Samvinna eflir samfélög Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar 17. mars 2026 18:31 Það eru forréttindi að búa í lýðræðissamfélagi þar sem við fáum að nýta okkar kosningarétt, taka afstöðu, koma á framfæri okkar skoðun og að hafa áhrif. Ég veit ekki betur en að þetta sé eitt af því sem allir stjórnmálaflokkar á Íslandi eru sammála um. Það styttist óðfluga í kosningar til sveitarstjórna sem verða þann 16. maí. Víðsvegar um landið sjáum við heilu listana af fólki sem er til þjónustu reiðubúið fyrir fólkið í landinu. Fólk sem vill láta til sín taka, hefur skoðanir á nærsamfélagi sínu og vill taka þátt í kosningabaráttu. Þetta eru þúsundir einstaklinga, sem er fagnaðarefni út af fyrir sig. Áður en ég tók sæti á Alþingi starfaði ég á vettvangi sveitarstjórna, eins og margir aðrir Alþingismenn hafa gert. Við kollegarnir gerðum oft grín að því hvar klefinn væri sem breytti sveitarstjórnarmanni í þingmann því við upplifðum stundum að fyrrverandi sveitarstjórnarfólk hefði alveg skipt um „lið“, væri komið í „ríkisliðið“, og væri að passa að hygla ekki sveitarstjórnarstiginu um of. Stundum með réttu og kannski oftast með röngu. Oft var það bara pólitíkin sem var að flækjast fyrir. Sveitarstjórnarstigið er mikilvægt stjórnsýslustig og er jafn sett ríkinu sem slíkt, ég þreytist ekki að minnast á að hvoru tveggja ber að sína hinu virðingu. Á vettvangi sveitarstjórna vinna fulltrúar að því í sameiningu að efla samfélagið sitt. Sjá til þess að skólastarf sé öflugt og að boðið sé upp á aðstöðu fyrir menningarstarf sem og íþróttir svo sitthvað sé nefnt. Það er ekki síður mikilvægt en að leggja línur að leikreglum samfélagsins. Sveitarstjórnarfulltrúar vinna saman að því að efla sitt samfélag. Þar sem sveitarfélög vinna saman í landshlutasamtökum að því að efla sitt svæði og þar sem sveitarfélög vinna saman á vettvangi Sambands íslenskra sveitarfélaga að því að tryggja góða þjónustu fyrir alla landsmenn. Það gera þau með formlegu samstarfi og með því að eiga sæti við borðið. Kunnuglegt stef, ekki satt? Höfundur er þingmaður Viðreisnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eiríkur Björn Björgvinsson Viðreisn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Það eru forréttindi að búa í lýðræðissamfélagi þar sem við fáum að nýta okkar kosningarétt, taka afstöðu, koma á framfæri okkar skoðun og að hafa áhrif. Ég veit ekki betur en að þetta sé eitt af því sem allir stjórnmálaflokkar á Íslandi eru sammála um. Það styttist óðfluga í kosningar til sveitarstjórna sem verða þann 16. maí. Víðsvegar um landið sjáum við heilu listana af fólki sem er til þjónustu reiðubúið fyrir fólkið í landinu. Fólk sem vill láta til sín taka, hefur skoðanir á nærsamfélagi sínu og vill taka þátt í kosningabaráttu. Þetta eru þúsundir einstaklinga, sem er fagnaðarefni út af fyrir sig. Áður en ég tók sæti á Alþingi starfaði ég á vettvangi sveitarstjórna, eins og margir aðrir Alþingismenn hafa gert. Við kollegarnir gerðum oft grín að því hvar klefinn væri sem breytti sveitarstjórnarmanni í þingmann því við upplifðum stundum að fyrrverandi sveitarstjórnarfólk hefði alveg skipt um „lið“, væri komið í „ríkisliðið“, og væri að passa að hygla ekki sveitarstjórnarstiginu um of. Stundum með réttu og kannski oftast með röngu. Oft var það bara pólitíkin sem var að flækjast fyrir. Sveitarstjórnarstigið er mikilvægt stjórnsýslustig og er jafn sett ríkinu sem slíkt, ég þreytist ekki að minnast á að hvoru tveggja ber að sína hinu virðingu. Á vettvangi sveitarstjórna vinna fulltrúar að því í sameiningu að efla samfélagið sitt. Sjá til þess að skólastarf sé öflugt og að boðið sé upp á aðstöðu fyrir menningarstarf sem og íþróttir svo sitthvað sé nefnt. Það er ekki síður mikilvægt en að leggja línur að leikreglum samfélagsins. Sveitarstjórnarfulltrúar vinna saman að því að efla sitt samfélag. Þar sem sveitarfélög vinna saman í landshlutasamtökum að því að efla sitt svæði og þar sem sveitarfélög vinna saman á vettvangi Sambands íslenskra sveitarfélaga að því að tryggja góða þjónustu fyrir alla landsmenn. Það gera þau með formlegu samstarfi og með því að eiga sæti við borðið. Kunnuglegt stef, ekki satt? Höfundur er þingmaður Viðreisnar
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar