Græna gímaldið: Minnisvarði um glötuð tækifæri Davíð Bergmann skrifar 26. febrúar 2026 10:16 Við erum föst í hörmungarhyggju og sjáum ekki lengur sóknarfærin sem blasa við. Hrópandi dæmi um þetta er Græna gímaldið í Breiðholti – risavaxið ferlíki sem stendur þar sem framtíð unga fólksins okkar gæti blómstrað. Raunveruleg neyð í menntakerfinu Á meðan við störum á gímaldið hlaðast upp staðreyndir sem við kjósum að hunsa: Skólaforðun: 1.000 börn eru utan skóla samkvæmt nýjustu gögnum. Óvirkni: 3.000 ungmenni (16–24 ára) eru hvorki í námi né vinnu, bara á höfuðborgarsvæðinu. Frávísanir: 1.000 nemendum er vísað frá iðnnámi árlega vegna plássleysis, þrátt fyrir öskrandi skort á iðnmenntuðu fólki. Gæðaskortur: Er hugsanlegt að mygla í nýbyggingum sé bein afleiðing þess að við menntum ekki okkar eigið fólk heldur treystum á innflutt vinnuafl án réttrar þekkingar? Sónunin: Hvað hefði getað verið? Í stað þessarar byggingar sem er í óþökk íbúa fyrir utan það hvað hún er ferlega ljót hefði risið skólaúrræði þarna í sátt við íbúa á svæðinu sem hefði verið iðandi mannlíf. Svæðið er miðsvæðis, í alfaraleið með frábærum strætósamgöngum og íþróttamannvirkjum í næsta nágrenni. Í stað gímaldsins gæti risið: Fjölsmiðja og listaskóli: Miðstöð sköpunar fyrir unga fólkið. Iðnskólabrú: Millistig sem grípur þá sem komast ekki að annars staðar. Sjálfbært námssamfélag: Björt og opin bygging sem skyggir á engan, þar sem ræktun og verkleg færni ganga hönd í hönd. Þarna væri líka hægt að vera með listgreinar af öllu tagi, hvort sem það er leikmyndagerð eða leiklist. Möguleikarnir eru endalausir og það eina sem þarf að er að hugsa út fyrir græna gímaldið „KASSANN“. „Við þurfum að hætta „innsoginu“ yfir fréttum af vandamálum og fara að byggja upp lausnir. Græna gímaldið er tákn um það þegar við hugsum ekki út fyrir kassann.“ Myndin er unnin af gervigreind. Við eigum að byggja upp framtíðina þar sem tækifærin eru mest en ekki fórna dýrmætum lóðum undir mannvirki sem gefa samfélaginu ekkert til baka í formi mannauðs. Þetta mun þar að auki borga sig upp samfélagslega margfald. Höfundur er starfsmaður Fjölsmiðjunnar, áhugamaður um betra samfélag, og Miðflokksmaður Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Davíð Bergmann Mest lesið MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Sjá meira
Við erum föst í hörmungarhyggju og sjáum ekki lengur sóknarfærin sem blasa við. Hrópandi dæmi um þetta er Græna gímaldið í Breiðholti – risavaxið ferlíki sem stendur þar sem framtíð unga fólksins okkar gæti blómstrað. Raunveruleg neyð í menntakerfinu Á meðan við störum á gímaldið hlaðast upp staðreyndir sem við kjósum að hunsa: Skólaforðun: 1.000 börn eru utan skóla samkvæmt nýjustu gögnum. Óvirkni: 3.000 ungmenni (16–24 ára) eru hvorki í námi né vinnu, bara á höfuðborgarsvæðinu. Frávísanir: 1.000 nemendum er vísað frá iðnnámi árlega vegna plássleysis, þrátt fyrir öskrandi skort á iðnmenntuðu fólki. Gæðaskortur: Er hugsanlegt að mygla í nýbyggingum sé bein afleiðing þess að við menntum ekki okkar eigið fólk heldur treystum á innflutt vinnuafl án réttrar þekkingar? Sónunin: Hvað hefði getað verið? Í stað þessarar byggingar sem er í óþökk íbúa fyrir utan það hvað hún er ferlega ljót hefði risið skólaúrræði þarna í sátt við íbúa á svæðinu sem hefði verið iðandi mannlíf. Svæðið er miðsvæðis, í alfaraleið með frábærum strætósamgöngum og íþróttamannvirkjum í næsta nágrenni. Í stað gímaldsins gæti risið: Fjölsmiðja og listaskóli: Miðstöð sköpunar fyrir unga fólkið. Iðnskólabrú: Millistig sem grípur þá sem komast ekki að annars staðar. Sjálfbært námssamfélag: Björt og opin bygging sem skyggir á engan, þar sem ræktun og verkleg færni ganga hönd í hönd. Þarna væri líka hægt að vera með listgreinar af öllu tagi, hvort sem það er leikmyndagerð eða leiklist. Möguleikarnir eru endalausir og það eina sem þarf að er að hugsa út fyrir græna gímaldið „KASSANN“. „Við þurfum að hætta „innsoginu“ yfir fréttum af vandamálum og fara að byggja upp lausnir. Græna gímaldið er tákn um það þegar við hugsum ekki út fyrir kassann.“ Myndin er unnin af gervigreind. Við eigum að byggja upp framtíðina þar sem tækifærin eru mest en ekki fórna dýrmætum lóðum undir mannvirki sem gefa samfélaginu ekkert til baka í formi mannauðs. Þetta mun þar að auki borga sig upp samfélagslega margfald. Höfundur er starfsmaður Fjölsmiðjunnar, áhugamaður um betra samfélag, og Miðflokksmaður
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar