Vill ekki koma heim með „kúkinn á bakinu“ eftir dvöl hjá Barcelona

Janus skrifar undir þriggja ára samning við Barcelona og gengur í raðir félagsins frá Pick Szeged í sumar. Barcelona eitt stærsta, ef ekki stærsta íþrótta­félag í heimi. Goð­sagna­kennt og heiðurinn varla meiri.

„Ég er stoltur, spenntur. Mér finnst ég vera á toppnum á mínum ferli til þessa bæði líkam­lega og and­lega. Finnst það ákveðin viður­kenning að vera sóttur þangað,“ segir Janus Daði í sam­tali við íþrótta­deild Sýnar.

„Fyrst heyrir maður eitt­hvað og hugsar maður með sér: „Vá Barcelona, geðveikt.“ Ef það er mögu­leiki þá skoðar maður hann. Eftir að hafa velt þessu fyrir mér fram og til baka finnst mér þetta of stórt tækifæri til að hoppa ekki á það.“

Eitt­hvað er pilturinn að gera rétt fyrst Barcelona sótti hann.

„Bendir á að maður er að gera eitt­hvað rétt. Fólk virðist kunna að meta það sem maður stendur fyrir. Á sama tíma gefur það manni auka­kraft að halda áfram. Þig langar í meira. Það spilar saman með því sem hefur verið að gerast í lands­liðinu. Við finnum það þar að við erum að nálgast eitt­hvað stórt. Ég held þetta passi bara vel fyrir bæði.“

Getur komið út sem kjáni af og til

Eitt verst geymda leyndar­mál hand­boltans ekki lengur leyndar­mál. Langt er síðan greint var frá því að Janus væri að ganga í raðir Börsunga en hann hefur þurft að halda spilunum þétt að sér, láta eins og ekkert væri í gangi.

„Þetta er heimur sem við þekkjum. Svona er þetta bara og maður er ekkert mikið að velta sér upp úr því. Á sama tíma er kannski eitt­hvað búið að gerast og hand­bolta­heimurinn er nú ekki stór. Þá getur maður líka komið út sem smá kjáni af og til. Svona er þetta.“

Ein­hver tími hefur liðið síðan allt var klappað og klárt varðandi félags­skiptin.

„Það er alveg smá síðan. Ég ætla ekki að tjá mig meira um það.“

Stóra gulrótin

Hjá Barcelona hittir Janus Daði fyrir liðs­félaga sinn úr lands­liðinu Viktor Gísla Hall­gríms­son. Janus hefur komið víða við á sínum ferli, spilað í sterkustu deildum í heimi og verið sigursæll en er enn á eftir stóra mark­miði sínu. Að vinna Meistara­deildina.

„Það er á endanum gul­rótin sem maður er að reyna vinna að. Annars held ég að mig langi að koma þangað, halda áfram að bæta mig. Ef ég get skipt máli þarna, tekið til mín eins og ég get. Þá er ég líka bara stoltur hvernig þetta er að þróast hjá mér. Á sama tíma væri líka ömur­legt fara þangað, vera vara­skeifa og koma heim með kúkinn á bakinu. Þá væri ég ekki stoltur. Þú ert að fara í topp­félag, vilt vera með, vilt vinna og þú vilt skipta máli. Ætli það sé ekki nú­mer eitt tvö og þrjú.“