur skráð lögheimili, heldur sá sem þekkir samfélagið og hefur raunveruleg tengsl við daglegt líf þess. Lýðræði byggir ekki á skráningu á pappír, heldur á ábyrgð, þátttöku og tengingu. Í dag eru tvö framboð í sveitarfélaginu sem bjóða fram krafta sína. Það er eðlilegt og jákvætt í lýðræðissamfélagi. En það skiptir máli hvernig umræðan er háð. Það er alvarlegt þegar umræðan fer á þá braut að draga heilindi og störf fráfarandi sveitarstjórnar í efa án skýrra raka. Slíkur málflutningur byggir ekki upp traust, hann grefur undan því. Í lýðræðissamfélagi eigum við að takast á um málefni af festu og rökum, en ekki með dylgjum eða órökstuddum ásökunum. Undanfarið hefur einnig borið á umræðu þar sem ákvarðanir sveitarstjórnar eru settar fram sem einhvers konar aðför gegn einstaklingum. Slík framsetning einfaldar veruleikann. Sveitarstjórn starfar ekki á grundvelli einstakra mála eða persónulegra sjónarmiða, heldur ber hún ábyrgð á að fara eftir lögum, gæta jafnræðis og taka ákvarðanir sem þjóna heildarhagsmunum samfélagsins. Ég get ekki orða bundist þegar ítrekað er dregið úr heilindum kjörinna fulltrúa án haldbærra raka. Slík orðræða er ekki málefnaleg gagnrýni, hún er einföldun og í versta falli rangfærsla sem grefur undan trausti á stjórnsýslu. Kjörnir fulltrúar eru fólk, íbúar eins og aðrir, sem bera ábyrgð á ákvörðunum sem hafa áhrif á daglegt líf samfélagsins. Því skiptir máli að gagnrýni sé málefnaleg og að við vöndum orðræðuna, þannig byggjum við upp traust. Það er auðvelt að tala hátt og lofa einföldum lausnum. Það er erfiðara að bera ábyrgð á raunverulegum ákvörðunum. Á sama tíma vekur það spurningar um jafnræði hvernig best sé að tryggja að þeir sem taka ákvarðanir um samfélagið hafi raunverulega tengingu við það og þekki þær aðstæður sem þær snúa að. Þetta snýst ekki um að útiloka, heldur að standa vörð um sanngirni og skýrar leikreglur sem allir geta treyst. Íbúar eiga svo sannarlega að ráða. Ekki utanaðkomandi aðilar sem hafa takmarkaða tengingu við samfélagið eða standa utan við það daglega líf sem hér fer fram. Þá er einnig mikilvægt að framboð séu skýr og gagnsæ. Óljós sýn og óskýr stefna skapa óvissu. Kjósendur eiga rétt á því að vita fyrir hvað er staðið og hvaða leið á að fara. Þegar kemur að kosningum skiptir máli að staldra við og spyrja sig nokkurra einfaldra spurninga: Hverjir hafa raunverulega tengingu við samfélagið? Hverjir þekkja þær aðstæður sem ákvarðanir snúa að? Og hverjir eru tilbúnir að bera ábyrgð á þeim ákvörðunum til lengri tíma? Kosningar snúast ekki aðeins um loforð, heldur um traust, reynslu og ábyrgð. Það skiptir máli hverjir taka ákvarðanir og ekki síður hvers vegna þeir gera það. Ég hvet íbúa Grímsnes- og Grafningshrepps til að kynna sér vel þau framboð sem eru í boði, skoða málflutning þeirra af gagnrýnum huga og velta fyrir sér hverjir hafi raunverulega tengingu við samfélagið, þekkingu á málefnum þess og vilja til að vinna í þágu þess til lengri tíma. Að taka þátt í samfélagi er val en áhrifum fylgir ábyrgð. Höfundur er íbúi í Grímsnes- og Grafningshreppi og fráfarandi oddviti. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson Skoðun Skoðun Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson skrifar Skoðun JÁkvæður kvikmyndaframleiðandi Grímar Jónsson skrifar Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson skrifar Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hinir miklu alvitringar Baldur Vignir Karlsson skrifar Skoðun Evrópuherinn og hlutur Íslendinga Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Var þetta kosningaloforðið? Fannar Logi Waldorff Sigurðsson skrifar Skoðun Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem síar fjármuni út úr ríkissjóði bakdyramegin Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar Skoðun Draugasögur nútímans Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hinn háværi minnihluti Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Af hverju ég kýs Já 29. ágúst Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Ofan í skotgrafirnar Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ferðaþjónusta fatlaðra Atli Már Haraldsson Zebitz skrifar Skoðun Lesum í sumar – börnin okkar fylgjast með Jón Heiðar Gunnarsson skrifar Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Landráðabrigsl og skrípaleikir Einar Kárason skrifar Skoðun EES eða ESB – þar er efinn Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hér býr fólk! Rödd íbúa á framkvæmdasvæði Miðbæjar í mótun í Kópavogi Elín Kona Eddudóttir skrifar Sjá meira
Undanfarið hef ég velt því fyrir mér hvað felst raunverulega í því að vera íbúi sveitarfélags. Er það einfaldlega skráning í þjóðskrá eða felst í því meira? Sem íbúi í Grímsnes- og Grafningshreppi og fráfarandi oddviti hef ég haft tækifæri til að kynnast sveitarfélaginu frá mörgum hliðum. Ég þekki daglegt líf í sveitarfélaginu, þær áskoranir sem við stöndum frammi fyrir og þau tækifæri sem felast í samfélaginu okkar. Íbúar eiga ekki aðeins að hafa rödd, þeir taka þátt. Íbúi er ekki aðeins sá sem hefur skráð lögheimili, heldur sá sem þekkir samfélagið og hefur raunveruleg tengsl við daglegt líf þess. Lýðræði byggir ekki á skráningu á pappír, heldur á ábyrgð, þátttöku og tengingu. Í dag eru tvö framboð í sveitarfélaginu sem bjóða fram krafta sína. Það er eðlilegt og jákvætt í lýðræðissamfélagi. En það skiptir máli hvernig umræðan er háð. Það er alvarlegt þegar umræðan fer á þá braut að draga heilindi og störf fráfarandi sveitarstjórnar í efa án skýrra raka. Slíkur málflutningur byggir ekki upp traust, hann grefur undan því. Í lýðræðissamfélagi eigum við að takast á um málefni af festu og rökum, en ekki með dylgjum eða órökstuddum ásökunum. Undanfarið hefur einnig borið á umræðu þar sem ákvarðanir sveitarstjórnar eru settar fram sem einhvers konar aðför gegn einstaklingum. Slík framsetning einfaldar veruleikann. Sveitarstjórn starfar ekki á grundvelli einstakra mála eða persónulegra sjónarmiða, heldur ber hún ábyrgð á að fara eftir lögum, gæta jafnræðis og taka ákvarðanir sem þjóna heildarhagsmunum samfélagsins. Ég get ekki orða bundist þegar ítrekað er dregið úr heilindum kjörinna fulltrúa án haldbærra raka. Slík orðræða er ekki málefnaleg gagnrýni, hún er einföldun og í versta falli rangfærsla sem grefur undan trausti á stjórnsýslu. Kjörnir fulltrúar eru fólk, íbúar eins og aðrir, sem bera ábyrgð á ákvörðunum sem hafa áhrif á daglegt líf samfélagsins. Því skiptir máli að gagnrýni sé málefnaleg og að við vöndum orðræðuna, þannig byggjum við upp traust. Það er auðvelt að tala hátt og lofa einföldum lausnum. Það er erfiðara að bera ábyrgð á raunverulegum ákvörðunum. Á sama tíma vekur það spurningar um jafnræði hvernig best sé að tryggja að þeir sem taka ákvarðanir um samfélagið hafi raunverulega tengingu við það og þekki þær aðstæður sem þær snúa að. Þetta snýst ekki um að útiloka, heldur að standa vörð um sanngirni og skýrar leikreglur sem allir geta treyst. Íbúar eiga svo sannarlega að ráða. Ekki utanaðkomandi aðilar sem hafa takmarkaða tengingu við samfélagið eða standa utan við það daglega líf sem hér fer fram. Þá er einnig mikilvægt að framboð séu skýr og gagnsæ. Óljós sýn og óskýr stefna skapa óvissu. Kjósendur eiga rétt á því að vita fyrir hvað er staðið og hvaða leið á að fara. Þegar kemur að kosningum skiptir máli að staldra við og spyrja sig nokkurra einfaldra spurninga: Hverjir hafa raunverulega tengingu við samfélagið? Hverjir þekkja þær aðstæður sem ákvarðanir snúa að? Og hverjir eru tilbúnir að bera ábyrgð á þeim ákvörðunum til lengri tíma? Kosningar snúast ekki aðeins um loforð, heldur um traust, reynslu og ábyrgð. Það skiptir máli hverjir taka ákvarðanir og ekki síður hvers vegna þeir gera það. Ég hvet íbúa Grímsnes- og Grafningshrepps til að kynna sér vel þau framboð sem eru í boði, skoða málflutning þeirra af gagnrýnum huga og velta fyrir sér hverjir hafi raunverulega tengingu við samfélagið, þekkingu á málefnum þess og vilja til að vinna í þágu þess til lengri tíma. Að taka þátt í samfélagi er val en áhrifum fylgir ábyrgð. Höfundur er íbúi í Grímsnes- og Grafningshreppi og fráfarandi oddviti.
Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar
Skoðun Hvaða áhrif hefur það á hlaupara að hlaupa fyrir góðan málstað? Þórdís Lilja Gísladóttir skrifar
Skoðun Hvað kostar núverandi staða verslunina og íslenska neytendur? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Íbúðalán í raunheimum: Svar við athugasemdum Gauta B. Eggertssonar Agnar Tómas Möller skrifar
Skoðun Hér býr fólk! Rödd íbúa á framkvæmdasvæði Miðbæjar í mótun í Kópavogi Elín Kona Eddudóttir skrifar