Ég heyri og hlusta: Um heyrnarskimun í grunnskólum Alma D. Möller skrifar 3. mars 2026 16:30 Í skoðunargreinum Vísis í dag er réttilega vakin athygli á mikilvægi heyrnar fyrir þroska og velferð barna okkar. Í greinum á borð við „Týndu börnin“ og „Heyrnin tengir okkur“ hafa sérfræðingar og aðstandendur lýst áhyggjum af því að börn með heyrnarskerðingu fái ekki þá þjónustu sem þau þurfa á að halda. Heilbrigðisráðuneytið tekur undir þessi sjónarmið; heyrn er ekki aðeins eitt af okkar mikilvægustu skynfærum heldur grundvöllur málþroska, náms og félagslegrar þátttöku. Það liggja fyrir rök um að innleiða skipulagða heyrnarskimun í skólaheilsugæslu. Starfshópur embættis landlæknis sem ég fól að koma með ráðleggingar um slíka skimun og framkvæmd hennar skilar niðurstöðu innan skamms og ég vænti góðs af störfum hópsins. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin leggur ríka áherslu á að heyrn sé grundvallarforsenda samskipta, málþroska og náms. Þótt nýburaskimun sé öflugt tæki til að greina meðfædda heyrnarskerðingu, dugar hún ekki ein og sér til að tryggja velferð barna í gegnum skólagönguna. Alþjóðlegar rannsóknir sýna að um 15% barna á skólaaldri glíma við einhvers konar heyrnarskerðingu (væga, einhliða eða hátíðniskerðingu) sem getur hamlað námi og félagslegri þátttöku. Samkvæmt leiðbeiningum helstu fagaðila, svo sem American Academy of Pediatrics (AAP) og American Speech-Language-Hearing Association (ASHA), er mælt með skipulagðri skimun við 6 ára aldur vegna eftirfarandi þátta: Síðbúin skerðing: Ákveðnar gerðir heyrnarskerðingar, bæði erfðafræðilegar og áunnar (t.d. eftir sýkingar), koma ekki fram fyrr en á barnsaldri. Breytt hljóðumhverfi: Við upphaf grunnskóla eykst krafan um hlustun í krefjandi umhverfi þar sem bakgrunnshávaði er mikill. Barn sem hefur náð að fóta sig í leikskóla getur mætt miklum erfiðleikum þegar reynir á flókna úrvinnslu í skólastofu. Vökvi í eyrum: Langvarandi vökvasöfnun í miðeyra er algeng á þessum aldri. Hún veldur sveiflukenndri heyrnarskerðingu sem getur tafið lestrar- og málþroska ef hún er ekki greind og meðhöndluð. Innleiðing á skipulegri skimun þegar vel tekst til getur leitt af sér: Bættan námsárangur: Ógreind heyrnarskerðing tengist marktækt lakari árangri í lestri og stærðfræði. Snemmtæk greining lágmarkar þennan mun. Félagslega vellíðan: Börn sem heyra illa verða fyrr þreytt og eiga á hættu að einangrast félagslega eða sýna pirring vegna þess að þau missa af samræðum. Fækkun ranggreininga: Skert heyrn getur birst sem einbeitingarskortur eða óhlýðni. Með skimun má koma í veg fyrir að börn séu ranglega greind með ADHD eða hegðunarerfiðleika þegar líffræðileg orsök liggur að baki. Nú eru til umsagnar í samráðsgátt drög að reglugerð um skólaheilsugæslu. Sérstök reglugerð um skólaheilsugæslu er markvert nýmæli og í samræmi við áherslumál mín um þjónustu við börn. Í reglugerðardrögunum er ekki tilgreint fyrir hvaða þáttum eigi að skima en ég tel að heyrnarskimun eigi að vera þeirra á meðal. Ég hvet hagsmunaaðila og almenning til að kynna sér reglugerðardrögin og taka þátt í því samráði en frestur til að skila inn umsögnum rennur út 10. mars næstkomandi. Höfundur er heilbrigðisráðherra Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Alma D. Möller Heilbrigðismál Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Sjá meira
Í skoðunargreinum Vísis í dag er réttilega vakin athygli á mikilvægi heyrnar fyrir þroska og velferð barna okkar. Í greinum á borð við „Týndu börnin“ og „Heyrnin tengir okkur“ hafa sérfræðingar og aðstandendur lýst áhyggjum af því að börn með heyrnarskerðingu fái ekki þá þjónustu sem þau þurfa á að halda. Heilbrigðisráðuneytið tekur undir þessi sjónarmið; heyrn er ekki aðeins eitt af okkar mikilvægustu skynfærum heldur grundvöllur málþroska, náms og félagslegrar þátttöku. Það liggja fyrir rök um að innleiða skipulagða heyrnarskimun í skólaheilsugæslu. Starfshópur embættis landlæknis sem ég fól að koma með ráðleggingar um slíka skimun og framkvæmd hennar skilar niðurstöðu innan skamms og ég vænti góðs af störfum hópsins. Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin leggur ríka áherslu á að heyrn sé grundvallarforsenda samskipta, málþroska og náms. Þótt nýburaskimun sé öflugt tæki til að greina meðfædda heyrnarskerðingu, dugar hún ekki ein og sér til að tryggja velferð barna í gegnum skólagönguna. Alþjóðlegar rannsóknir sýna að um 15% barna á skólaaldri glíma við einhvers konar heyrnarskerðingu (væga, einhliða eða hátíðniskerðingu) sem getur hamlað námi og félagslegri þátttöku. Samkvæmt leiðbeiningum helstu fagaðila, svo sem American Academy of Pediatrics (AAP) og American Speech-Language-Hearing Association (ASHA), er mælt með skipulagðri skimun við 6 ára aldur vegna eftirfarandi þátta: Síðbúin skerðing: Ákveðnar gerðir heyrnarskerðingar, bæði erfðafræðilegar og áunnar (t.d. eftir sýkingar), koma ekki fram fyrr en á barnsaldri. Breytt hljóðumhverfi: Við upphaf grunnskóla eykst krafan um hlustun í krefjandi umhverfi þar sem bakgrunnshávaði er mikill. Barn sem hefur náð að fóta sig í leikskóla getur mætt miklum erfiðleikum þegar reynir á flókna úrvinnslu í skólastofu. Vökvi í eyrum: Langvarandi vökvasöfnun í miðeyra er algeng á þessum aldri. Hún veldur sveiflukenndri heyrnarskerðingu sem getur tafið lestrar- og málþroska ef hún er ekki greind og meðhöndluð. Innleiðing á skipulegri skimun þegar vel tekst til getur leitt af sér: Bættan námsárangur: Ógreind heyrnarskerðing tengist marktækt lakari árangri í lestri og stærðfræði. Snemmtæk greining lágmarkar þennan mun. Félagslega vellíðan: Börn sem heyra illa verða fyrr þreytt og eiga á hættu að einangrast félagslega eða sýna pirring vegna þess að þau missa af samræðum. Fækkun ranggreininga: Skert heyrn getur birst sem einbeitingarskortur eða óhlýðni. Með skimun má koma í veg fyrir að börn séu ranglega greind með ADHD eða hegðunarerfiðleika þegar líffræðileg orsök liggur að baki. Nú eru til umsagnar í samráðsgátt drög að reglugerð um skólaheilsugæslu. Sérstök reglugerð um skólaheilsugæslu er markvert nýmæli og í samræmi við áherslumál mín um þjónustu við börn. Í reglugerðardrögunum er ekki tilgreint fyrir hvaða þáttum eigi að skima en ég tel að heyrnarskimun eigi að vera þeirra á meðal. Ég hvet hagsmunaaðila og almenning til að kynna sér reglugerðardrögin og taka þátt í því samráði en frestur til að skila inn umsögnum rennur út 10. mars næstkomandi. Höfundur er heilbrigðisráðherra
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar