Feiminn í æsku en fann sig í tískunni

Haraldur er hvatvís að eðlisfari og óhræddur við að kýla á hlutina. Hann fann sig í heimi listar og hönnunar eftir að hafa verið mjög feiminn sem barn. Blaðamaður ræddi við hann um tískuna og tilveruna.

Fyrstu tólf árin í Svíþjóð

Fyrstu tólf ár ævinnar bjó Haraldur í Stokkhólmi þar sem móðir hans lærði og starfaði sem læknir og faðir hans sem verkfræðingur. Hann er fæddur árið 2003 og pældi lítið sem ekkert í tísku þangað til að ástríðan kviknaði um fjórtán ára aldur.

„Fyrir það hafði ég í raun aldrei pælt í þessu en þetta verður að mínu helsta áhugamáli í níunda bekk. 

Ég er með bakgrunn í grafík og byrjaði að leika mér að því á þessum tíma, meðal annars var ég að gera grafík fyrir verkefni sem félagar mínir voru að gera og svona. Svo fór þessi áhugi í smá dvala.“

Þegar leið hans lá í Menntaskólann við Hamrahlíð kviknaði ástríðan fyrir listinni aftur og varð meiri en nokkru sinni fyrr.

„Ég útskrifaðist á fjórum árum í staðinn fyrir þremur og ég var eiginlega bara ekki að gera neitt annað en að hanna grafík. 

Einhver stakk upp á því að ég prófaði að setja þetta á hettupeysu og það varð upphafið að fatahönnuninni.“

Elskar áskorunina

Haraldur, eða Halli eins og hann er oftast kallaður, getur ekki hugsað sér lífið öðruvísi í dag.

„Þetta gefur mér mikinn tilgang þrátt fyrir að vera mjög krefjandi og tímafrekt. Þetta er áskorun á hverjum degi og ég bara elska þetta þannig ég hugsa ekki beint um þetta sem vinnu því ég get algjörlega gleymt mér í þessu. 

Það er krefjandi að vera stöðugt að finna eitthvað skemmtilegt til að hanna og finna ólíka hluti sem ganga upp á algjörlega nýjan hátt. Tilfinningin þegar það gengur upp og vekur góð viðbrögð er engri lík.“

Orðið Coppermine kom úr óljósri átt til Halla.

„Þegar ég var í MH setti ég orðið Coppermine á alla grafík sem ég gerði en ég veit ekki almennilega hvaðan það kom. 

Ég var að spila Red Dead Redemption tölvuleikinn og á svipuðum tíma að horfa á Stranger Things þættina og þetta einhvern veginn kom heim og saman út frá innblæstri frá því. 

Mig langaði að láta þetta hljóma eins og einhver staður í Bandaríkjunum og ég hef örugglega ómeðvitað blandað saman orðunum Copperfield og Goldmine,“ segir hann kíminn.

Ekkert að ofhugsa í dag

Hann er óhræddur við að ögra sjálfum sér.

„Ég á frekar auðvelt með að hafa trú á mér í dag, það var ekki alltaf þannig. Núna er ég gæinn sem kýli á hlutina og er ekkert að ofhugsa þá. Ég nenni ekki að plana um of og ef þetta fokkast upp þá finn ég út úr því.“

Á hans yngri árum datt Halla ekki í hug að hann færi í skapandi átt með líf sitt.

„Ég hafði enga hugmynd hvað ég vildi verða. Ég ætlaði í viðskiptafræði því eina sem vissi var að ég myndi vilja gera eitthvað tengt bisness.“

Átti fáa vini í æsku

Halli var mjög feiminn á sínum yngri árum.

„Ég man ekki mikið eftir því að hafa átt vini í minningunni í Svíþjóð og man í raun takmarkað eftir mér sem barni. Fyrstu tvö árin eftir að við fluttum til Íslands voru eiginlega bara hræðilega erfið fyrir mig. Ég var rosalega til baka og átti mjög erfitt með að kynnast fólki.“

Í níunda bekk fór Halla að líða betur en var aftur staddur á krossgötum þegar menntaskólinn var að hefjast.

„Ég setti Kvennó í fyrsta sæti en komst ekki inn og mér fannst það alveg hræðilegur skellur. Þarna var ég nýkominn í vinahóp í Vesturbænum og var á leið í MH en ég sá fyrir mér að það yrði rosalega erfitt að kynnast fólki þar.“

Svo reyndist ekki vera.

„Ég fann mig rosalega vel í MH og kynntist alls konar fjölbreyttu og skemmtilegu fólki. Þarna fannst mér enginn vera að pæla í neinum og allir að gera sitt í mikilli sköpunargleði. 

Ef ég hefði farið í Verzló eða MR þá held ég að ég væri aldrei að gera það sem ég geri í dag.“

Yfirgaf LHÍ fyrir Coppermine

Eftir MH lá leið Halla í Listaháskólann.

„Ég fór í fatahönnun í LHÍ en náði ekki alveg að tengja við námið. Það var farið að vera mikið að gera í Coppermine og ég ætlaði upphaflega bara að taka árs pásu og koma aftur. 

Svo var bara miklu meira að gera og ég náði ekki að sinna báðu. Ég var í ótrúlega skemmtilegum bekk og mér fannst leiðinlegt að geta ekki klárað þetta en ég lærði margt af þessu.“

Halli er í dag umkringdur listrænu fólki sem veitir honum innblástur í að fara eigin leiðir.

„Í tískuheiminum hef ég svo frætt mig mikið um Tom Ford og hann er innblástur, hans saga sýnir að þú þarft að vinna stanslaust og að lokum mun allt koma til þín held ég.“

Þræddu Laugaveg og lentu á góðu rými

Coppermine opnaði nýverið rými að Laugavegi 44.

„Við vorum með stúdíó á Hafnarbraut og pop up verslun í Nóatúni og vorum að missa bæði rýmin á sama tíma. 

Það stóð til að taka við rýminu af Metta sport í miðbænum en það var stöðugt verið að fresta því. Þegar við vorum með búðina í Nóatúni fór 70 prósent af allri sölu í gegnum búðina þannig við þorðum ekki að sleppa því og keyra allt í gegnum netverslun.“

Halli og vinir hans þræddu Laugaveg upp og niður þangað til þeir duttu allt í einu inn í tómt og skemmtilegt rými.

„Feldur hafði verið með lagersölu þarna og við vorum mjög heppnir að þau þekktu til merkisins og leyfðu okkur að leigja þetta. Viðbrögðin hafa verið mjög góð og hægt og rólega hefur myndast samfélag í kringum Coppermine. 

Við erum með frábæra unga stráka sem heita Hjalti og Krissi sem sjá um TikTok aðgang merkisins og vinir mínir standa þétt við bakið á mér en við erum þrír strákar með merkið núna og þetta gengur mjög vel.“

Aðspurður hvernig hann sjái framtíðina fyrir sér segir Halli:

„Mig langar bara að láta búðina lifa. Við erum enn að reyna að finna út úr öllu tengdu rekstri og reyna að skilja allar flóknu hliðar þess og hvernig maður á að stækka.

Við erum ekki einu sinni ennþá búnir að innrétta búðina, við fengum lyklana og opnuðum daginn eftir,“ segir Halli og hlær. „Þannig það er bara eitt skref í einu og fulla ferð áfram.“