Um ákvörðun Kjartans og Mörtu Þórir Garðarsson skrifar 7. mars 2026 14:02 Það verður eftirsjá af Kjartani Magnússyni og Mörtu Guðjónsdóttur í borgarstjórnarflokki Sjálfstæðisflokksins. Þau hafa starfað lengi fyrir flokkinn og unnið ötullega að borgarmálum í þágu íbúa Reykjavíkur. Eðlilegt er að þau hafi viljað halda áfram á þeim vettvangi. Fyrir kjörnefnd Sjálfstæðiflokksins í Reykjavík lágu skýr skilaboð um að veruleg endurnýjun þyrfti að eiga sér stað á framboðslistanum. Niðurstaðan er sú að í fyrstu tólf sætum eru átta nýir frambjóðendur. Sumum í grasrót flokksins finnst sú endurnýjun ganga of langt, á meðan aðrir hefðu viljað ganga enn lengra. En þetta var niðurstaðan og hún var samþykkt með yfirgnæfandi meirihluta fulltrúaráðsins flokksins, aðeins tveir voru á móti. Andstaðan við Borgarlínuna er stefna flokksins Það er miður að sjá Kjartan og Mörtu yfirgefa flokkinn frekar en þiggja sæti í baklandi hans. En ég tel mig vita að ákvörðun kjörnefndar snerist ekki um andstöðu þeirra við Borgarlínuna. Sú andstaða er í raun stefna Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Á Reykjavíkurþingi flokksins í nóvember síðastliðnum kom grasrót flokksins saman og lagði línurnar fyrir komandi borgarstjórnarkosningarnar. Þar var einróma samþykkt að hafna Borgarlínunni og jafnframt gerð krafa um að samgöngusáttmálinn yrði endurskoðaður. Í framhaldi af því var auglýst eftir frambjóðendum á lista flokksins. Ljóst er að þau sem sæktust eftir sæti á listanum voru tilbúin að vinna að þeirri stefnu sem grasrót flokksins hafði samþykkt. Ég óska þeim Kjartani og Mörtu velfarnaðar á nýjum vettvangi hjá Miðflokknum. Þar munu þau hitta fyrir margt gott fólk sem, líkt og Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjavík, hefur lýst skýrri andstöðu við Borgarlínuna. Höfundur er stjórnarmaður í Félagi Sjálfstæðismanna í Grafarvogi Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórir Garðarsson Sjálfstæðisflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Það verður eftirsjá af Kjartani Magnússyni og Mörtu Guðjónsdóttur í borgarstjórnarflokki Sjálfstæðisflokksins. Þau hafa starfað lengi fyrir flokkinn og unnið ötullega að borgarmálum í þágu íbúa Reykjavíkur. Eðlilegt er að þau hafi viljað halda áfram á þeim vettvangi. Fyrir kjörnefnd Sjálfstæðiflokksins í Reykjavík lágu skýr skilaboð um að veruleg endurnýjun þyrfti að eiga sér stað á framboðslistanum. Niðurstaðan er sú að í fyrstu tólf sætum eru átta nýir frambjóðendur. Sumum í grasrót flokksins finnst sú endurnýjun ganga of langt, á meðan aðrir hefðu viljað ganga enn lengra. En þetta var niðurstaðan og hún var samþykkt með yfirgnæfandi meirihluta fulltrúaráðsins flokksins, aðeins tveir voru á móti. Andstaðan við Borgarlínuna er stefna flokksins Það er miður að sjá Kjartan og Mörtu yfirgefa flokkinn frekar en þiggja sæti í baklandi hans. En ég tel mig vita að ákvörðun kjörnefndar snerist ekki um andstöðu þeirra við Borgarlínuna. Sú andstaða er í raun stefna Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Á Reykjavíkurþingi flokksins í nóvember síðastliðnum kom grasrót flokksins saman og lagði línurnar fyrir komandi borgarstjórnarkosningarnar. Þar var einróma samþykkt að hafna Borgarlínunni og jafnframt gerð krafa um að samgöngusáttmálinn yrði endurskoðaður. Í framhaldi af því var auglýst eftir frambjóðendum á lista flokksins. Ljóst er að þau sem sæktust eftir sæti á listanum voru tilbúin að vinna að þeirri stefnu sem grasrót flokksins hafði samþykkt. Ég óska þeim Kjartani og Mörtu velfarnaðar á nýjum vettvangi hjá Miðflokknum. Þar munu þau hitta fyrir margt gott fólk sem, líkt og Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjavík, hefur lýst skýrri andstöðu við Borgarlínuna. Höfundur er stjórnarmaður í Félagi Sjálfstæðismanna í Grafarvogi
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar